Dzień dobry.
Otwieram obrady XLIX Sesji Rady Powiatu Łańcuckiego
Witam serdecznie Państwa radnych,
Witam Zarząd Powiatu na czele z Panem Starostą Adamem Krzysztoniem
Witam Pana Sekretarza, Witam Panią Skarbnik,
Witam dyrektorów jednostek organizacyjnych Starostwa, Witam naczelników wydziałów.
Serdecznie witam przybyłych na naszą sesję przedstawicieli Instytutu Solidarności i
Męstwa imienia Witolda Pileckiego w Warszawie.
Witam Panią Kierownik działu Zawołany po imieniu Kamile Saknowską
Witam zastępce kierownika działu Zawołani po imieniu Pana Patryka Siodłak
Witam historyka działu Zawołani po imieniu pana Kamila Kopera.
Autora książki Losy Żydów z Markowej.
Witam serdecznie
mieszkańców miasta Łańcuta i powiatu Łańcuckiego
i inne osoby obserwujące obrady naszej sesji za pomocą łączy internetowych.
Proszę Państwa Radnych o potwierdzenie obecności.
Proszę państwa, pewne problemy są
techniczne, ale to myślę, że będzie w trakcie rozwiązany problem.
Według listy obecności w obradach naszej sesji bierze udział 19 radnych.
Dwóch radnych jest nieobecnych.
Stwierdzam, że Rada Powiatu jest władna, realizować
przedstawiony porządek obrad i podejmować podejmować prawomocne uchwały.
Tradycyjnie przed przystąpieniem do obrad proszę Państwa o powstanie.
Odmówimy modlitwę do patrona naszego powiatu Świętego Michała Archanioła.
Święty Michale Archaniele
wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha
bądź naszą obroną
oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy.
A Ty wodzu niebieskich zastępów,
szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą
mocą Bożą strącić do piekła.
Amen.
Dziękuję.
Czy ktoś z Państwa radnych
zgłaszał jakieś poprawki do przedstawionego porządku obrad?
Nie widzę.
W związku z tym
przystępujemy do realizacji przedstawionego porządku obrad.
Punkt pierwszy otwarcie sesji nastąpiło, punkt drugi ustalenie porządku obrad
również, przechodzimy do punktu trzeciego.
Zawołani po imieniu.
Historia Anieli Nizioł, mieszkanki
Łańcuta, zamordowanej za pomoc Żydom w sierpniu 1942 r.
Proszę.
Szanowni Państwo, Nazywam się Kamila
Sachnowska, jestem pracownikiem Instytutu Pileckiego.
Mam przyjemność i zaszczyt kierować programem Zawołani po imieniu.
Programem, który zajmuje się
upamiętnieniem Polaków, którzy zginęli za ratowanie Żydów.
Temat tutaj u Państwa znany.
Bardzo dziękuję za zaproszenie Panu Staroście.
Bardzo dziękuję za dopuszczenie nas do głosu.
Bardzo dziękuję Państwu, że zgodzili się nas wysłuchać.
Przepraszam. Bardzo proszę o pomoc techniczną, by móc
Państwu pokazać slajdy, opowiadać o tym programie.
Proszę mi wierzyć, będę krótko, ale dobrze by było, żebyście Państwo zobaczyli kilka
zdjęć, które pokazują co robimy, na czym polega nasze upamiętnienie.
I liczę, że po obejrzeniu tej prezentacji będziemy mieli w państwie, w powiecie
sojuszników, ponieważ my możemy wykonać pewne rzeczy, możemy odkryć historię.
Możemy wmurować kamień, który upamiętnia lokalnych bohaterów.
Natomiast na tym troszeczkę nasza rola się kończy.
Na tym dalsze losy tego kamienia zależą od państwa.
Czy mogę prosić o
Bardzo przepraszam.
Technika jak zwykle przeciw nam, ale myślę, że się uda.
Krótka definicja.
Nie będę Państwa tym zadręczać
Dzisiaj już miałem zajęcia w szkole, więc edukacyjna część mojej natury już jest
zaspokojona, Ale warto, żeby uświadomić sobie kilka rzeczy.
Mówimy o grupie
nie wiemy jak licznej tych, którzy za pomoc bliźniemu zapłacili życiem.
Państwo na pewno znają historię Ulmów, ale my takich historii mamy znacznie więcej i
nie chcemy, żeby te historie odeszły w zapomnienie.
Nieważne, co jest, ważne jest ten czynnik dobrowolności.
Mówimy o ludziach, którzy poniekąd zgodzili się na ten los,
którzy dobrowolnie i każdego dnia, nie w tym jednym dniu, kiedy przyjęli pod swój
dach prześladowanych Żydów, ryzykowali życie dla ochrony innego życia.
To są nasi zawołali po imieniu.
Przepraszam, znowu coś.
Nie zawodzi.
Już mamy.
W naszym programie posługujemy się dwoma takimi sentencjami, dwoma mottami.
Pierwsze to to, co wyznacza nasz obowiązek.
Musimy zatem wiedzieć, policzyć dokładnie, zawołać po imieniu, patrzeć na drogę.
Zapewne część z Państwa rozpoznaje w tej
frazie cytat z wiersza Herberta Pan Cogito o potrzebie ścisłości.
To jest nasz obowiązek.
W historii Polski mamy zbyt wiele ofiar, jak na przykład ofiary zbrodni katyńskiej,
które ciągle liczymy i wiemy, że to liczenie się nie skończy, ponieważ
ostatecznej liczby być może nigdy nie poznamy.
Ale to nas nie zwalnia z obowiązku
liczenia, z obowiązku, wiedzy, z obowiązku nazwania Zawołania po imieniu
i z obowiązku opatrzenia na drogę, czyli upamiętnienia.
Zwłaszcza, że jak Państwo doskonale wiecie, wiele z tych ofiar nie ma żadnego
miejsca pochówku, nie ma miejsca, gdzie można zapalić znicz.
Mamy nadzieję, że kamienie, które powstają z inicjatywy naszego programu, są
namiastką tam, gdzie nie ma grobu opatrzenia na drogę.
Drugiego zdania myślę, że Państwu nie muszę tłumaczyć.
Człowieka trzeba mierzyć miarą serca, a to akurat nasi zawoła po imieniu
Z pewnością mieli.
Trochę danych, ponieważ chcieliśmy się upewnić, czy nasz program jest potrzebny.
Czy to nie jest tak, że zaspokajamy jakąś
własną, być może wyimaginowaną, a być może odosobniona potrzebę?
Przeprowadziliśmy badania.
Zrobiło to.
Centrum Badań Opinii Społecznej w grudniu 2022 roku, czyli stosunkowo niedawno.
Zwracam uwagę, że postawa zawołany po imieniu dla 80 ponad 80% ankietowanych, a
była to próbka reprezentatywna ponad 1000 osób.
To jest to moralne świadectwo człowieczeństwa.
O tym warto pamiętać.
83% badanych uważa, że takie osoby powinny
być upamiętnione w miejscu zamieszkania lub miejscowości, w której zginęli.
A to właśnie robimy.
Staramy się z naszymi upamiętnieniami, z
naszymi pomnikami, z naszymi kamieniami pamięci wędrować tam, gdzie zawołali po
imieniu ci, którzy ratowali, działali, ginęli.
I to może najmniej oczywiste.
Ale jeżeli nasze
akcje mają być obudowane jakimś programem edukacyjnym, to ma on być ku przyszłości.
Ludzkość co prawda ciągle popełnia te same
błędy, ale mówimy tutaj o paradoksie śmierci
za pomoc pokazujemy ten paradoks.
Pokazujemy, że ginęli dobrzy ludzie, za udzielenie pomocy.
Być może. Być może to zmniejszy prawdopodobieństwo
powtórzenia się tej śmierci za pomoc w przyszłości.
Cztery filary naszego programu społeczność
lokalna, czyli państwo, reprezentanci społeczności lokalnej, ale każdy
mieszkaniec powiatu to jest ta grupa, do której adresujemy nasze przesłanie.
Miejsce chcemy upamiętniać tam, gdzie działy się te wydarzenia.
Rodzina bardzo ważny element naszego upamiętnienia.
Pamiętajcie Państwo, że to rodziny żyły w
poczuciu osamotnienia, straty i pewnej niesprawiedliwości, bo sprawcy najczęściej
nie zostali ukarani i te rodziny same nie artykułowały takiej
rzeczy, która wydaje się dla nas oczywista, zwłaszcza w kontekście
beatyfikacji Ulmów, że ich krewni byli bohaterami.
Bo bohater jest kimś, kto pod Monte Cassino albo w Powstaniu Warszawskim, albo
w jakichś jeszcze innych heroicznych okolicznościach.
A takie śmierci za kromkę chleba, śmierci za udzielenie schronienia.
Często nie są kojarzone z bohaterstwem.
To jest też nasza rola pokazać, że jest to bohaterstwo najwyższej miary.
Proszę państwa, sprawca, o którym
najczęściej wiadomo niewiele, ale sprawca pozostanie bezkarny.
Mało tego, jego cele się spełnią i jeżeli my nie będziemy mówić o tym, co się stało
w miejscu, w którym się stało, nie zawsze jesteśmy w stanie.
Powiedziałabym, że już w ogóle nie
jesteśmy w stanie doprowadzić do ukarania sprawców, ale jesteśmy w stanie wydobyć te
zbrodnie z zapomnienia, a tego sprawcy nie chcieli.
Nasze uroczystości rozpoczęły się w 2019 roku w miejscowości Sadowna.
Symboliczne bardzo miejsce i symboliczne wydarzenie.
Tam rodzina Piekarzy została zamordowana przez Niemców za to, że
ofiarowali dwóm Żydówkom bochenek chleba i śmierć za bochenek chleba.
To jest bardzo sugestywne.
To był początek programu.
Wtedy nikt jeszcze nie wiedział, w którą stronę to się potoczy.
W tle jest taka ciemnowłosa pani, idąca obok pana Jacka Sasina.
Jest to inicjatorka programu Zawołani po
imieniu pani profesor Magdalena Gawin, obecnie kierująca Instytutem Pileckiego.
To ona rzeczywiście zainicjowała ten program.
Wydawałoby się, że sztandarowe proste kamień, prosta tablica, najczęściej
z bardzo krótkim i zwięzłym napisem, opatrzona QR kodem.
Tak, żeby o tej historii móc przeczytać więcej.
Przy czym zwracam uwagę na fakt, że tam,
gdzie jest to możliwe, a nie zawsze jest to możliwe, upamiętnia i ofiary,
i ofiary żydowskie, ponieważ wraz z ratującym wraz z naszymi Zawołanymi po
imieniu ginęli również najczęściej uratowani przez nich Żydzi.
Dla nich też jest miejsce na tej płycie.
Ten program ma łączyć, nie dzielić.
To co dla mnie bardzo istotne jako dla edukatorki
I muszę bardzo podziękować za życzliwość jednej ze szkół w Łańcucie.
Za to, że pozwoliła nam na akcję edukacyjną.
To jest edukacja młodego pokolenia
Jeżeli Państwo będziecie w Warszawie,
zapraszamy i zrobimy Państwu takie wyjątkowe oprowadzanie na
naszą wystawę w Domu bez Kantów przy Krakowskim Przedmieściu, która pokazuje
program Zawołani po imieniu i jego bohaterów.
Uzupełnimy oczywiście takie specjalne miejsce, gdzie pokazujemy
dokumenty o Anieli Nizioł, o której za moment Państwo się więcej dowiedzą.
Ale ta edukacja nie sprowadza się do tego, bo to również warsztaty.
Wystawa mobilna, którą
staramy się pokazywać w miejscach, gdzie mamy do czynienia z upamiętnieniem i można
ją ściągnąć z internetu do samodzielnego wydrukowania.
Udział młodzieży w tych uroczystościach jest dla nas niesłychanie ważny, stąd
przygotowujemy młodzież do tego uczestnictwa.
To, co jest naszą szczególną chlubą, bo program jest młody od 2019 roku.
Proszę Państwa o projektach edukacyjnych, konkursach, programach.
Rzadko się pisze w podręcznikach.
Tymczasem nasz program znalazł się w podręczniku wydanym przez Wydawnictwo
Szkolne i Pedagogiczne Podręcznik do historii, do czwartej klasy,
gdzie właśnie padają te słowa, że odsłanianiane są tablice informujące o
heroicznych czynach Polaków zamordowanych za ukrywanie Żydów.
Dzieje się to między innymi w ramach programu Zawołani po imieniu.
Wydaje się, że to jest krótka wzmianka.
To też buduje rozpoznawalność naszego projektu.
Podręczniki to jest zasięg masowy.
Bardzo się z tego cieszymy.
Nie dlatego, że chcemy się reklamować, ale
dlatego, że dzięki temu możemy o naszym programie i o naszych bohaterach, bo to
oni są najważniejsi poinformować, żeczywiscie w szerokiej skali
wystawa mobilna, o której mówiłem, prezentowana już w kilku miejscach wiosną,
będzie prezentacja w Łańcucie, również opatrzona mojego zastępcę, który tym się
bardzo zajmuje, bardzo się w to zaangażował.
Wystawa, która właśnie pokazuje
sylwetki zawołanych, jest takim naszym ulubionym narzędziem edukacyjnym.
Mówiliśmy o rodzinach.
Zawołanych
Szanowni Państwo, mówiliśmy o tym, w jakiej kondycji są te rodziny.
To są ludzie, którzy stracili krewnych,
którzy patrzyli na rzeczy, na które nikt nie powinien patrzeć, bo mieliśmy i
naocznych świadków zamordowania swoich rodziców.
Proszę spojrzeć na te zdjęcia z ostatniego zjazdu rodzin.
To hasło dobro silniejsze od zła.
Jak trudno jest w nie uwierzyć, kiedy się doświadczyło takiej historii rodzinnej.
A my chcemy dawać właśnie to poczucie, że to, że się spotykamy z tymi rodzinami,
to jest właśnie dowód na ten element dobra.
Spotkania mają łączyć drugie zdjęcie.
Zapewne część z Państwa rozpoznaje przynajmniej niektóre osoby na tym zdjęciu
obecne Pan Jerzy Ulma, Pan Eugeniusz Szylar
Mam nadzieję, że tym razem nie pomyliłem imienia, bo to mi się zdarza.
Pani profesor Magdalena Gawin i potomkini
ocalonych pani Ellen Goldman, którą gościliśmy we wrześniu.
Trzymają się za ręce.
O to w tym projekcie chodzi.
O to, żeby potomkowie zawołanych
potomkowie uratowanych z Instytutu Pileckiego, społeczność
lokalna mieli poczucie, że jesteśmy razem i możemy wspólnie zrobić coś dobrego.
To zdjęcie na pewno Państwo rozpoznajecie.
Jako że nasi goście byli również na zamku w Łańcucie, gdzie odbyła się konferencja
prasowa, więc nasza tradycja historii, nasza tradycja współpracy z regionem i
z tym terenem nie wzięła się od tej naszej wizyty w dniu dzisiejszym i wczorajszym.
To, co może być dla Państwa szalenie interesujące.
Mam nadzieję, że się spotkamy na zjazdach partnerów samorządowych.
W zeszłym roku w lutym organizowaliśmy
drugi taki zjazd, który jest i miejscem debat, co możemy zrobić, czym dla nas jest
ten kamień, jak możemy o niego zadbać, jak możemy zadbać o pamięć.
Ale zapraszamy również edukatorów, liderów
edukacji, dyrektorów szkół, nauczycieli, tak żeby móc pokazać im nowe perspektywy
związane z tym upamiętnieniem, żeby ich zainspirować i żeby nie ukrywam, uczynić z
nich naszych sojuszników, którzy pomogą nam w opowiadaniu tych trudnych historii.
Teraz pokażę Państwu nieaktualną już mapę. To jest mapa projektu.
Dlaczego jest nieaktualna? Dlatego, że nie ma na niej Łańcuta.
Łańcut na mapie naszych.
Do tej pory było ich 34.
Jak Państwo widzą
w całej niemal Generalnej Guberni, czyli tam, gdzie śmierć za pomoc była
najczęściej wykonywana, chociaż weszliśmy też w rejon Ciechanowski od niedzieli.
Na tej mapie znajdzie się Łańcut jako nasze 35.
Bardzo symboliczne upamiętnienie.
Mam nadzieję, że tego trzeciego grudnia będziemy mogli również Państwa gościć i
zaszczycić Państwo swoją uwagą i swoją obecnością naszą uroczystość.
Raz jeszcze dziękujemy Starostwo, które
było naszym partnerem w przygotowywaniu tej uroczystości.
I jeszcze taki bilans.
Proszę zwrócić uwagę na jedną rzecz, bo jak się o tym opowiada, to często ma się
poczucie, że no dobrze, ratowali tych Żydów, ale się nie udało.
Ale około sześćdziesięciu Żydów przeżyło tę akcję niemiecką, w której ginęli nasi.
Zawołani po imieniu.
Nie wiemy, co się dalej z nimi stało, ale
wiemy, że przynajmniej niektórzy z nich przeżyli okupację.
To bardzo ważne, bo to zwłaszcza dla młodzieży działa tak, że
jednak jest jakiś aspekt pozytywny w tym wszystkim.
A dlaczego samorządy są dla nas ważne?
Ano dlatego, że proszę państwa, to jest 35 miejsc.
My o te kamienie staramy się dbać.
Tym niemniej liczymy na to, że to samorządy.
24 marca w Dzień Polaków ratujących Żydów,
w dzień rocznicy egzekucji rodziny Ulmów przypomną o istnieniu tego kamienia.
Czasem samorządy, w tym wypadku poprzez miejscowe przedszkole, pamiętają o tych
naszych kamieniach również przy innych okazjach.
Bo ten slajd bardzo lubię, bo on daje nadzieję.
Bo kamień to dopiero początek.
Coś się wydarzy z tą pamięcią, która buduje naszą tożsamość.
To pokaże przyszłość.
Mam nadzieję, że na państwa
w tym budowaniu wspólnej pamięci i wspólnej tożsamości możemy liczyć.
Dziękuję bardzo.
Proszę o tą drugą prezentację.
Sam sobie poradzę.
A ja już sobie przejdę od tego momentu.
Dziękuję.
Szanowni Państwo, pokrótce opowiem
o tym, co wydarzyło się w Łańcucie w roku 42 i o postaci, której pomnik już niedługo
zostanie posadowiony i odsłonięty przed budynkiem Biblioteki Łańcuckiej
To będzie bardzo krótka historia Anieli Nizioł
i rodziny Walkenfeldów, to są te dwa nazwiska, które znajdą się na pomniku.
Szanowni Państwo, myślę, że to już wiecie.
Z perspektywy opowieści o rodzinie Ulmów,
o powiecie Jarosławskim z okresu wojny i okupacji.
Tutaj tak pokrótce.
Krótka informacja na temat samego miasta Łańcuta przed wojną
To miasto to siedem i pół tysiąca
mieszkańców, w tym dwa i pół tysiąca osób wyznających judaizm, dwa i pół
tysiąca polskich obywateli, polskich Żydów.
W roku trzydziestym dziewiątym, kiedy wkraczają tutaj Niemcy.
Część Żydów ucieka, część Żydów zostaje
wyrzuconych przez Niemców za San, a na teren okupowany przez Sowietów.
W mieście zostaje jakieś 1300 osób, w tym
około pięciuset przesiedleńców z terenów wcielonych do Rzeszy.
Ta liczba społeczności żydowskiej populacji żydowskiej
znacząco spada w tym okresie w Łańcucie i ogólnie na terenie powiatu Jarosławskiego
Trzeba pamiętać, że Łańcut leżał na terenie ówczesnego powiatu Jarosławskiego.
Niemcy nie tworzyli takich klasycznych gett.
Żydzi mieszkali w swoich domach czy to w
samym Łańcucie, czy to w miejscowościach obok takich jak Markowa czy Albigowa.
Od 15 października 1941 roku na mocy obowiązującego na terenie okupowanego
kraju niemieckiego prawa, Żydzi, którzy bez upoważnienia wychodzili
poza wyznaczoną im dzielnicę, podlegali karze śmierci.
Widzicie Państwo w tym niemieckim obwieszczeniu?
Paragraf 4b.
W drugim punkcie tego obwieszczenia była
mowa o tym, że za pomoc takim osobom w przypadku oddawania kryjówki, a osoby
udzielające takiej pomocy, takiego wsparcia podlegają karze śmierci.
Tak samo pomocnicy, tak samo podżegaczy.
Przepraszam.
Tego typu obwieszczenia
pojawiały się na terenie całego powiatu Jarosławskiego ówczesnego powiatu Jarosławskiego
Możecie Państwo zobaczyć jak kształtował
się ten podział administracyjny, bo nie jest to znane z tym co znamy dzisiaj.
Łańcut był po prostu jednym z miast
powiatu ówczesnego Jarosławskiego dystryktu Krakowskiego.
Niemiecki zarządca powiatu Georg
Eisenhower wydał obwieszczenie w końcu 41 roku mówiące, że dla Żydów na tym terenie,
a ich miejscem zamieszkania jest ich własna miejscowość.
Czyli to obwieszczenie w powiązaniu z tym poprzednim powodowało, że Żyd wychodzący z
Łańcuta od 18 grudnia 41 roku i idący do Wysokiej, idący
do Albigowej mógł być w majestacie niemieckiego prawa zastrzelony.
I tak się zdarzało.
Mamy przykłady, mamy relacje świadków mówiące, że
Żydzi, którzy szli z Albigowej właśnie w kierunku Łańcuta, jak tylko wyszli za
granicę miejscowości, zostali zastrzeleni przez niemiecką żandarmerię.
Na terenie tego powiatu na terenie powiatu
Jarosławskiego żyło tylko 7000 Żydów według oficjalnych danych.
Myślimy, że to są dane zaniżone
i tylko jakieś dwa i pół tysiąca osób Żydów mieszkało w miastach.
Pozostała społeczność żydowska do roku 42 mieszkała na wsiach.
Tak działo się do pierwszego sierpnia czterdziestego drugiego roku, kiedy Niemcy
przeprowadzili wysiedlenie ludności żydowskiej z Łańcuta i okolic.
I takie obwieszczenia, jakie państwo widzą
w tym momencie, pojawiły się na ulicach miast i miasteczek
i wsi w rejonie Łańcuta, Jarosławia, Przeworska.
Jak widzicie Państwo ono było trój języcznych niemiecko ukraińsko polskie.
Punkt pierwszy mówił, że
1 sierpnia 42 roku rozpoczyna się w okręgu Jarosław wysiedlenie Żydów.
A punkt czwarty przypominał, że każdy Polak albo Ukrainiec, który usiłuje Żyda
przechować, względnie jest przy tym pomocy, zostanie rozstrzelany.
1 sierpień 42 roku to jest
przypomnienie o tej sytuacji i wtedy rozpoczyna się wywożenie ludności
żydowskiej z rejonu Łańcuta, z samego miasta Łańcuta.
Jak to wyglądało widzicie Państwo na zdjęciu?
Niemcy planowali wywieźć Żydów, a po prostu z miasta do obozu przejściowego w
Pełkiniach, następnie do obozu śmierci do obozu zagłady w Bełżcu.
Podobne akcje Niemcy przeprowadzali również w lipcu, czyli miesiąc wcześniej w
powiecie rzeszowskim i w powiecie przemyskim.
Wobec tego ludzie tutaj doskonale wiedzieli, co ich czeka.
Jednocześnie następowały egzekucje.
Następowały
czy to w terenach odludnych, czy czasami żydowscy mieszkańcy Łańcuta pod łańcuckich
miejscowości ginęli we własnych domach, ginęli we własnych ogródkach.
Wiele osób mówimy tutaj o ludności
polskiej w jakiś sposób, mimo tej kary śmierci, którą niemieckie prawo
przewidywało za pomoc Żydom, starało się pomagać.
Tych form pomocy było bardzo wiele.
Ukrywanie Myślę, że w kontekście bliskości Markowej ta forma pomocy jest bardzo
Państwu bliska, Ale formami pomocy było dostarczanie
żywności, dostarczanie dokumentów, organizowanie transportu.
Bardzo szeroki katalog tych działań, w które Polacy byli zaangażowani.
Tutaj funkcjonował i jednocześnie trzeba przypomnieć, że każda taka
działalność mogła być z perspektywy Niemca karana śmiercią.
I w takim świecie mamy spotkanie dwóch rodzin rodzin Niziołów i rodziny Wolkenfeldów
Skąd my o tym wiemy?
Wiemy dlatego, że po wojnie w latach 50
tych rozpoczął się proces jednego z żandarmów niemieckich Józefa Kokota.
To był człowiek, który w roku 44
dokonał morderstwa na dzieciach rodziny Ulmów.
To jest ten sam człowiek,
który zaangażowany był również jako sprawca w zamordowanie Anieli Nizioł
o której za chwileczkę państwu bliżej opowiem.
Jej mąż, Michał Nizioł, zeznawał w procesie, zeznawał.
Przypominam sobie, że latem 42 roku, w czasie gdy zamieszkiwała na terenie
Łańcuta, w moim domu mieszkał również granatowy policjant Antoni Głowniak
Na marginesie Antoni głowniak związany był
ze Związkiem Walki Zbrojnej, Armią Krajową.
Tenże Głowniak Józef.
Proszę zauważyć, że Michał tutaj raz podaje takie imię, raz
wiemy, że to był Antoni Głowniak przyprowadził do mojego domu rodzinę
żydowską składającą się z syna siedmioletniego ojca i żony.
Inny świadek w tym procesie zeznawał, że u Michała Nizioła na Kraszewskiego 32
ukrywała się rodzina żydowska Karmana Wolkenfelda
Przeprowadziliśmy poszukiwania, by
dowiedzieć się, kim byli ci ludzie, którzy ukrywali się u Niziołów.
Udało się odkryć świadectwo ślubu, zapisy dotyczące ślubu Kalmana Wolkenfelda
pochodzącego z Łańcuta i Liby Sary Figiel pochodzącej z Kańczugi
Więc wiemy dokładnie i możemy, jak to się
mówi, zawołać po imieniu A te osoby, te ofiary żydowskie.
W tym przypadku ich synem był Chaim.
W roku trzydziestym siódmym Wolkenfeldowie byli właścicielami młyna w Albigowej
który przejęli od Alfreda Potockiego w zamian za długi.
Jako że rodzina Wolkenfeldów wprowadziła bank,
który zajął ten młyn i ostatecznie młyn trafił w ręce Kalmana i jego żony.
Wiemy też coś więcej o samym Kalmanie
Wiemy, że służył w Wojsku Polskim, wiemy, że był graczem tutejszego klubu sportowego
Łańcut, Klubu Sportowego, ale Żydowskiego Klubu Sportowego Trump d'Or.
Ten pan pierwszy, piąty od prawej to właśnie Kalman Wolkenfeld
W łańcucie przed wojną też prężnie działała.
Działała orkiestra żydowska Chasamin
I ten pan pierwszy z prawej na zdjęciu w roku dwudziestym pierwszym.
To właśnie Kalman Wolkenfeld Michał Nizioł zeznawał, że Wolkenfeldowie
przez okres pięciu lub siedmiu dni przebywali na terenie mojego domu.
Częściowo w piwnicy, częściowo na strychu.
Widzicie Państwo, tu mamy 5 7 dni.
W kontekście Ulmów jest to oczywiście zupełnie inny okres czasu.
Ten dom był bardzo obszerny.
Wiemy, jak wyglądał obecnie.
On nie istnieje dzisiaj.
To jest adres Kraszewskiego 108.
Przed wojną to był adres Kraszewskiego 38.
To, na co państwo patrzycie, to mapa lotnicza.
Raczej zdjęcie lotnicze z roku 45.
W czerwonym kółku mamy ten dom Niziołow
W tym domu oprócz Michała mieszkała też jego.
Tak, dom był dość duży, zajmował 7
Składał się z siedmiu pomieszczeń, w tym z
pracowni Michała Nizioła który był wziętym krawcem.
I była to rodzina dość znana w Łańcucie właśnie ze względu na te swoje krawiectwa.
Na wykonywany zawód, czyli zawód krawca.
W domu w roku 43 42 mieszkał tylko Michał i jego żona Aniela.
Na tym zdjęciu,
wykonanym w latach trzydziestych mamy całą dużą rodzinę Niziołow
Oprócz Michała, Pana po lewej mamy Anielę, mamy siostrę Michała i jego macochę, a z
prawej strony mamy dwójkę dzieci Eleonore i Gerarda.
To były dzieci przysposobienia, a raczej wychowywane przez Michała i Anielę.
Jako że oni nie mieli swojego potomstwa,
ta dwójka dzieci brata Anieli była przez nich wychowywana.
Oboje i Eleonora, i Gerard przed wojną wyszli z domu.
Po prostu Eleonora znalazła męża.
Gerard ożenił się w Żołyni
Oni już nie mieszkali.
W roku 42 ze swoimi przybranym rodzicami, ze swoimi wychowawcami.
Dysponujemy garścią dosłownie zdjęć
pokazujących jak wyglądał ten świat rodziny Niziołów.
Tutaj mamy zdjęcie przedstawiające Eleonore i Anielę.
I to zdjęcie zostało wykonane
prawdopodobnie w roku 42, w zimie, wczesną wiosną.
Tego nie wiemy.
Natomiast zakładamy, że to jest okres wojny i okupacji.
Ta kobieta z prawej strony to Aniela.
Te domy w tle na Kraszewskiego istnieją do dzisiaj.
A i jak już wspomniano, w domu Anieli i
Michała ukrywała się trójka osób z rodziny Wolkenfeldów
Przez 5 7 dni. Co się stało?
Około 20 sierpnia, czyli bardzo, bardzo krótko po wysiedleniu.
Wiemy z perspektywy jednego ze świadków, z perspektywy sąsiada Nizioła, który
zauważył, że do domu Niziołów przyszli po prostu Niemcy.
Przyszło dwóch żandarmów, w tym Józef Kokot, a następnie tenże świadek Roman
Kwolek widział, że z domu Niziołów wywożone zostały wywiezione zwłoki.
Niemcy dowiedzieli się, że w domu Niziołów ukrywają się Żydzi, dlatego, że
prawdopodobnie jakaś przypadkowa kobieta idąca z Krzemienicy
i sprzedająca jajka weszła na podwórko i zobaczyła tam osoby,
które być może znała, bo Wolkenfeldowie byli dość znaną żydowską rodziną,
a możliwe, że po prostu odkryła, że tam są jacyś obcy ludzie.
W każdym razie tą informację przekazała
do człowieka, który współpracował z Niemcami.
Jak wiemy z relacji ze świadectw, ten człowiek nazywał się Feliks Krauze
i Roman Kwolek ostrzegł Ten sąsiad Michała Nizioła.
Ostrzegł go, że w domu Niziołów w jego domu są gestapowcy.
Po lewej stronie na tym zdjęciu mamy
Romana Kwolka, a po prawej stronie mamy Michała Nizioła.
To zdjęcie już wykonano po wojnie.
Niziołek zeznawał w procesie, że w jego domu był Kokot Józef, konfident
niemiecki folksdojcze Krause Feliks, że syna i kobietę, którzy byli ukryci w moim
domu, wyprowadzono na ogród i tam zostali oni zastrzeleni przez Kokota Józefa.
W ten sposób opowiadała jego żona.
Natomiast Żyd Wolkenfeld uciekał obok domu sąsiada i tam go dogonił Krauze Feliks,
który doprowadził go do Kota Józefa i ten go zastrzelił.
Aniela.
Wyczuwając, że ta sytuacja może powodować zagrożenie dla Michała.
Ona sama się nie czuła zagrożona.
Powiedziała, by Michał uciekał.
Jak widzicie państwo w zeznaniu radziła, by wyjechał do Radomia, co też zrobił.
Natomiast Aniela została na miejscu.
To był sierpień roku 42.
Wtedy w okolicy nikt jeszcze nie zginął za pomoc Żydom.
Nikt nie przypuszczał, że Niemcy będą w ten sposób egzekwować te przepisy.
Pamiętajcie państwo, że Ulmowie zginęli prawie 2,5 roku.
Dwa lata później.
Dlaczego Michał uciekł?
No właśnie dlatego, że funkcjonowało to prawo.
Ale zakładano, że ewentualnie Niemcy będą
prześladować właściciela domu, a nie kobietę, która oczywiście uczestniczyła w
akcji pomocy, ukrywała ich w swoim domu, zapewne też organizowała żywność.
Natomiast ona sama nie czuła się zagrożona, Nie czuła się zagrożona do tego
stopnia, że kiedy Niemcy przez urzędników magistratu Łańcuta
wysłali jej nakaz stawiennictwa na posterunku, ona nie posłuchała się.
Po prostu została w domu.
Następnego dnia po prostu żandarmi przyszli i ją aresztowali.
Był to 20 sierpnia 42 roku.
Została aresztowana, przeniesiona na posterunek żandarmerii w
Łańcucie, przesłuchana, a następnie bez eskorty.
Co nietypowe, została skierowana do budynku sądu do budynku sądu w Łańcucie.
Mamy naocznego świadka, który widział, co tam zaszło.
Ten człowiek pracował w urzędzie skarbowym, który mieszkał.
Znajdował się w budynku sądu i on relacjonował, że wychodząc na
korytarz sądowy spotkałem siedzącą na ławce pani Niziołową
Powiedziałem jej, żeby sobie poszła do domu.
Nie czekała tutaj i zdaje mi się, że nawet mówiłem, żeby poszła do mojego domu.
Niziołowa odparła mi, że ona nigdzie nie pójdzie.
Ona się niczego nie boi, bo jest niewinna.
Ona nie zakładała, że za pomoc Żydom
może zginąć i nie zakładała, że zrobiła cokolwiek złego.
Jednocześnie wyczuwała niebezpieczeństwo,
bo jak mówiłem, odesłała swojego męża poza Łańcut.
Ten świadek obserwował całe zajście.
To co działo się później?
Cytując świadka.
Nizioołowa Kokot idą w kierunku dziedzińca
Niziołowa szła przodem, a za nią, w odległości może jednego metra Józef Kokot.
W pewnym momencie Niziołowa odwróciła się
do tyłu i odezwała się do Kokota A co, pan nie chce strzelać?
A w tym momencie Kokot strzelił jej w
twarz z pistoletu, kładąc ją trupem na miejscu.
Kokot odszedł. A Niziołowa, jak upadła na ziemię.
Tak zwłoki leżały do następnego dnia.
To jest wydarzenie z 23 sierpnia 42 roku.
I to jest tak naprawdę pierwsza ofiara na
terenie dzisiejszego powiatu Łańcuckiego, która zginęła za pomoc Żydom,
która zginęła, za odruch pomocy, za chęć niesienia wsparcia swoim bliźnim.
Egzekutorem był ten sam człowiek, który
uczestniczył w zbrodni na rodzinie Ulmów, a który ma na swoim sumieniu.
Miał na swoim sumieniu ponad sto innych zabójstw.
Ten człowiek oznaczony krzyżykiem,
czyli Józef Kokot, w chwili tego zabójstwa miał 21 22 lata.
To zdjęcie, na które państwo patrzycie, to jest załoga łańcuckiego Posterunku.
Prawdopodobnie na dole, po lewej stronie mamy porucznika Dikena
czyli dowódcę posterunku Łańcuckiej żandarmerii niemieckiej.
A pozostałe osoby na tym zdjęciu to też żandarmi niemieccy, którzy byli
zaangażowani w mordowanie ludności żydowskiej i polskiej tutaj w Łańcucie i
również zaangażowani byli w zbrodnie na rodzinie Ulmów
Aniela Nizioł została zamordowana 23 24 sierpnia.
Została pochowana na cmentarzu.
Tutaj, w księdze zgonów widzicie Państwo,
że jako miejsce jej śmierci zaznaczono bardzo wyraźnie budynek sądu.
O tej sprawie, o sprawie zamordowania Anieli Nizioł
Bardzo szybko
pojawiły się informacje i pojawiły się informacje w źródłach żydowskich.
To, na co państwo patrzycie, to jest dokument stworzony w roku 46.
To jest list, który trafił do bardzo dalekiego krewnego.
Kalmana Walkenfelda, w którym mamy taki ustęp.
Męczyliśmy się wszyscy nieludzko, bo Polacy zaczęli
wydawać ukrytych Żydów, wymordowali Polaków, którzy Żydów ukrywali, np.
panią Niziołową.
To
ta opowieść o tym wydawaniu jest oczywistym echem tego,
o czym powiedziałem wcześniej, a mianowicie tego, że
współuczestniczył w tej akcji człowiek, który współpracował z Niemcami.
Folksdojcz Feliks Krauze.
A jak mówiłem Aniela Nizioł była pierwszą
osobą zabitą za pomoc Żydom w rejonie Łańcuta.
Ostatnią była rodzina Ulmów.
Ten współpracownik Niemców Feliks Kraus
Krause, zginął z wyroku polskiego podziemia w lipcu 44 roku.
Jak państwo wiecie, Józef Kokot stanął przed polskim sądem.
W roku 58 został skazany na karę więzienia, w którym zmarł.
Natomiast w trakcie procesu Kokota pytano
mieszkańców Łańcuta i okolic, czy słyszeli o sprawie Anieli Nizioła i praktycznie
każdy słyszał o tym, że jest to ta kobieta, która w Łańcucie budynku sądu
została zastrzelona za pomoc ludności żydowskiej.
Ta sprawa od zawsze funkcjonowała w Łańcucie.
Każdy o niej wiedział.
W roku 2016, Aniela Nizioł została uznana
przez izraelski Instytut Męczenników i Bohaterów Holokaustu Yad
Vashem za sprawiedliwą wśród Narodów Świata.
A ten etap, który my wykonujemy, czyli
posadowienie pomnika tej kobiety, myślę, że jest pewnego rodzaju dopełnieniem tej
historii i trwałym wprowadzeniem jej tutaj do pamięci Łańcuta jak i całej Ziemi.
Łańcuckiej także
Zapraszam jeszcze raz na uroczystości 3 grudnia i dziękuję za uwagę.
Dziękuję.
Pan Starosta.
W imieniu nas wszystkich obecnych, myślę, że i tych, którzy oglądają
Naszą sesję i będą oglądać
Bardzo serdecznie dziękuję Instytutowi Pileckiemu za tę akcję.
Zawołaj po imieniu.
Bardzo serdecznie dziękujemy za przybliżenie
W tym wypadku
Anieli Nizioł.
Można powiedzieć, że na Ziemi łańcuckiej
Taką klamrą jest powiązana właśnie
Pierwsze pierwsze wykonanie wyroku za ratowanie
Żydów właśnie na Anieli Nizioł 23 sierpnia 1942 roku.
I już końcówka roku.
Znaczy koniec wojny.
Marzec 44 roku.
Wykonanie wyroku śmierci na rodzinie Ulmów.
Byliśmy w Markowej, kiedy właśnie
Instytut Pileckiego doprowadził do spotkania rodziny Szylarów i
Pań z Nowego Jorku, którzy, które w pięknych słowach wyraziły się o Polakach.
Można powiedzieć pierwszy raz
słuchałem tego typu oświadczenia ze strony żydowskiej.
Także bardzo, bardzo serdecznie za to dziękujemy
za to upamiętnienie i jesteśmy bardzo wdzięczni
pani profesor, jak i Państwu za za tę pracę wykonane odkrycie.
Odkrycie tych osób związanych z Żydami i z rodziną Niziołów.
Bardzo dziękujemy za tą bardzo trudną
historię, ale przywołujemy tę historię po to, aby pokazać naszym dzieciom, naszej
młodzieży, żeby po prostu nigdy więcej, nigdy więcej wojny.
Nigdy więcej takiej nienawiści, bo ona po prostu do niczego nie prowadzi.
Bardzo dziękuję. A na zakończenie
Taką
pamiątkę tego naszego spotkania chciałbym Państwu wręczyć
taki medal, który został wydany na okoliczność 25 lecia Powiatu Łańcuckiego
W tej nowej formie od.
1999 roku, 1 stycznia, gdzie z jednej strony jest nasz patron św.
Michał Archanioł, a z drugiej strony jest logo prezydenckie beatyfikacji rodziny
Ulmów, gdyż to właśnie to 25 lecie obchodzimy w 23 roku
czyli kiedy rodzina Ulmów byłaby beatyfikowana.
Bardzo dziękuję i proszę przyjąć.
Proszę Państwa.
Zarządzam 5 minutową przerwę.
Proszę Państwa, wznawiamy nasze obrady.
Przechodzimy do punktu czwartego.
Podjęcie uchwały w sprawie przyjęcia od
Wojewody podkarpackiego zadań publicznych z zakresu administracji rządowej.
Proszę Panią Edytę Urban.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado!
Przyjęcie tej uchwały Rady Powiatu
Łańcuckiego w sprawie przyjęcia od Wojewody podkarpackiego zadań
publicznych z zakresu administracji rządowej jest konieczne, aby w przyszłym
roku na terenie powiatu Łańcuckiego przeprowadzić kwalifikację wojskową.
Pozwoli to również na podpisanie porozumienia pomiędzy powiatem Łańcuckim
a wojewodą podkarpackim, w którym uregulowane będą
zakres przyjętych zadań oraz rozliczenie finansowe.
Całość tego przedsięwzięcia finansowana jest z dotacji Wojewody Podkarpackiego.
Proszę o podjęcie niniejszej uchwały.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Proszę o przedstawienie opinii przez
Przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado, Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję. Dziękuję.
Proszę Państwa będziemy głosować
Uchwałę numer
49/367/2023 Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 listopada 2023 r.
w sprawie przyjęcia od Wojewody
Podkarpackiego zadań publicznych z zakresu administracji rządowej.
Treść uchwały jak w załączonych materiałach.
Zarządzam głosowanie.
Za głosowało 19 radnych.
Stwierdzam, że Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Dziękuję.
Przechodzimy do punktu 5.
Podjęcie uchwały w sprawie określenia
zadań samorządu powiatowego z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej, na
które przeznacza się środki PFRON na rok 2023.
Pani Dyrektor, proszę Joannę Dubiel-Sowę
Panie Przewodniczący!
Szanowni Państwo!
W celu pełnego wykorzystania środków,
które zostały przeznaczone dla Powiatu Łańcuckiego
Na zadania z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej.
Przedstawiony projekt uchwały zawiera
przesunięcia środków z niewykorzystanych zadań zarówno z rehabilitacji zawodowej.
Tutaj w porozumieniu z Panem Dyrektorem Urzędu Pracy.
Jest to kwota 386 złotych 46 groszy.
Pozostała kwota są to zadania, które realizuje PCPR.
Łączna kwota, którą przesuwamy to 2 tysiące 186 46 groszy.
I te przesunięcia proponujemy, aby
przeznaczyć na zadania zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny, przedmioty
ortopedyczne i środki pomocnicze, czyli takie zadanie,
które największym zapotrzebowaniem cieszy się i zostaną wszystkie środki
spożytkowane, które w tym roku zostały przekazane dla naszego powiatu.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Ponieważ nie ma pytań, proszę o przedstawienie opinii przez
Przewodniczącego Komisji Zdrowia, Rodziny i Pomocy Społecznej.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado!
Nasza komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję. Dziękuję.
Również proszę o opinię.
Przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego Finansów.
Panie Przewodniczący! Komisja również zaopiniowała pozytywnie.
Dziękuję. Dziękuję.
Natomiast będziemy głosować uchwałę numer
49/368/2023 Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 listopada 2023 r.
w sprawie określenia zadań samorządu
powiatowego z zakresu rehabilitacji zawodowej i
społecznej, na które przeznacza się środki PFRON na rok 2023.
Treść uchwały jak w załączonych materiałach zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych.
Stwierdzam, że Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Dziękuję bardzo. Dziękuję.
Proszę.
Ja już po głosowaniu.
Szanowni Państwo, Panie Przewodniczący!
Koledzy Radni!
Ale przepraszam, chciałem się zapytać tak informacyjnie, bo oczywiście byłem za
tak jak wszyscy koledzy, tylko jak to środki się mają?
Było nie było bardzo pożyteczne w porównaniu do ubiegłorocznych czy większe?
I o ile. Dziękuję.
Ja tylko informacyjnie.
Szanowni Państwo, więc jeżeli chodzi o ten rok, był to bardzo dobry rok.
Ja to mówiłam na komisjach, kiedy to omawiałam przesunięcia tych
środków mieliśmy prawie 500 tysięcy więcej niż w ubiegłym
roku, więc dużo, dużo więcej wniosków udało się zrealizować.
Tutaj tak dla przykładu podam, że 740
tysięcy zostało przeznaczone na dofinansowanie do przedmiotów środków.
Są to wszystkie aparaty słuchowe, pieluchomajtki.
Dużo, dużo wniosków zostało rozpatrzone, więc było dużo pracy, ale też dużo więcej
klientów zadowolonych z tych dofinansowań, więc uważam, że był to naprawdę dobry rok.
Tak, to tak jak mówię o 500 tys. więcej.
Więc to było sporo. Dziękuję.
Dziękuję pani dyrektor.
Przychodzimy.
Do punktu szóstego.
Podjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na przekazanie darowizny nieruchomości.
Panie Przewodniczący!
Wysoka Rado!
Zgodnie z uchwałą przekazujemy na rzecz Skarbu Państwa Generalnej Dyrekcji Dróg
Krajowych i Autostrad działkę 649/6 położoną w Woli Małej, która
kiedyś była w ciągu drogi powiatowej w związku z budową autostrady.
Ona została włączona w ciąg drogi serwisowej przy autostradzie, ale
projektantom się ta działka zapomniała i została ona własnością powiatu.
Nie zostaliśmy z niej wywłaszczenia.
Temat wyszedł dopiero niedawno.
Generalna zwróciła się z wnioskiem o przekazanie tej nieruchomości.
W związku z tym, że ona nie jest już w pasie drogowym drogi powiatowej.
Jeszcze tylko tak powiem, w drodze uwagi,
że zmieniona zmieni się podstawa prawna podjęcia uchwały.
To znaczy w dniu dzisiejszym weszła w
życie uchwała Rady Powiatu Łańcuckiego z 30 października 2023 r.
odnośnie zasad gospodarowania mieniem.
I ta nowa uchwała będzie w miejsce tej
starej jako podstawa prawna i to będzie paragraf 10 ustęp 1 uchwały Rady Powiatu
z 30 października 23 to dosłownie dzisiaj uchwała weszła w życie.
Także dziękuję.
Dziękuję.
Proszę o przedstawienie opinii przez
przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado, Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję. Dziękuję.
Państwo będziemy głosować uchwałą nr 49/369/2023
Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 listopada 2023 r.
w sprawie wyrażenia zgody na przekazanie darowizny nieruchomości.
Treść uchwał jak w załączonych materiałach.
Zarządzam głosowanie.
Takie pytania.
Za głosowało 19 radnych.
Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Przechodzimy do punktu.
Siódmego.
Podjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie umowy o świadczenie usług w
zakresie publicznego transportu zbiorowego.
Proszę Pana Naczelnika.
Damiana Szubarta
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado!
Tradycyjnie, tak jak w latach poprzednich,
Zarząd Powiatu przedstawia projekt uchwały w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie
umowy o świadczenie usług w zakresie transportu publicznego.
Jesteśmy już puszczamy
przetargi, jesteśmy po złożeniu wniosku do wojewody o uzyskanie świadczeń z Funduszu
Przewozów autobusowych w stosunku do aktualnie wykonywanego transportu.
Rozszerzyliśmy go na wniosek Rady Sołeckiej.
Krzemienicy i czynnym udziale naszego radnego pana Józefa Buka.
Rozszerzyliśmy nieco połączenia na Krzemienicę
Będzie podobnie jak w roku poprzednim.
Czekamy na pieniądze i mamy nadzieję, że je otrzymamy.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Proszę o przedstawienie opinii w sprawie
procedowanej uchwały przez Przewodniczącego Komisji Ochrony
Środowiska, Rolnictwa, Leśnictwa, Porządku i Bezpieczeństwa Publicznego.
Panie Przewodniczący!
Szanowni Państwo!
Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję. Dziękuję.
Będziemy głosować uchwałę numer
49/370/2023 Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 listopada 2023 r.
w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie
umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
Treść uchway jak w załączonych materiałach Zarządzam głosowanie.
Za głosowało 19 radnych, stwierdzam że rada powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Przechodzimy do punktu 8.
Podjęcie uchwały w sprawie ustalenia wysokości opłat
za korzystanie z miejsc noclegowych w Szkolnym Schronisku Młodzieżowym
wchodzącym w skład Zespołu Placówek Oświatowych w Łańcucie.
Proszę Pana Naczelnika Tadeusza Pasiecznego.
Panie Przewodniczący!
Panie i Panowie Radni!
Procedowana uchwała jest związana z
wnioskiem Pana Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych.
Pan Dyrektor wnioskował właśnie o
podniesienie opłat za schronisko w przypadku pokoju jednoosobowego o 20
złotych, w przypadku pokojów od dwóch do czterech miejsc o dziesięć złotych więcej.
Nowością jest pokój 5 osobowy.
Co do zasady maksymalna wysokość nie może
przekroczyć 190 zł od jednej osoby na ten rok.
Te kwoty zaproponowane tak jak w projekcie uchwały jest zapisane, nie przekraczają.
Zatem proszę o podjęcie uchwały.
Dziękuję.
Proszę o przedstawienie opinii przez
przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado, Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję.
Proszę również o przedstawienie opinii
przez Przewodniczącego Komisji Edukacji, Kultury, Sportu i Rekreacji.
Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo!
Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję.
Będziemy głosować.
Uchwały numer 49/371/2023
Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 listopada 2023 r.
w sprawie ustalenia wysokości opłat
za korzystanie z miejsc noclegowych w Szkolnym Schronisku Młodzieżowym
wchodzącym w skład Zespołu Placówek Oświatowych w Łańcucie.
Treść uchwały Jak w załączonych materiałach zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych stwierdzam że
Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Przechodzimy do punktu.
9.
Podjęcie uchwały w sprawie zmiany uchwały nr.
48/363/2023 Rady
Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 października 2023 r.
w sprawie zasad i trybu udzielania dotacji na prace konserwatorskie restauratorskie
lub roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków lub gminnej ewidencji
zabytków, sposobu jej rozliczania oraz sposobów kontroli.
Proszę pana Naczelnika.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado!
Na poprzedniej sesji 30 października podejmowana była uchwała w sprawie
zasad udzielania dotacji na prace konserwatorskie.
Ta uchwała ukazała się w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego.
Niemniej jednak uwagi do tej uchwały wniosła Regionalna Izba Obrachunkowa.
Chodzi o nazbyt precyzyjne ujęcie ustępu
1 w paragrafie 8, tam, gdzie jest mowa o tym, co powinna zawierać umowa.
Zdaniem Regionalnej Izby Obrachunkowej
jest to zbyt szczegółowa ingerencja w treść umowy.
Ingerencja Wysokiej Rady.
Wystarczający jest zapis ogólny mówiący
o tym, że podstawy udzielenia dotacji będzie zawarta umowa w tej sprawie.
Także Regionalna Izba Obrachunkowa wszczęła postępowanie nadzorcze.
Ponieważ ta uchwała jest związana także z realizacją polskiego ładu.
Zależy nam na czasie, dlatego nie czekamy
na zakończenie procedury nadzorczej, tylko proponujemy od razu zmianę treści uchwały.
I to jest powód, dla którego wnosimy projekt tej uchwały.
Dziękuję.
Proszę o przedstawienie opinii
przez przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów.
Panie Przewodniczący, komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję. Dziękuję.
Radny Jan Magoń jeszcze się zgłosił.
Proszę.
Jeśli chodzi o ten punkt 8.1
uchwały z poprzedniej sesji to jeszcze faktycznie bardzo szczegółowe.
Tak, dokładnie ten ustęp 1 w paragrafie 8.
Dziękuję.
Proszę Państwa będziemy głosować uchwałę nr 49/372 Rady Powiatu Łańcuckiego
z dnia 30 listopada 2023 roku zmieniającej uchwałę numer
48/363/2023 Rady
Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 października 2023 roku w sprawie zasad i trybu
udzielania dotacji na prace konserwatorskie restauratorskie
lub roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków
lub gminnej ewidencji zabytków, sposobu jej rozliczania oraz sposobów kontroli.
Treść uchwały jak z załączonych materiałach.
Zarządzam głosowanie.
Za głosowało 19 radnych.
Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Dziękuję.
Przechodzimy do punktu 10.
Podjęcie uchwały w sprawie zmiany budżetu powiatu na rok 2023.
Proszę Panią Skarbnik.
Panie Przewodniczący!
Szanowni Państwo!
Projekt uchwały w sprawie zmiany w
budżecie zawiera zwiększenie planu dochodów i wydatków.
Ta kwota jest jednakowa o 532 tysiące.
Jeżeli chodzi o te zmiany, dotyczą one analizy wykonania planu dochodów.
Dochody, które nie zostały bądź nie
zostaną osiągnięte po przeprowadzonej analizie zostają zmniejszone.
Natomiast te, które przekroczyły plan bądź
są prognozowane do wykonania na koniec roku w wyższej
wysokości niż zaplanowane, zostają zwiększone.
Zmiana dotyczy również programu scalanie gruntów wsi Tarawka.
Wojewoda po raz kolejny zmienił plan.
Wprowadzono dotację z gminy Żołynia
Dotacja ta stanowić będzie pomoc finansową na dofinansowanie WTZ Białobrzegi.
Jest to kwota 25 tysięcy.
Przeznaczona zostanie na określony przez gminę cel.
Zwiększono również dotację z PFRON związaną z obsługą zadań.
Kwota 2925 zł.
Dokonano korekty planu finansowego Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.
Zwiększono plan dotacji dla powiatu Jarosławskiego i Leżajskiego w związku z
obsługą rodzin zastępczych, w których umieszczono dzieci z naszego powiatu.
Zwiększono również plan dochodów i
wydatków na zadania wykonywane przez koordynatorów pieczy zastępczej.
Zwiększono plan dochodów i wydatków
Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej.
W związku ze zwrotem dotacji z lat
ubiegłych dokonano również korekty klasyfikacji
budżetowej i kwoty zadania pod nazwą Modernizacja budynków
I liceum ogólnokształcącego i poradni psychologiczno pedagogicznej.
Dziękuję.
Proszę o przedstawienie opinii przez
przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów.
Panie Przewodniczący!
Wysoka Rada Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję. Dziękuję.
Proszę Państwa będziemy głosować uchwałę numer
49/373/2023 Rady Powiatu Łańcuckiego 30 listopada 2023 r.
w sprawie zmiany budżetu powiatu na rok 2023.
Treść uchwały jak w załączonych materiałach zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych, stwierdzam że Rada Powiatu podjęło uchwałę jednogłośnie.
Przechodzimy do punktu 11.
Podjęcie uchwały w sprawie zmiany
Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu Łańcuckiego
Zmiana uchwały wprowadza zmiany budżetu
dokonane w okresie między sesyjnym, jak również zmianę dzisiejszej uchwały.
Dokonuje zmiany przedsięwzięć dotyczących również zawartych zmian.
Jeżeli chodzi o scalanie gruntów wsi
Tarnawka, jak również zmiany przedsięwzięcia
skanowanie zasobu
przedsięwzięcie dotyczącemu modernizacji budynku I liceum i poradni planowane do
realizacji w roku 2024, 2025 rozszerza się
lata realizacji na rok na lata 2023 do 2025.
Wprowadza się również upoważnienia kierowników jednostek do zaciągania
zobowiązań zgodnie ze zmianami przedsięwzięć.
Dziękuję.
Dziękuję i proszę pana Przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów.
Panie Przewodniczący! Wysoka Rada!
Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję. Dziękuję.
Więc będziemy głosować uchwałą nr 49/374/2023
Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 30 listopada 2023 r.
w sprawie zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej Powiatu Łańcuckiego.
Treść uchwały jak w załączonych materiałach zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych, stwierdzam że Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Dziękuję.
Przechodzimy do punktu 12 Informacja Starosty Łańcuckiego odnośnie prac Zarządu
Powiatu Łańcuckiego w okresie międzysesyjnym oraz sprawozdanie z
realizacji uchwał Rady Powiatu z poprzedniej sesji.
Panie Przewodniczący! Wysoka Rado!
Sprawozdanie obejmuje okres. Od 30.
Października do dnia dzisiejszego.
W tym czasie odbyło się 5 posiedzeń Zarządu Powiatu Łańcuckiego
Rozpocznę od realizacji wykonania uchwał Rady Powiatu z ostatniej sesji.
Dotyczyły one wysokości opłat za usuwanie
pojazdów oraz umieszczenie ich i przechowywanie na parkingu strzeżonym.
Wyrażenie zgody na zawiązanie partnerstwa
pomiędzy Powiatem Łańcuckim Powiatowym Urzędem Pracy w Łańcucie a
Wojewódzkim Urzędem Pracy w Rzeszowie na rzecz realizacji projektu pod nazwą
Aktywizacja zawodowa osób młodych bezrobotnych w wieku od 18 do 29 lat.
Przekazanie darowizny nieruchomości zasad nabywania, zbywania, wydzierżawienia
lub wynajmowania nieruchomości na czas oznaczony dłuższy niż trzy lata.
W sprawie udzielania dotacji na prace konserwatorskie restauratorskie
Te uchwały, które żeśmy dzisiaj podejmowali powtórnie Rocznego Programu
Współpracy Powiatu Łańcuckiego z organizacjami pozarządowymi.
Budżet powiatu na zmiany w budżecie
powiatu na 2023 rok, wieloletnią prognozę finansową.
Te wszystkie uchwały weszły w życie z dniem podjęcia.
Jeśli chodzi o sprawozdanie, dostarczone zostało.
Radzie Powiatu natomiast natomiast
chciałbym zwrócić uwagę w tym omawianym okresie
przyznali Zarząd Powiatu przyznał pamiątkowe symbole Zasłużony dla Powiatu
Łańcut dla Jolanty Cieślahowskiej pani z KGW Wysoka, która.
Która została zgłoszona przez przez przez
Powiatową Radę Kół Gospodyń Wiejskich.
Zresztą podziękowania spływają też od osób, które zajmowały się szeroko
rozumianą pomocą humanitarną dla pań, ale tutaj również dla pani Cieślahowskiej.
W tym okresie.
Czwartego listopada.
Też była uroczystość w Markowej
przy domu Szylarów, gdzie były posadzone jabłonie wywodzące się z sadu Józefa Ulmy.
Bardzo piękna i podniosła uroczystość.
Dziś gościliśmy gości z Niemiec z panią premier kraju Sary na czele.
To była delegacja
województwa podkarpackiego, ale w związku z tym, że my współpracujemy z
powiatem Salpfwalz, w związku z tym mieliśmy też tutaj
Marszałek skierował do nas gości.
Można powiedzieć, dwukrotnie też mogli oglądać firmę BIM Ex below.
To jest firma taka.
Można powiedzieć przykład dobrej współpracy biznesowej między między.
Obywatelami Polski i Niemiec.
Mieliśmy też
spotkanie Międzynarodowego Sojuszu na rzecz Pokoju i Wspólnoty w Europie.
Tutaj bardzo proszę pana Waldemara teraz, aby pokazał.
Kilka slajdów.
Współpracujemy już od kilku lat.
I tutaj takim wspólnym pragnieniem wyrażonym w
Hamburgu w Niemczech było, aby ta nasza współpraca była też oparta na
Patronach takich, którzy, którzy,
którzy świadczą, czy o Polsce, Niemczech czy Ukrainie ze strony Polski.
Panie Waldemarze, proszę, właśnie ze strony Polski.
Jest to rodzina Ulmów, ze strony Niemiec.
Willi Graf to jest Niemiec, który
nie podporządkował się nazizmowi i zginął z rąk właśnie swoich.
Jest w tej chwili sługą Bożym.
Toczy się proces beatyfikacyjny.
Natomiast ze strony Ukrainy jest Emilian Kołcz.
To jest błogosławiony przez Jana Pawła II
w 2001 roku, we Lwowie natomiast został zamordowany na Majdanku.
Został też dlatego Sojuszu opracowane logo.
Bardzo proszę, panie Waldemarze.
Nie ma logo, ale nie ma wizualnie.
Logo jest.
Jest gołąbek pokoju, natomiast są listki
poszczególnych krajów, które nie nie ma, które należą do tego sojuszu.
U górnej części tej gałęzi gałązki oliwnej
są flagi państw Trójkąta Weimarskiego,
czyli Francji, Polski, Niemiec natomiast.
Natomiast.
Też został podjęty taki.
Taka odezwa przedłużająca Rok Młodzieży o
dekadę, tak aby pokazywać te różne sprawy z historii.
Trudne sprawy.
Między innymi tutaj jest wymieniona rodzina Ulmów.
To wszystko, co się stało w Polsce, co przyniosła wojna.
Tak, żeby żeby młodzież o tym wiedziała w tych wszystkich naszych krajach, aby po
prostu poprzez współpracę panował pokój, a nie
różne zacietrzewienia.
Komisja Bezpieczeństwa w tym czasie też się odbyła.
Związana z okresem zimy, która już nam się w jakiś sposób dała odczuć.
Również zespół kryzysowy dotyczący blokady na granicy.
Ta blokada w ubiegłym tygodniu w piątek
sięgnęła powiatu Łańcuckiego, czyli do Kosiny stały ciężarówki.
Także jest to.
Wielki problem.
I tak mi się wydaje, że w tej chwili mało znaczy nierozwiązywalny.
Natomiast pewne decyzje to są na szczeblu Unii Europejskiej do podjęcia, aby ten
problem czy przewoźników, czy rolników rozwiązać.
Pokrótce tyle.
Jeśli będą pytania, będę starał się odpowiedzieć.
Jeszcze.
Proszę Państwa, tutaj mamy wystawę prac akwareli.
Są to prace pani doktor i zarazem kierownika Oddziału Dziennego
Psychiatrii Dzieci i Młodzieży w Łańcucie, Pani doktor Agnieszki Holi.
Piękne, piękne akwarele.
Także Pani Pani doktor oprócz
pasji leczenia dzieci i młodzieży w trudnych przypadkach ma pasję malowania.
Także możemy możemy podziwiać.
Te prace z nami zostaną na okres do 15 stycznia 2024 roku.
Proszę radny Jan Magoń
Przepraszam, troszkę za nadgorliwość, ale jednak są pytania.
Nie chodzi mi o.
To, kim jest Pan dr Piotr Szopa, nowy dyrektor Muzeum w Łańcucie.
Było nie było ważnej placówki, wręcz
naszego powiatu, bo tutaj jest hasło prezentacja, ale przed zarządem może.
Gdyby pan mógł ze dwa słowa, Panie
Starosto, właśnie przed radą kim jest ten pan nowy dyrektor
W Kosinie przez Niemców za to, że
przepraszam, Szydłowskiego za to, że nie strzelał do Polaków można
powiedzieć to taki drugi poznany w naszym
tutaj w Polsce Otto Szymek, ten z IPNu.
Wtedy udało się prowadzić tę ekshumację.
Okazało się, że ten jego grób był
w naszej drodze powiatowej, w pasie drogi powiatowej w Kosinie
i został przez IPN pochowany na cmentarzu w Konsinie został wykonany jego grób.
Zresztą o to też zabiegał nasz radny Janusz Bester.
I była taka sytuacja, że Niemcy chcieli jego ciało wziąć do Niemiec.
Natomiast tutaj dobrze, że społeczność
Kosiny, ksiądz, chcieli, żeby, żeby on tutaj został świadkiem.
Na Łańcuckiej ziemi także jest jego grób na cmentarzu w Kosinie
I tutaj w związku z tą ekshumacją
Współpracowaliśmy wtedy z panem Piotrem
Szopą i była to bardzo, bardzo, bardzo dobra współpraca.
I tak później, przy okazjach różnych
tam spotkań, konferencji z IPN mieliśmy możliwość kontaktu.
Natomiast powiem tak, że przez pracowników Muzeum, Zamku w Łańcucie został
dobrze przyjęty i wydaje się, że że współpraca z nim będzie bardzo dobra.
Że to było mianowanie
To był to konkurs.
Muzeum Zamek jest nie tylko marszałka, ale i ministra kultury.
Większość udziałów ma minister kultury także także był przez ministra kultury.
Powołana była komisja konkursowa, także
był konkurs, w którym pan dr Piotr Szopa wystartował.
Proszę. Radny Zbigniew Grad.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado, ja w
tym punkcie odnośnie realizacji uchwał Rady Powiatu.
Chciałbym skorzystać tutaj
z głosu i zapytać Pana Starostę następującej kwestii.
Kwestii Chciałbym wrócić do uchwały nr 44
335 2023 Rady Powiatu Łańcuckiego z
26 kwietnia 2023 roku, a dotyczy ona petycji mieszkańców wsi
Sonina w sprawie przebudowy i remontu drogi powiatowej nr 15 41 r, tzw.
pętli przebiegającej przez Soninę, w tym budowę chodnika i przejścia dla pieszych.
Otóż w poniedziałek uczestniczyłem w takim spotkaniu.
Komisyjnie zebranie wspólnych Komisji Gminy Łańcut.
W tym spotkaniu uczestniczyła też pani wicedyrektor Zarządu Dróg
Powiatowych, która tam relacjonowała ewentualnie
inwestycje, jakie są na tym terenie wspólne między Gminą Łańcut a powiatem.
Z tych informacji, które ona mi wtedy
przekazała, prace projektowe dotyczące tej pętli
mają zakończyć się w pierwszym kwartale przyszłego roku.
I w związku z tym mam pytanie
kiedy Pan Starosta ewentualnie przewiduje rozpoczęcie tej inwestycji?
Pytanie to zadaję również z pewnym
niepokojem z uwagi na to, że w przedstawionym nam projekcie
budżetu na przyszły rok nie ma zabezpieczonych środków własnych na te
inwestycje, jak również nie ma tej inwestycji w załączniku rezerwowym.
Także w tej kwestii prosiłbym o informację.
Dziękuję.
Panie radny po to robimy projekt, żeby
tą inwestycję wykonać, choć w tej chwili nie ma,
nie ma tego finansowania, jest ta inwestycja jeszcze niewidoczna, ale, ale
po prostu wszystko zrobimy, jeśli będzie projekt i będą pozwolenia i będą pozytywne
rozmowy z Gminą Łańcut, gdzie po prostu będzie to dofinansowanie.
Także tutaj deklarujemy jako Zarząd
Powiatu, że tą inwestycję będziemy wykonywać.
Dziękuję.
Przechodzimy do punktu 13. Wnioski.
Oświadczenia Zapytanie radnych.
Proszę. Radny Zbigniew Grad.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado, ja
nie kontynuowałem tego, bo myślałem, że to zapytam to w tym punkcie 13.
Ja bym dalej chciał wrócić do tej uchwały
Powiatu 44 z 2023 roku o budowie tej pętli, ale tutaj chciałem zwrócić
uwagę na kwestię budowy przejść dla pieszych.
Otóż w paragrafie 2 tej uchwały
Rada Powiatu przekazała tą część petycji odnośnie przejścia
przejścia dla pieszych między pętlą Łańcucką a drogą kierunku drogą
wojewódzką w kierunku Łańcut Kańczuga do Zarządu Województwa Podkarpackiego.
Otóż.
Kontaktowałem się dzisiaj z mieszkańcami, którzy wnieśli tę petycję.
Okazuje się, że ta petycja faktycznie
tutaj od zarządu wyszła i Rady Powiatu wyszła do marszałka województwa.
Jednak do tej pory mieszkańcy nie zostali powiadomieni o rozpatrzeniu tej petycji.
Ja bym musiał.
Dotarłem tutaj dzisiaj dzięki uprzejmości Pani Naczelnik dotarłem do pisma, która
Chciałbym skorzystać z okazji głosu, żeby mieszkańcy wiedzieli, co w tej sprawie
jakie decyzje podjął marszałek województwa.
Otóż chciałbym zacytować pismo, że
w sprawie tej była rozpatrywana ta petycja przez Komisję Bezpieczeństwa Ruchu
Drogowego w dniu 14 lipca 2023 roku oraz była na podstawie również Zarządzenia
Marszałka Województwa Podkarpackiego z dnia 21 lutego 2022 roku.
Otóż na komisji tej Komisja na terenie pozytywnie opiniuje możliwość lokalizacji
oznakowania przejścia dla pieszych w miejscowości Snina w obrębie
skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr 881 i drogi powiatowej nr 15 41 r.
pod warunkiem budowy brakujących ciągów chodnika.
Szczegółowe rozwiązania i lokalizacje poszczególnych elementów należy ustalić w
dokumentacji projektowej na budowę brakujących ciągów pieszo chodnika.
Komisja rekomenduje,
aby projektowane przejście dla pieszych poza istniejącymi zjazdami
było wyposażone zgodnie z wytycznymi projektowania infrastruktury dla pieszych.
Część trzecia.
Ja osobiście akurat uczestniczyłem w tym
w tej komisji wizji lokalnej na miejscu, która odbyła się 21 lutego 2002 roku.
Na tej wizji opracowaliśmy koncepcję
budowy tego poruszania się pieszych na tym skrzyżowaniu dróg.
Otóż.
Tam wymagane będzie budowa czy oznakowanie dwóch, dwóch przejść.
Przejście przez drogę wojewódzką, a drugie przejście przez drogę powiatową.
To jest od strony wysokiej zejść, zejść z drogi od strony Wysokiej.
Tutaj właśnie z informacji, którą
uzyskałem pani wicedyrektor jakoś w tej chwili
nie jest w stanie mi poinformować, co w tej sprawie się dalej dzieje, bo tutaj
jest stanowisko komisji, jakby sprawa została wyciszona.
Nie wiemy, jako mieszkańcy, jaka sprawa ma dalszy bieg.
Dlatego tutaj ja bym prosił pana starostę o może jakby
zadanie naszego Zarządu Dróg, żeby oni się zorientowali, co w tej sprawie się dzieje,
żebyśmy wiedzieli po prostu, jakie są dalszy ciąg.
My jako powiat powinniśmy się czuć odpowiedzialni
za to skrzyżowanie, gdyż jest to skrzyżowanie w ciągu naszej drogi jeszcze
jeden numer naszej drogi i jedno z tych przejść jest na naszej drodze powiatowej.
Wydaje mi się, że tutaj jako powiat też powinniśmy się włączyć w to w jakiś
sposób, bo tutaj nie ma sprecyzowane stanowisko komisji, kto ma
ten projekt zrobić i kto ma za to zapłacić.
Starosta, żeby
może jakoś tam interweniował, czy jakoś tam próbował to koordynować.
Dziękuję bardzo.
Pan Starosta chce odpowiedzieć
Proszę
Panie Radny, zajmujemy się sprawą
tak jak pani dyrektor, Zarząd Dróg powiedziała tylko, że to jest
To są decyzje drogi wyższej kategorii, czyli
Wojewódzkiego Zarządu Podkarpackiego Zarządu Dróg Wojewódzkich.
Przebudowa tego skrzyżowania, wszystko, co tam trzeba będzie zrobić,
jeśli oni zadecydują i będzie ta inwestycja.
My ze swej strony po prostu zrobimy.
Natomiast też mam tą korespondencję przed
sobą i pani dyrektor Szozdy i dyrektor Miąso
Natomiast myśmy też jako Komisja
Bezpieczeństwa też zwrócili się do 23 listopada.
Zaplanowanie w ciągu drogi wojewódzkiej nr 881 w miejscowości Sonina, w okolicach
skrzyżowania drogi wojewódzkiej i bezpiecznego przejścia dla pieszych.
Czyli.
To, co pan przewodniczący wcześniej się
zwrócił Rady Powiatu Łańcuckiego i jakieś ślady są w dokumentach praca
komisji i tutaj dyrektor Mięso zdecydował, że trzeba to zrobić.
Staramy się to przypomnieć.
Natomiast natomiast wiadomo, oni mają duże inwestycje też w związku z
tym będziemy się przypominać, bo jest to miejsce rzeczywiście niebezpieczne.
Dziękuję. Dziękuję, proszę.
Radny Jakub Rejzer.
Skoro jesteśmy już przy temacie tej komisji poniedziałkowej,
ja niestety nie uczestniczyłem w nim z powodów takich ważniejszych, że tak
powiem nie mogłem, chociaż bardzo chciałem.
Mam pytanie do Pana starosty,
bo wiem, że była tam pani zastępca pana Wolskiego Pani Cieszyńska.
Jakie są szanse, żeby drogę do Kraczkowa Cierpisz?
Wspólnie z gminą
poszerzyć ten zakres robót, który tam jest potrzebny do zrobienia.
Skoro gmina chce wyłożyć na to chyba z tego co wiem 2 miliony złotych.
Czy jest szansa, żeby powiat drugą taką samą część dołożył,
aby tą drogę zrobić kompleksowo do końca tak jak ona powinna być zrobiona?
Dziękuję bardzo.
Proszę Pan Starosta.
Pozyskaliśmy z projektu Polski Ład określone środki.
Te środki za te środki zrobimy natomiast.
Rozmawiam z panem wójtem.
Wiem, że pan wójt jest gotowy wyłożyć dodatkowe środki.
W tej chwili nie odpowiemy.
To wszystko zależy od nas, rady powiatu.
Na co nas będzie stać? Jak?
Jak też inne inwestycje.
I tych inwestycji na drogach mamy po prostu mamy po prostu dużo.
W związku z tym jeśli nas będzie stać na
to, to Pani skarbnik przekaże na jaką kwotę
będzie nas stać, żeby po prostu dołożyć jakiś odcinek do tej drogi.
Wiem, że do Cierpisza Górnego tam jeszcze
trochę brakuje, żeby żeby tą drogę po prostu zmodernizować.
Natomiast ten najgorszy odcinek gdzie gdzie jest droga naprawdę w złym stanie i
przebudowę mostu gdzie, gdzie też on jest ma ograniczoną nośność
znakomitej części po prostu wykonamy za te pieniądze.
W związku z tym, że nie ma tutaj.
Wniosków, oświadczeń przechodzimy do punktu.
14. Przyjęcie protokołu z poprzedniej sesji.
Nie wpłynęły żadne uwagi do protokołu.
W związku z tym zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 18 radnych.
Rada Powiatu przyjęła protokół z poprzedniej sesji.
Przechodzimy do punktu piętnastego.
Sprawy różne.
W sprawach różnych, jeśli można.
Proszę Panie Starosto
Wcześniej miałem to przekazać, ale po prostu zapomniałem.
To tak. Uroczystości, o których była mowa.
Świętej pamięci Anieli Niziołk są już w sobotę.
Składanie kwiatów o godzinie 15 na cmentarzu komunalnym w Łańcucie o 15.
Gdyby ktoś chciał przyjść, to spotykamy
się około godziny piętnastej przy przy kaplicy, a później na cmentarzu
żydowskim na ulicy Traugutta na ulicy Traugutta.
A później o 16.30 jest koncert w MDK w Łańcucie.
Koncert to jest sobota, natomiast
niedziela, godzina jedenasta Msza święta w Łańcuckiej Farze i po Mszy Świętej pod
Miejską Biblioteką Publiczną upamiętnienie i tam złożenie kwiatów,
upamiętnienie po prostu świętej pamięci Anieli Nizioł
Dziękuję, dziękuję, proszę.
Radna Monika Roman.
Szanowni państwo.
Ja chciałam wypowiedzieć się w takim bardziej przyziemnym temacie.
Przyziemnym dlatego, że chodzi o odśnieżanie.
I chcę tutaj powiedzieć, że naprawdę byłam
bardzo pozytywnie zaskoczona, kiedy rano idąc na PKP, a to jest około godziny
szóstej, zobaczyłam pięknie odśnieżone ulice Sikorskiego praktycznie aż do samego
końca odśnieżone chodnik, jechał traktorek, który ten chodnik odśnieżył
Takie traktorki to jest wspaniała sprawa.
I tutaj chciałam
zapytać czy powiat planuje zakupienie jeszcze takiego traktorka?
Jednego.
Wprawdzie ulica Sikorskiego nie jest ulicą zarządzaną przez starostę.
Pan Starosta już chce odpowiedzieć.
Powiat dobrze, ja jeszcze tylko skończę i ogólnie, Panie przewodniczący
Chcę zauważyć, że miasto jest dobrze odśnieżone bez względu na kategorię drogi.
Czy ona jest miejska, czy ona jest powiatowa, czy jest to droga wojewódzka.
W tym roku wygląda to o wiele lepiej niż miało to miejsce w minionym roku.
Tylko moja prośba jeszcze, żeby każdy
chodnik był odśnieżone bez względu na to czy jest to chodnik przyległy do posesji
czy chodnik będący w zarządzie Z tego względu, że jest wielu starszych
ludzi, którzy z tym odśnieżaniem naprawdę sobie nie radzą.
I tą prośbą chcę wypowiedź zakończyć.
Dziękuję za udzielenie głosu.
Ja tylko króciutko skomentuję nie chwalmy
słońca przed zachodem jeszcze takich opadów większych nie było, bo wiemy jak
przyjdą większe opady, wtedy siądziemy tutaj.
Podejrzewam jeżeli.
Jeżeli będzie ten temat poruszany, będziemy mieć zgoła odmienne wnioski.
Tak to bywa, że
niestety śnieg ma to do siebie, że jest odsuwany z chodników na ulicę i odwrotnie.
I jeżeli się go nie wywozi, no to mamy.
Różnie to jest, proszę pan starosta.
Zatem dobry głos.
Natomiast traktorek Pani Moniko należy do miasta Łańcuta.
Natomiast my mamy w Zarządzie Dróg
Powiatowych dwa duże traktory, ale one niestety nie mają.
Mają inne sprzęty, inne sprzęty.
Na sobie natomiast mamy wirnik, wirnik
taki do odśnieżania, odśnieżania chodników.
Natomiast na pewno on jest mniej mobilny niż taki mały traktorek.
Także może w przyszłości należałoby też po prostu sprawę sprawę przemyśleć.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
I tak powoli doszliśmy do punktu 16.
A może szybko?
Z tym, że punkt 16 jest to zakończenie naszych obrad.
W związku z wyczerpaniem porządku obrad
zamykam obrady XLIX Sesji Rady Powiatu Łańcuckiego
Dziękuję.