Dzień dobry.
Otwieram obrady XLVI sesji Rady Powiatu Łańcuckiego
Witam serdecznie.
Państwa radnych, Witam Zarząd Powiatu na czele z Panem Starostą Adamem Krzysztoniem
Witam Pana.
Sekretarza, witam panią Skarbnik, Witam dyrektorów jednostek
organizacyjnych, naczelników wydziałów Starostwa.
Szczególnie serdecznie witam księdza doktora Witolda Burdę, Dyrektora
Wydziału do Spraw Kanonizacyjnych Archidiecezji Przemyskiej.
Postulaty procesu beatyfikacyjnego i kanalizacyjnego rodziny.
Ulmów z Markowej.
Witam Komendanta
Państwowej Straży Pożarnej w Łańcucie, zastępcę w sumie na zastępstwie.
Witam kierownika Państwowego Gospodarstwa.
Wodnego Wody Polskie.
Witam pozostałych obecnych tutaj na sali. Pracowników.
Obsługujących obrady naszej sesji.
Witam mieszkańców powiatu Łańcuckiego i pozostałe osoby
obserwujące obrady naszej sesji poprzez łącze internetowe.
Proszę Państwa Radnych o potwierdzenie.
Obecności na dzisiejszej sesji.
Miały być.
Państwo. Obecnych na.
Dzisiejszej Sesji jest 20 radnych.
Stwierdzam, że Rada Powiatu dwudziestu, przepraszam, dziewiętnastu.
Nie ma dwóch radnych Zbigniewa Grada i Ryszarda Kuchy.
Ale posiadamy kworum niezbędne do
realizacji porządku obrad i podejmowania prawomocnych uchwał.
Czy ktoś z Państwa radnych chciał wnieść
do przedstawionego porządku obrad jakieś zmiany?
Jeżeli nie, to przed przystąpieniem do realizacji porządku obrad
tradycyjnie odmówimy modlitwę do Patrona Powiatu Łańcuckiego Świętego Michała Archanioła.
w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen
Święty Michale Archaniele wspomagaj nas walce a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha
bądź naszą obroną, aby go Bóg pogromić raczył.
Pokornie o to prosimy.
A ty wodzu niebieskich zastępów szatana i inne duchy złe.
Które na zgubę dusz ludzkich i po tym
świecie krążą, mocą Bożą strącić do piekła. Amen
Proszę Państwa więc przystępujemy do realizacji porządku obrad
Punkt pierwszy otwarcie sesji nastąpiło punkt drugi ustalenie porządku obrad.
Również przejdziemy do punktu trzeciego.
Prezentacja internetowa
o przebiegu procesu Czcigodnych Sług Bożych Józefa
i Wiktorii Ulmów z dziećmi przed uroczystościami 10 września 2023 r.
w Markowej.
Przez księdza doktora Witolda Burdę,
Dyrektora Wydziału do Spraw Koncentracyjnych Archidiecezji
Przemyskiej, postulatra procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego
Rodziny Ulmów z Markowej.
Proszę Księdza o zabranie głosu.
Szanowny Panie Przewodniczący!
Szanowny Panie Starosto, Szanowna Pani Starosto, Szanowni
Państwo Radne i Radni naszego Powiatu Łańcuckiego
Szanowni Goście tutaj obecni w sali i
łącząc się z nami za pośrednictwem Internetu.
Najpierw chciałbym bardzo serdecznie
podziękować za zaproszenie i możliwość spotkania się tutaj z Państwem i
przedłożenia najpierw takich najważniejszych informacji
dotyczących procesu beatyfikacyjnego rodziny Ulmów i potem przez moment też ich
ziemskiej drogi, która zaprowadziła ich do szczytu świętości.
Jak w przejmujący sposób określam
męczeństwo poniesione za wiarę w Chrystusa?
Kardynał Marcello Summer, który 10 września bieżącego roku już za niecałe dwa
miesiące w imieniu Ojca Świętego ogłosił błogosławionym i męczennikami
Kościoła katolickiego rodziny Ulmów z Markowej.
Odczuwam też ogromne wzruszenie, bo
powracam do siebie, do swoich korzeni, do mojego rodzinnego miasta.
Tym bardziej, że towarzyszy mi kilka
bliskich osób z okolic Przemyśla, ale też i z okolic Nowego Sącza, które też dzisiaj
przyjechały razem ze mną, zachwycone naszym pięknym miastem.
Bo jakby mogło być inaczej.
Łańcut jest zawsze piękny, pięknieje
i też chylę czoła przed Państwem i Państwa taką troską o
i nasze miasto i o cały powiat, życząc jednocześnie wszelkich łask, sił
i wszelkiego dobra na tej drodze troski o wspólne dobro, jakim jest na imię
i któremu na imię Łańcut i nasze piękne Starostwo.
Zapraszam zatem Państwa do
refleksji, którą zatytułowałem Miłość mocniejsza niż śmierć, bo ten tytuł
w niezwykle przejmujący sposób streszcza całą ziemską drogę rodziny Ulmów.
Popatrzmy najpierw na daty urodzin,
bo po raz pierwszy w historii Kościoła tej błogosławionej.
Ufam też, że niedługo świętymi zostaną, zostanie ogłoszona cała rodzina.
Mamy przypadki małżonków, chociażby
rodziców świętej Teresy od Dzieciątka Jezus czy małżeństwo włoskie Bertram ek
patronki, którzy razem zostali ogłoszeni błogosławionym jako małżonkowie.
Natomiast po raz pierwszy mamy do czynienia z całą rodziną.
Mamy tutaj daty urodzin.
Józef był dwanaście lat starszy od swojej przyszłej małżonki
i ich siedmioro, Siedmioro dzieci przed wojną przyszło na świat.
Przyszła na świat pierwsza trójka dzieci Stasia, Basia i Władzio
po wybuchu wojny urodziła się kolejna trójka dzieci Franiu, Antoś i Marysia.
I w momencie męczeńskiej śmierci.
I to jest najbardziej wyjątkowy i niezwykły aspekt tej beatyfikacji.
Po raz pierwszy do chwały ołtarzy
zostanie wyniesiona wyniesione dziecko, które nie przyszło na świat ani w sposób
naturalny, ani w sposób nadprzyrodzony przez sakrament chrztu Świętego.
To o tym jeszcze elemencie na koniec, przy opisie męczeńskiej śmierci, bardzo
przejmującej, też już teraz zasugeruję, przywołam.
Ponieważ na przełomie marca i kwietnia
przeżywaliśmy na cmentarzu parafialnym Markowej i potem
w Szpitalu Wojewódzkim w Przemyślu na oddziale patomorfologii tzw.
recognition kanoniczną, czyli ekshumację i
oględziny, rozpoznanie doczesnych szczątków rodziny Ulmów
i szczegółowe badania przez specjalistów z dziedziny archeologii, antropologii, pato
morfologii, medycyny sądowej w obecności trybunału biskupiego
i też w obecności mówiącego Te słowa, mianowanych przez księdza arcybiskupa
w pełni potwierdziły przebieg wydarzeń, jakie znaliśmy do tej pory z badań
archiwalnych i z przeprowadzonego na etapie diecezjalnym bardzo gruntownego
historycznego dochodzenia, jeśli chodzi o męczeńską śmierć rodziny Ulmów.
Kilka słów dosłownie tak, jeśli chodzi o
wprowadzenie czym są procesy beatyfikacyjny i kanonizacji.
Otóż chodzi o pewną procedurę, o pewną drogę, pewne formalności,
które służą temu, żeby dać narzędzie Ojcu Świętemu, konkretne, sprawdzone,
potwierdzone informacje, które pomogą Ojcu Świętemu
uznać konkretną osobę i przyznać jej tytuł błogosławionego czy świętego.
Błogosławiony i święci
wszyscy tutaj spośród nas, którzy przyznają się do tradycji katolickiej,
wiemy, jak ważne miejsce w naszej duchowości, w
naszej wierze zajmuje też pobożność skierowana do świętych.
Z jednej strony święci to ci, od których możemy się czegoś pięknego uczyć, są dla
nas wzorem do naśladowania, dlatego, że oni naśladowali Pana Jezusa,
żyli według Ewangelii i my naśladując jakąś ich postawę, jakąś cnotę,
jakieś decyzje, jesteśmy pewni, że naśladujemy samego Pana Jezusa.
Również my żyjemy według Ewangelii.
A po drugie święci błogosławieni to ci, którzy
stawiają się za nami u Pana Boga, wypraszając nam potrzebne łaski.
Jednym z dowodów, jednym z argumentów
kryteriów, żeby papież przyznał komuś tytuł błogosławionego czy świętego,
jest fakt, że wierni wyprasza za jego wstawiennictwem jakąś konkretną łaskę tzw. cud.
Najczęściej są
mówimy o uzdrowieniach i na etapie procesu beatyfikacyjnego rodziny Ulmów,
ponieważ jest to proces drogą męczeństwa toczony.
Ten cud nie był do tej pory badany, bo męczeństwo ma jeszcze troszkę inną
specyfikę, o której za chwilę opowiem, ale przywołam
Takie przejmujące wydarzenie dosłownie z tych tygodni.
Mianowicie jesteśmy końcem maja z księdzem arcybiskupem w Rzymie.
Ksiądz Arcybiskup zapraszał przeróżnych kardynałów, różne inne ważne
postacie Kościoła, inne osoby, też z życia publicznego.
Kilka ważnych spotkań dotyczących samego obrzędu beatyfikacji watykańskich.
I jesteśmy jednego dnia w Bazylice Świętego Jana na Lateranie.
Po odwiedzeniu i modlitwie w tej bazylice
ksiądz arcybiskup mówi To chodźmy do Bazyliki Świętego Krzyża Jerozolimskiego.
I spotykamy na światłach na przejściu młode małżeństwo z malutkim dzieckiem.
I ksiądz arcybiskup, Czy to nie są Polacy? Tak trochę z wyglądu.
Wydawało się, że to są tu Polacy.
I ksiądz arcybiskup poszedł, podszedł po polsku z obrazkiem,
z modlitwą rodziny Ulmów i zaczyna mówić do nich I tak oni się tak
księdza arcybiskupa tak trochę patrzą, tak dziwnie.
I ksiądz arcybiskup chodź tutaj, bo to nie są Polacy.
Ja szybko podszedłem.
Okazało, iż to Amerykanie, a żona ma mama korzenie włoskie.
I tak trochę i po angielsku, i po włosku.
I to bardzo sympatycznie.
Oni tak się zaciekawieni historię rodziny Ulmów podziękowali.
No i idziemy dalej do tej bazyliki kolejnej.
I tam po raz drugi to małżeństwo spotykamy.
No i tak żeśmy dłużej porozmawiali, rozmawiamy.
I tak ci młodzi rodzice, małżonkowie z
Ameryki, tak bardzo zaciekawieni, zaintrygowany historią rodziny Ulmów, też
Wiktoria była w stanie błogosławionym w momencie męczeńskiej śmierci.
I mówimy z księdzem Arcybiskupem to będziemy
Oni mówią, że bardzo byśmy chcieli mieć kolejne dzieci, to będziemy się o to
modlić, to bardzo będziemy księżom wdzięczni i prosimy o błogosławieństwo.
Ksiądz arcybiskup udzielił po łacinie błogosławieństwa.
I proszę sobie wyobrazić, troszkę ponad dwa tygodnie temu dostaję maila.
Mail zaczyna się tak Nazywam się Charlott Welloso.
Końcem maja byłam w Rzymie z moim mężem i dzieckiem, naszym jedno rocznym synem.
I spotkaliśmy przy bazylice Świętego Jana.
na Lateranie arcybiskupa z Przemyśla Adama Szala i
księdza Witolda postulatora procesu beatyfikacyjnego rodziny Ulmów.
Bardzo nas ta historia zaintrygowała.
I ksiądz arcybiskup z księdzem Witoldem
obiecali, że będą się modlić na nas między innymi o nowe potomstwo.
I chciałam podzielić się informacją, że
Pan Bóg obdarzył nas dzieckiem numer dwa i na zdjęciu jest mamusia, tatuś,
jednoroczne dziecko i mama trzyma w ręce pozytywny test, wiadomo jaki.
Prosimy o jakieś materiały o rodzinie Ulmów.
I o obrazki z modlitwą za ich wstawiennictwem, bo tutaj w naszej parafii
ta historia bardzo poruszyła wielu naszych parafian.
Ulmowie Ale nie będziemy się na tym skupiać.
Naprawdę bardzo, bardzo wiele spraw u Pana Boga potrafią nam wyprosić.
I też zachęcam, żeby ich za ich wstawiennictwem modlić się i
przedstawiać nasze sprawy, procesy beatyfikacyjny.
Szanowni Państwo, dosłownie jeszcze kilka
słów i skupimy się na historii rodziny Ulmów.
Przebiegają na takich dwóch etapach.
Pierwszy etap to jest etap diecezjalny,
czyli w tej diecezji, gdzie umarli kandydaci na ołtarze,
którym od momentu rozpoczęcia rozpoczęcia procesu przysługuje tytuł sługi Bożego.
Najpierw pracuje komisja historyczna,
zbiera materiały, które zostały napisane przez sługi Boże
i opublikowane czy jakieś pisma nie publikowane.
Wszystko jest sprawdzane przez teologów,
czy nie ma tam jakiś rzeczy sprzecznych z wiarą katolicką.
Następnie przesłuchiwani są świadkowie,
nawiedzone jest miejsce życia, śmierci, pochówku sługi Bożego.
Czy nie ma tam kultu publicznego zabronionego do momentu beatyfikacji?
I wszystko jest na kończącej sesji zalakowane w takie specjalne pudła.
Wszystko jest oczywiście pod przysięgą i
owocem etapu diecezjalnego w wypadku rodziny Ulmów.
Tutaj mogą Państwo zobaczyć
trzymam właśnie materiały z etapu diecezjalnego, tzw.
kopię publiczną i
to potem posłużyło do opracowania tutaj z kolei tego drugiego elementu, bo
wszystko jest potem przesyłane do Watykanu.
Watykan sprawdza, czy wszystko przebiegało
w diecezji zgodnie z prawem kanonizacji i rozpoczyna się etap rzymski.
Stąd nazwa, że już odpowiada za ten etap rzymski.
Dzisiejsza dzisiejsza dekaseria spraw kanalizacyjnych jedna.
Popatrzmy mamy.
Mamy dwie fazy.
Pierwsza to jest studyjna, to jest przygotowanie od tego opracowania tzw.
pozycjo, czyli 500 stron na temat męczeństwa rodziny Ulmów.
Tutaj rozpocznę od pana przewodniczącego.
Będzie można sobie w trakcie tutaj mojej przedmowy oglądać te z boku
Czerwone zakładki to są znaki poszczególnych rozdziałów.
Ten najgrubszy jest absolutnie najważniejszy,
bo on szczegółowo przedstawia argumenty, jeśli chodzi o udowodnienie, że
rodzina Ulmów poniosła śmierć męczeńską za wiarę w Chrystusa.
I potem wszystko oceniają trzy Komisje watykańskie i na podstawie tych komisji
Ojciec Święty podejmuje decyzję o beatyfikacji, w tym wypadku rodziny Ulmów.
Ostatnia rzecz króciutko historia procesu beatyfikacyjnego
Rodziny Ulmów, mianowicie w 2003 roku.
Wielu polskich biskupów, przełożonych
zgromadzeń zakonnych przekonało się po ważnym wydarzeniu, jakie miało miejsce
13 czerwca 1999 roku na Placu Zwycięstwa w Warszawie, kiedy Jan Paweł II
ogłosił stu ośmiu polskich męczenników z II wojny światowej, ogłosił ich
błogosławionymi I bardzo szybko okazało się, że istnieje
duża, druga liczna grupa osób, których śmierć nosi znamiona śmierci męczeńskiej i
z tej racji utworzyła się druga grupa, bardzo liczna,
która w pierwszym momencie liczyła ponad 100 osób i dołączona jest
I dołączono tę grupę do trwającego od 93 czwartego roku.
Tak jak widzimy, prowadzonego przez diecezje Pelpińską
procesu księdza Schumana i 16 ofiar nazizmu niemieckiego.
I w ten sposób powstała w 2003 roku duża
grupa 122 dwóch polskich męczenników drugiej wojny światowej.
I do tej grupy, pierwotnie w 2003 roku, włączono rodzinę Ulmów.
I w latach 2003 do 2008 na terenie naszej diecezji odbywał się tzw.
proces edukator, czyli komisja Historyczna, pracowała teologiczna.
Byli przesłuchiwani świadkowie, czyli to
wszystko, co jest potrzebne na etapie diecezjalnym.
Następnie zebrano wszystkie te dokumenty z różnych innych diecezji, z naszej,
z innych diecezji, z różnych zgromadzeń zakonnych.
I te materiały przesłane do Watykanu tutaj widzimy, liczyły aż 115 takich tomów.
Absolutnie potężna ilość materiałów i proces.
Bardzo złożone, bardzo trudne.
I napisać tak naprawdę kilkanaście tomów na temat tych.
Potem ta grupa się zmniejszyła do 88 osób
w trakcie, bo brakowało materiałów w wypadku kilkudziesięciu osób
wystarczających do udowodnienia męczeństwa.
I przekazano je w 2011 roku do Watykanu.
Dwa lata później Watykan uznał ważność kanoniczną tego etapu krajowego,
tej dużej grupy i rozpoczął się etap rzymski.
I tak na koniec, jeśli chodzi o historię procesu beatyfikacyjnego, popatrzmy.
Nasz obecny metropolita przemyski, ksiądz
arcybiskup Adam Szal, po konsultacji z wieloma biskupami, też
proszony przez różne instytucje, przez różne osoby prywatne,
podjął decyzję i zwrócił się 31 stycznia 2017 roku
do Kongregacji Spraw Kanalizacyjnych z prośbą, żeby wyłączyć sprawę rodziny Ulmów
z tej dużej grupy polskich męczenników i utworzyć nowy, niezależny proces.
I dekasteria bardzo szybko, bo za trzy tygodnie, 20 lutego tego samego roku odpowiedziała.
I tu mają państwo proszę popatrzeć, kopie tego dokumentu.
To jest tzw.
tak zwany reskrypt.
Nie wiem, czy ten czytnik mniej więcej widać, tu jest właśnie ten dokument.
Natomiast popatrzmy tak z bliska na sprawę absolutnie najważniejszą.
Mianowicie mamy w lewym górnym rogu nazwę urzędu tego watykańskiego, po włosku
kongregacji One delle Cause dei santi, czyli Kongregacja Spraw Kanalizacyjnych.
Każda sprawa jest wpisana do protokołu, ma swój numer.
Nasza sprawa ma ten dokładnie tutaj numer i jest tytuł sprawy.
Każda sprawa ma swój tytuł w języku łacińskim.
Tłumacząc brzmi następująco.
Archidiecezja przemyska obrządku łacińskiego.
Proces beatyfikacyjny na podstawie
deklaracji o męczeństwie sług Bożych Józefa i Wiktorii małżonków
oraz siedmiu towarzyszy ich dzieci zabitych.
Jak utrzymuje się z racji nienawiści do wiary.
Chciałbym zwrócić Państwa uwagę na ostatnią linijkę Pierwsze trzy słowa.
Im odium fidei.
Łaciński termin, który oznacza dosłownie tłumacząc z racji nienawiści do wiary.
Za chwilę o tym jeszcze sobie więcej powiemy.
A tu jest sama treść tego skryptu, tej odpowiedzi Stolicy Apostolskiej,
która przychyliła się i utworzyła nowy, niezależny proces.
Z końcem lipca 2022 roku ukończono prace nad pozycjo tutaj.
Państwo mogą sobie to oglądać.
To opracowanie, w którym potrzeba było udowodnić,
że rodzina Ulmów poniosła męczeńską śmierć za wiarę w Chrystusa.
Mają tutaj przed sobą państwo powszechnie
przyjmowaną definicję o męczeństwie późniejszego papieża Benedykta 14.
To jest siedemnasty wiek wcześniej znamienitego kanonisty
kardynał Umberto Prosperity, który mówi, że męczeństwo to dobrowolnie przyjęta
śmierć poniesiona za wiarę w Chrystusa lub za praktykowanie jakiejś innej
cnoty w relacji do Boga.
I na tej podstawie wyróżniamy w męczeństwie takie trzy aspekty.
I właśnie w pozycji o rodzinie Ulmów zajmuje to najważniejsze miejsce.
Najpierw to jest aspekt materialny, czyli rodzaj śmierci.
Tradycyjnie chodzi o śmierć zadaną w sposób nagły, bardzo brutalny.
Kiedy kandydat na ołtarze, przyszły
męczennik, nie ma żadnej możliwości obrony, o czym za chwilę.
I taką właśnie śmierć poniosła rodzina Ulmów.
To tutaj nie pozostawia żadnej wątpliwości.
Drugi aspekt to tzw.
aspekt formalny ze strony ofiary QuickTime, czyli wypadku rodziny Ulmów.
Trzeba było udowodnić, czym się kierowali,
że końcem 1942 roku przyjęli pod dach swojego domu ośmiu prześladowanych przez
okupanta niemieckiego przedstawicieli narodu żydowskiego.
Trzeba było zastanowić się, czy kierowali
się wiarą w Chrystusa i płynącą z wiary miłością bliźniego.
I trzeci aspekt to aspekt formalny od
strony prześladowcy ekspert sekutoris po łacinie.
I tu właśnie ten łaciński jeszcze raz termin przywołam odium fidei.
Z racji nienawiści do wiary i wypadku procesu beatyfikacyjnego
stanowiło to najwyższe, najważniejsze, największe wyzwanie.
Z tej racji, że jeszcze kilka lat temu
brakowało badań takich poważnych, historycznych na temat
żandarmerii niemieckiej odpowiedzialnej za śmierć rodziny Ulmów.
Pół roku po złożeniu pozycjo
Pierwsza komisja Historyczna 16 lutego 21 roku oceniła bardzo pozytywnie pozycjo
Rok później rodzina Ulmów jakoś sobie umiłowała.
Miesiąc luty.
Obradowała komisja historyczna.
Było dla nas wielkim zaskoczeniem, że tak
bardzo szybko się to potoczyło, bo tak naprawdę komisja teologiczna w
ogóle nie była brana pod uwagę na rok 2022.
A myśmy mieli.
Proszę popatrzeć najpierw komisję teologiczną na początku.
I na Świętego Mikołaja otrzymaliśmy piękny prezent od Świętego Mikołaja.
Pamiętam rozmowę z księdzem arcybiskupem postulatu Myśmy się modlić, żeby ta
ostatnia komisja biskupów i kardynałów dobrze poszła.
Uśmiechałem się do księdza arcybiskupa,
Ekscelencjo, Rodzina Ulmów tam ze Świętym Mikołajem już tam go wysłali.
No, święty Mikołaju, to wszystko, żeby się dobrze potoczyło.
No i rzeczywiście piękne to było, jak otrzymaliśmy
po tym głosowaniu w zdecydowanej większości wszystkie
pozytywne głosy tej trzeciej komisji biskupów i kardynałów.
I jak wszyscy wiemy, 17 grudnia, czyli dosłownie kilkanaście dni później,
Ojciec Święty podjął decyzję o beatyfikacji rodziny Ulmów.
Zapraszam Państwa do przez chwilę
do przejścia ziemskiej drogi, jak nazywamy Samarytan z Markowej.
Odkryjemy za chwilę, dlaczego tak nazywamy
rodzinę Ulmów jako wprowadzenie numer trzydziesty szósty pięknego
dokumentu Jana Pawła II o małżeństwie i rodzinie
Familiaris Konsorcjum, gdzie papież mówi, że miłość rodzicielska, czyli to, czego
uczymy się w rodzinie, staje się duszą i normą, która inspiruje i nadaje kierunek
całej konkretnej działalności wychowawczej.
Ubogacają ją tak cennymi owocami jak
czułość, stałość, dobroć, słuszność, bezinteresowność i dług ofiary.
Papież pisał te słowa na początku lat 80 tych, a rodzina Ulmów kilkadziesiąt lat
wcześniej proroczo te słowa wcieliła i wprowadziła w życie.
Mam nadzieję, że za chwilę wszyscy się wspólnie o tym przekonamy.
Popatrzmy przez moment, w jakim.
W jakim domu, w jakiej rodzinie przyszedł na świat przyszły błogosławiony Józef.
Widzimy go tutaj, na zdjęciu pierwszego po prawej stronie.
Obok jest młodszy od niego o siedemnaście lat brat Władysław.
Na środku są rodzice Franciszka z domu Kluski.
Tato miał na imię Marcin i jeszcze młodszy brat Antoni.
Brakuje jeszcze na tym zdjęciu akurat
młodsze jeszcze siostry Józefa o imieniu Maria.
Było zatem ich czworo rodzeństwa.
Mamy tutaj słowa brata Józefa, który zmarł w 2006 roku.
Władysław został pierwszy przesłuchany na etapie diecezjalnym.
I zwróćmy uwagę, szanowni Państwo, na dwa elementy w tym świadectwie.
Najpierw to proste stwierdzenie nasza rodzina była zwyczajna.
To proste zdanie mówi Mam jedną, stale aktualną i niezwykle potrzebującą prawdę.
Do szlachetnego, dobrego, mądrego i odpowiedzialnego życia.
Czyli do świętości.
Powołani jesteśmy wszyscy.
Nie ludzie jakoś wybitnie wykształceni, szczególnie uzdolnieni, pochodzący
z jakiejś nie wiadomo jak bogatych rodzin, niewiadomo jak usytuowanych.
Każdy jest powołany w każdym sercu każdego z nas.
Pan Bóg zaszczepił takie pragnienie, żeby
po prostu dobrze żyć i żeby życia nie zmarnować.
I popatrzmy w tym domu w taki naturalny klimat wiary.
Codzienność przeniknięta obecnością Pana Boga.
Mamy ostatnie lata życia, codziennie uczestnicząca we Mszy świętej.
Rodzice modlili się z dziećmi, odmawiali różaniec, śpiewano Godzinki.
Co niedzielę chodzili do kościoła.
Takie proste, zwyczajne
życie wypełnione, napełnione klimatem obecności Pana Boga i Jego bliskością.
Z tyłu na tym zdjęciu, jak Państwo widzą, mamy drewniany dom.
W tym małym drewnianym domku przyszedł na świat Józef.
I utrzymywali się z pracy na 3 hektorowym gospodarstwie.
Józef się uczył też wartości pracy.
Sumienności, obowiązkowości, punktualności, odpowiedzialności.
Praca bardzo hartuje charakter człowieka.
Józef takich wartości się uczył w domu.
A w jakim domu przyszła na świat jego przyszła małżonka?
Popatrzmy. To są słowa krewnego, do dzisiaj żyjącego.
Pan Stanisław Niemczyk żyje w Łańcucie,
ma ponad 90 lat, ale w doskonałej kondycji umysłowej.
Wiele razy bywał w domu Ulmów.
To jest kopalnia wiedzy.
Niezwykle szlachetna, piękna postać.
I on potwierdza, że Wiktoria była przedostatnim 13 z 14 dzieci.
Więc była to bardzo liczna rodzina.
Niestety siódemka zmarła w bardzo młodym wieku, bo wtedy śmiertelność dzieci była
ogromna i została cały czas liczna gromada, bo siódemka dzieci.
I popatrzmy, że Victoria i jej krewni tato.
Spotkało ich wielkie cierpienie.
Gdy Wiktoria miała 6 lat, zmarła im mama.
Bardzo trudne doświadczenie.
Wszyscy uczestniczyliśmy na pewno w różnych pogrzebach.
Dla mnie jako księdza po ponad 23 latach od moich święceń kapłańskich.
Szczególnie przejmujący jest pogrzeb,
kiedy widzę małe dzieci nad grobem jednego ze swoich rodziców.
To szczególnie mnie dotyka i porusza.
I co im pomogło zmierzyć się z tym cierpieniem?
Popatrzmy, że Jan, ojciec Wiktorii,
wychowywał tę gromadę dzieci wspierane przez swoich krewnych i znajomych.
Czyli siła wspólnoty.
Dobrze jest mieć obok siebie
szlachetnych i dyspozycyjnych ludzi, którzy chcą mi pomóc.
Dzisiaj wszyscy to odkrywamy, uświadamiamy
sobie, jak pięknie jest mieć takich ludzi przy sobie, bezinteresownych.
Wiktoria się tego uczyła, tego doświadczała od dzieciństwa.
I popatrzmy jeszcze na jeden element w tym domu rodzinnym Wiktorii.
Mianowicie tato Wiktorii.
Był bardzo wrażliwy na potrzeby innych, chętnie pomagał potrzebującym.
A w rodzinie Wiktorii była taka tradycja, że z domu nikt głodny nigdy nie wyszedł.
Sami mieli niewiele, a potrafili się podzielić, bo żeby pomóc,
to nie trzeba mieć nie wiadomo jakie środki do dyspozycji materialne.
Żeby pomóc, trzeba spełnić jeden warunek
trzeba mieć wrażliwe serce i wtedy i środki się znajdą.
A przede wszystkim ofiaruje czas i uwagę drugiemu człowiekowi potrzebującemu.
Popatrzmy na osobowość Józefa.
Pięknie to wszystko się ze sobą komponuje.
Wychowanie w rodzinie i jego charakter.
Ja zwrócę uwagę na jedną cnotę Józefa, którą wszyscy podkreślają uczciwość.
Nie wiem jak państwo.
Myślę, że wszyscy się tu zgodzimy.
Ja osobiście bardzo boję się ludzi.
Dwulicowych, nieuczciwych
To są ludzie niegodni zaufania.
A Józef budził zaufanie
ze względu na swoją kryształowo uczciwość, przejrzystość.
Dla niego słowo było święte.
Tak znaczyło tak nie znaczyło nie.
Dlatego budził zaufanie. I widzimy dalej.
Nie miał z nikim konfliktu.
Był chętny do pomocy.
Był bardzo szanowany właśnie dlatego,
że był człowiekiem na wskroś uczciwym i przejrzystym.
Jego małżonka.
Dla mnie, szanowni państwo, to jest najpiękniejsze zdjęcie Wiktorii.
A szczególnie lubię się wpatrywać w jej niezwykłe oczy.
Dobre, ciepłe, ale takie jak by
Jakieś zamyślone, gdzieś wpatrzone, widzące coś więcej, dalej, głębiej.
I tak ją wspominają.
Kobieta łagodnego usposobienia, spokojna, bardzo wrażliwa na ludzkie bolączki.
Piękna, ciepła, serdeczna kobieta.
I wartości wyniesione z rodzinnych domów.
Charaktery, jakimi ich Pan Bóg obdarzył.
Oni pięknie rozwijali w wieku młodzieńczym i potem już dorosłym.
Józef miał niezwykle dużo zainteresowań i pasji.
Widzimy go tutaj uprawiającego ziemie, bo to była jego pierwsza pasja.
Skończył szkołę podstawową w Markowej,
poszedł do wojska po odbyciu służby wojskowej.
Skończył też z wyróżnieniem szkołę rolniczą w Pilznie
I on tam studiując w tej szkole, potem przez podręczniki prenumerowanie
różnych czasopism, zgłębiał chociażby nowe techniki sadownicze, jeśli chodzi np.
o drzewa owocowe, drzewa jabłoni.
Jeszcze cztery lata temu w miejscu męczeńskiej śmierci, gdzie był dom rodziny
Ulmów rosła Jabłoń, które jeszcze wydawała owoce.
Prawdopodobnie też jabłoń zasadzona przez samego Józefa.
To takie nawet w jakimś sensie relikwie, takie ciągle żywe, ciągle rosnące.
Potem Józef.
Kolejną jego pasją widzimy go przy ulach.
Jeden z tych uli zachował się w muzeum w Markowej.
Więc hodowla pszczół najbardziej oryginalne.
Jego jego pasja to była hodowla jedwabników.
Potem popatrzmy w domu.
Wtedy oświetlane domy lampami naftowymi, jak doskonale wiemy.
Natomiast Józef zakupił kiedyś książkę
pod tytułem Wykorzystanie elektrowni wiatrowej.
I na podstawie tego podręcznika zbudował sobie koło domu małą elektrownię wiatrową.
I pierwsza żarówka, która pojawiła się w domu w Markowej.
To była właśnie w domu Józefa Ulmy
Bardzo pomysłowy i niezwykle ciekawy życia człowiek.
Należał do różnych organizacji.
Widzimy go tutaj na zdjęciu z rówieśnikami ze spółdzielni mleczarskiej.
Był członkiem Spółdzielni Zdrowia w Markowej, Należał do organizacji
katolickich Związek Mszalny, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Organizacji
Społecznych, m.in. Związek Młodzieży Wiejskiej Wici.
Człowiek bardzo, bardzo zainteresowany życiem społeczności lokalnej.
Taki społecznik, można by było powiedzieć.
Więc myślę, że może być patronem też tutaj Państwa codziennej posługi, troski o nasze
piękne miasto, nasze starostwo, czego z serca życzę.
Na zdjęciu jest jego bratanek, dyżurujący dzisiaj pan Jerzy, pracujący w muzeum.
Syn Władysława, najmłodszego brata Józefa.
I oni przejmowali najwięcej podręczników.
Książek, które są podpisane wiele z nich własnoręcznie przez Józefa.
One mają pieczątkę Biblioteka Domowa Józefa Ulmów.
Tak sobie Józef wszystko tak bardzo precyzyjnie układał.
Numer taki najwyższy numer książki, którą miałem w rękach, to jest 313.
Co najmniej tyle miał książek.
Mamy różne tytuły, jak to państwo widzą.
A ja przywołam jeden z najbardziej oryginalnych, jakie trafił w moje ręce.
To jest książka pod tytułem Katolicyzm a eugenika.
Kto wtedy takie książki czytał?
Kto dzisiaj z nas takie książki czyta?
Józef był naprawdę bardzo
genialnym człowiekiem w tej prostocie swojego życia.
Ale on ciągle się chciał rozwijać.
Miał też maszyne introligatorską.
Skąd taka historia?
Chłopczyk, uczeń ze Szkoły Podstawowej w Markowej.
Książka jest ze szkoły.
Gdzieś ta książka spadła na ziemie i pies mu pomógł tą książkę pogryzł
I taki zapłakany przyszedł do kierownika szkoły.
Tak się wtedy mówiło na dyrekcja i tak ten dyrektor kierownik go tak
pocieszył, mówi idź do pana Ulmy to on ci powinien pomóc.
Tak Józef się uśmiechnął do tego chłopca
daj bezinteresownie mu tą książkę oczywiście opprawił, bo taki uśmiechnięty.
Tak Józef funkcjonował.
Bardzo prosty, bezinteresowny, szlachetny człowiek.
I największa pasja to fotografie.
Józef pierwszy swój aparat
sobie skonstruował własnoręcznie, na podstawie podręczników.
On jest do dzisiaj w muzeum.
Pozostałe kupował za oszczędności
i zachowało się około 800 zdjęć autorstwa Józefa Ujmy.
Mamy tutaj niektóre z nich najnowszą techniką komputerową.
Pokolorowane tak jeszcze bardziej są takie żywe.
No, można się w te zdjęcia wpatrywać.
A szczególnie uwielbiał fotografować swoich najbliższych, więc zacną i cudowną
swoją małżonkę i ich kochane dzieci to szczególnie uwielbiał.
Dzięki temu też możemy poznać bliżej ich codzienne życia.
Wiktoria z kolei skończyła szkołę podstawową.
Uczestniczyła w różnych kursach w Uniwersytecie Ludowym, wtedy istniejącym,
istniejącym w sąsiedniej miejscowości w Gaci.
Grała też w kole teatralnym, m.in. w
jasełkach odgrywała rolę Matki Bożej, a po ślubie poświęciła się wychowaniu dzieci.
Mamy tu zdjęcie z ich ślubu.
To 7 lipca 1935 roku.
I szanowni Państwo, jest taka anegdota, którą krewni powtarzają, że
jeden z braci Wiktorii to był najserdeczniejsze przyjaciel Józefa Ulmy
i Wiktoria z tej siódemki, która przeżyła, Prawda była najmłodsza.
I najstarsze rodzeństwo już zakładało rodzinę, mieli swoje dzieci.
No i ten brat Wiktorii mówi do Józefa Wiesz co, Józef?
Trochę się boimy o naszą żonę, bo my już mamy rodzinę, mamy już dzieci, a
ona taka jeszcze sama, taka trochę nieśmiała.
Trochę się boimy, że jakoś depresyjnie wpadła.
A Józef?
Prawdziwy mężczyzna mówił tak to było tak nie, to było nie to ja się z nią ożenię.
Jak powiedział, tak zrobił i był wierny do końca.
Prawdziwy.
Odpowiedzialny mężczyzna, mąż, ojciec.
Dla niego słowo było naprawdę święte.
Tu widzimy zdjęcie z ich ślubu.
To tutaj widzimy właściwie Wiktorię i Józefa obok.
7 lipca 1935 r. .
Szanowni Państwo!
I prawdopodobnie właściwie jest już praktycznie pewne.
To będzie liturgiczne wspomnienie.
Rocznica ślubu Józefa i Wiktorii Ulmów,
kiedy będziemy szczególnie czcić po beatyfikacji całą rodzinę Ulmów?
Dwa słowa na temat ich życia małżeńskiego i rodzinnego.
Najpierw jak budowali swoją więź.
Popatrzmy tutaj na takie dwa elementy w tym zdjęciu.
Najpierw popatrzmy na wzrok Wiktorii.
Ona nie skupia nigdy na sobie uwagi.
Wzrok opuszczony.
To jej taka skromność.
Józef taki też zamyślony.
Ona się czuje bezpieczna przy mężu.
I popatrzmy na jej dłonie.
Dłonie kobiety naprawdę ciężko pracującej
Bo nie spracowane.
I wszyscy, którzy ich znali, mówili, że byli zgodnym małżeństwem.
Nigdy się nie kłócili.
Jak się można nie kłócić?
Jak tłumaczę temu mojemu ile razy tak
z małżonkami rozmawiam i nic nie rozumiem, przekręcam albo się wypominki zaczynają.
Tyś jest gorszy niż twoja matka.
Twoja matka taka była.
I tak potem zaczynają się wypominki.
A wypominki troszkę humorystycznie powiem
są tylko w kościele i tylko w listopadzie byśmy tak o tym pamiętali.
Szanowni Państwo!
Dlaczego byli zgodnym małżeństwem oni żyli posługując się jedną metodą tzn.
żyli tak tak żeby współmałżonkowi było ze mną dobrze.
Wtedy się wszystko upraszcza, wiele rzeczy się rozwiązuje.
Nie skończyli studiów teologicznych, psychologicznych, pedagogicznych.
Ale mieli mądrość płynącą z wiary w Pana Jezusa.
A jakimi byli rodzicami?
Zdjęcia dzieci są cudowne.
Dzieci czują się bezpieczne, uśmiechnięte, zawsze bardzo zadbane.
Wiktoria odrabia tutaj lekcje z najstarszą
córką Stasią, która w momencie śmierci miała 8 lat.
I mamy tutaj słowa zmarłej ponad dwa miesiące temu pani Stanisławy Kuźniar.
Miała prawie 101 lat.
Była mamą chrzestną trzeciego dziecka Józefa i Wiktorii Władzia.
I ona mówi tutaj Popatrzmy, że
przez tydzień po urodzeniu tego dziecka mieszkała w domu Józefa i Wiktorii.
Wiktoria była jeszcze słaba po urodzeniu.
Po porodzie leżała w łóżku, dochodziła w
pełni sił i widziała Józefa, który codziennie klękał z dziećmi do modlitwy.
Wychowuje się.
Mogą być też pięknym przykładem dla dzisiejszych rodziców.
Przede wszystkim przez przykład.
Jest taka łacińska reguła reguła verba hunt.
Słowa pouczają, a przykłady pociągają.
No i mieli czas na dzieci.
Tak, Wiktoria pochylona nad dzieckiem.
To jest taka druga reguła, którą warto się od nich uczyć.
I dochodzimy do momentu dramatycznego.
W historii naszych stron.
Naszej ojczyzny, kontynentu europejskiego, w ogóle całego ówczesnego świata.
To piękne, szlachetne, uczciwe życie.
Rodziny Ulmów wszystkich innych polskich rodzin zostaje zakłócone.
O godzinie 4:35 rano 1 września 1939 roku, niemieckie
myśliwce bombardują bezbronne polskie miasto Wieluń.
Dziesięć minut później niemiecki pancernik
atakuje bombarduje posterunek Westerplatte.
Rozpoczyna się druga wojna światowa.
I popatrzmy.
Szanowni Państwo, jeśli chodzi o ten moment, że okupant niemiecki.
Kierowany tzw.
ideologią narodowo socjalistyczną, nie nazistowską, ale narodowo socjalistyczną.
I ta ideologia ma w sobie takie cztery punkty.
Takie cztery elementy,
jeśli chodzi o historię rodziny Ulmów i wielu polskich rodzin.
Szczególnie potrzebne jest przywołanie dwóch punktów.
Pierwsze to jest tzw.
myślenie rasowe,
przekonanie, jakie żywili Niemcy, że wśród ludzi są różne kategorie osób.
To są nadludzie i Bergman niemiecki.
Rasa aryjską.
A do kategorii ludzi nie zaliczali.
Nazywali ich podludźmi Niemców, Cyganów i nas Polaków.
Następnie Niemcy kierowali się tą żądzą posiadania tzw.
lebensraum, czyli Ziemi.
Przestrzeni życiowej.
I wreszcie drugi punkt płynący z myślenia rasowego.
To jest nowoczesny antysemityzm.
Szczególną nienawiścią
nienawiść była skierowana do narodu żydowskiego, którego uważali za tzw.
podludzi.
Oni nie zasługują na szacunek.
Tych ludzi trzeba coraz bardziej tępić i eksterminować.
I ta zbrodnicza machina Holokaustu skierowana wobec narodu
żydowskiego, która coraz bardziej jest napędzana przez
getta, przez obozy pracy, przez odbieranie skonfiskowane majątku narodowości
żydowskiej, wszystko nabiera szczególnego, przerażającego tępa.
W czasie słynnej mrocznej niestety konferencji ze stycznia 1941 r.
w niemieckim pod berlińskim Bounce, kiedy Niemcy podejmują decyzję o
całkowitej likwidacji narodu żydowskiego z kontynentu europejskiego, chcieli
wymordować 11 milionów Żydów mieszkających w Europie.
Wymordowali 3 miliony i 3 miliony nas Polaków.
I wtedy też pojawia się
ten najbardziej zbrodnicze, najbardziej zbrodnicze narzędzie
mordowania niewinnej ludności w postaci niemieckich obozów koncentracyjnych.
Każdy, kto był chociażby w obozie w Auschwitz.
Wszyscy mamy świadomość, że wychodząc z tego miejsca wychodzimy
ze spuszczonymi głowami, z zamkniętymi ustami, jednocześnie też z pytaniem.
Jak mogło do tego dojść.
Mogło do tego dojść właśnie dlatego, że ktoś czy jednostka, czy naród.
I niestety historia zatoczyła koło.
Za naszą wschodnią granicą jest przekonany o swojej wyższości nad innymi ludźmi.
Wszystkie ideologie.
Niestety do tego w konsekwencji prowadzą.
W tej konsekwencji końcem czterdziestego drugiego roku
kończąc to przedłożenie skupimy się na końcu, na tych najważniejszych
wydarzeniach, jakie miały miejsce w życiu rodziny Ulmów.
Prawdopodobnie w grudniu 1942 roku do domu rodziny Ulmów puka ośmiu Żydów.
Mamy tutaj na zdjęciu trzech z nich.
To są dorośli synowie
mieszkającego tutaj w naszym mieście 70 letniego Saula Goldmana, kupca
żydowskiego, który wraz z czterema swoimi synami zapukali do domu Ulmów.
A znali się z Józefem jeszcze przed wojną.
Potem, w czasie wojny, wiedzieli, że Józef
i Wiktoria pomagali innym Żydom ukrywać się.
Dostarczali im żywność, ubrania, środki do życia.
I wraz z tymi pięcioma mężczyznami dwie kobiety, siostry, które miały po
mężach zmielone nazwiska mieszkające w Markowej niedaleko domu Ulmów.
To była Gouda Greenfield
i jej siostra Leah Dinner z kilku letnią córką o imieniu Reszla.
Mamy tutaj. Szanowni Państwo.
Popatrzmy na kilka zdań.
To są słowa żydowskiego historyka Szymona Datnera
W swojej przejmującej książce warto ją przeczytać dla sprawiedliwych.
I w niej pisze, że kiedy do domu wiejskiego zapukał jakiś nieznany Żyd,
to wtedy przed polskim gospodarzem stawał nieprawdopodobny problem podjęcie decyzji.
Prześladowany Żyd prosi o pomoc o łyżkę jedzenia,
żeby się mógł zagrzać choć chwilę, a kiedy znajdzie
życzliwe spojrzenie w oczach, to prosi, żeby pozostać chociaż na kilka dni.
Popatrzmy, że
w tym momencie przed polskim gospodarzem stawał problem
człowieka i człowieczeństwa, któremu odmówiono prawa do życia.
Z jednej strony przerażające panowanie zła,
a z drugiej strony człowiek prześladowany, któremu odmówiono prawa do życia
i ryzyko stanięcia po stronie prześladowanych zawsze jest ogromne.
Wtedy było tak naprawdę nie do opisania.
Rodzina Ulmów podjęła decyzję.
Na zdjęciu widzą państwo trzeciego od prawej strony.
Tutaj to jest Saul Goldman, 70 letni
kupiec z Łańcuta, który znalazł schronienie z synami w domu Ulmów.
Józefa Wielokrotnie krewni, znajomi przestrzegali.
Józefie,nie trzymaj Żydów, Będą z tego kłopoty
I to są jego słowa.
To są ludzie.
Ja ich z domu niewygodnie.
Przez około 15 miesięcy na strychu swojego domu przechowywali tych ośmiu Żydów.
Skąd mieli siłę?
Tu mamy dom rodziny Ulmów.
Zdjęcie.
Wszyscy świadkowie przesłuchani na etapie diecezjalnym.
Co znajdujemy tutaj, w kopii publicznej?
Mówią, że byli ludźmi wierzącymi.
Była to decyzja w pełni przemyślana,
wynikająca z chrześcijańskiej miłości bliźniego.
I najbardziej przemawiającym
znakiem tej postawy Ulmów, niezwykle dojrzałej, była właśnie ta księga.
W domu Ulmów znaleziono Pismo Święte, a w nim.
Szanowni Państwo, popatrzmy.
Znaleziono dwa podkreślenia.
Popatrzmy, że pierwszy fragment na czerwono.
Tytuł przypowieści o miłosiernym Samarytaninie i ołówkiem.
Tutaj jest dopisane słowo tak.
Znamy tę przypowieść człowieka, który widzi umierającego.
Jego serce jest poruszone i przychodzi mu z pomocą.
Widzieć poruszone jest serce i przejść do czynów.
Dlategoo Ulmach mówimy jako miłosiernych czy Samarytaninach z Markowej.
I drugi fragment to Kazania na górze z piątego rozdziału Ewangelii Mateusza
Słowa Pana Jezusa Jeśli miłuje cię tylko tych, którzy was
miłują, cóż za nagrodę u Pana Boga mieć będziecie?
Obydwa teksty mówią o miłości bliźniego.
I to nie jest przypadek.
Władysław Ulma, najmłodszy brat Józefa, który
znalazł i przechował Biblia jest do dzisiaj w muzeum wystawiona w Markowej.
Mówi, że od tego momentu nikt nigdy
niczego nie dopisał, niczego nie wykreślił z tej Biblii.
Więc to podkreślenie autorstwa Józefa i
Wiktorii to jest najgłębsza ich motywacja świadcząca o ich dojrzałości duchowej.
I kończąc, Szanowni Państwo, popatrzmy na te najbardziej poruszające wydarzenia,
jakie miały miejsce 24 marca 1944 roku nad ranem
w domu rodziny Ulmów i w ogrodzie przed ich domem.
Mamy tu na zdjęciu dwóch głównych odpowiedzialnych za mord na
rodzinę Ulmów i na Żydach, których ukrywali.
Po lewej stronie Über die Kahn, komendant żandarmerii niemieckiej.
Pochodzący z zachodnich Niemiec, z miejscowości Essen i obok Josef Kokot.
Czeskiego pochodzenia.
Na początku wojny otrzymał obywatelstwo
niemieckie folksdojcze, który nazywany był nie inaczej jak diabłem z Łańcuta.
Jedyny, który poniósł konsekwencje prawne to właśnie ten po prawej Josef Kokot.
Pojmsno go 19 października 57 r. w Czechosłowacji.
Rozpoznano go, był przewieziony do Rzeszowa
i odbył się w Rzeszowie prowadzony przez sąd Wojewódzki.
Proces tego żandarma.
Przesłuchano kilkudziesięciu świadków i obraz, jaki maluje się
tego człowieka jest niezwykle mroczny i niezwykle wręcz przerażający.
Przywołam jedno ze świadectw.
Jeden ze świadków mówi, że w czterdziestym trzecim roku.
43 roku krążyła opinia tutaj w naszym mieście,
że Kokot zaprosił dwóch kolegów żandarmów do knajpy tutaj.
Wtedy istniała taka knajpa dla żandarmów i dla wojska niemieckiego.
Soldate hayem, żeby świętować jedną okazję.
Nigdy się z nas, proszę państwa, nie domyślił.
Świętował, rozstrzelaną przez siebie 400 setną ofiarę.
Człowiek, który z zimną krwią strzelał do niewinnych małych dzieci, kobiet,
starszych, osób zupełnie bezbronnej, niewinnej ludności
cywilnej, pozbawiony jakichkolwiek uczuć.
I popatrzmy.
Jest koniec marca czterdziestego czwartego roku.
Za 4 miesiące Łańcut i okolice Markowa
zostaną wyzwolone spod okupacji niemieckiej.
Front się przesuwa, nadchodzi wojsko radzieckie.
Niemcy wiedzieli, że przegrywają wojnę.
Mogli uciekać, a komendant Diken do końca
trwa w nienawiści do Żydów i do nas do Polaków.
I badając szczegółowo, czytając setki
stron z procesu przeciwko Kokotowi ten mroczny obraz tego
zniewolonego, opętanego nienawiścią i jego przełożonego żandarma.
Popatrzmy, że komendant Dickens.
Wybiera sobie najbardziej brutalnych żandarmów.
Wśród ponad 12 żandarmów czasem było między 12 a 15.
Było wtedy w Łańcucie w komendzie, gdzie była dawniej policja.
Tutaj, na Rynku
I piętro wyżej była policja granatowa, czyli dawna polska, przedwojenna policja.
Nazwa pochodzi od koloru mundurów.
I wśród tych kilkunastu funkcjonariuszy podległych Dikenowi było trzech.
Którzy mieli na sumieniu najwięcej niewinnej ludności.
To był właśnie Kokot.
To był Michael Dziewulski i Erich
Ich trzech bierze Diken do plutonu egzekucyjnego.
To jest przemyślana w pełni decyzja.
To nie jest przypadek.
Bierze swojego zastępcę Gustawa Unbechenda i kilku policjantów granatowych.
Wszyscy siadają na
kierowane przez polskich woźnicę konie na wozy i przybywają do Markowej.
Mamy zeznania naocznego świadka
pochodzącego z Kraczkowej woźnicy Edwarda Nowojskiego.
Egzekucja, Szanowni Państwo, wyglądało następująco.
Wyruszyliśmy około pierwszej w nocy
spod komendy Żandarmerii niemieckiej w Łańcucie.
Nie znaliśmy się między sobą i nie znaliśmy celu naszego wyjazdu.
Przybyliśmy nad ranem do Markowej.
Zatrzymaliśmy się w bezpiecznej odległości od domostwa.
Okazało się rodziny Ulmów
i w pierwszym momencie mieliśmy pilnować wozów i koni, żeby się nie spłoszyły
Policja granatowa otoczyła budynek, żeby
nikt nie uciekł, a pięciu żandarmów wtargnęło.
I rozstrzelano śpiących 3 Żydów na strychu, śpiących jeszcze we śnie.
I kilka kropli krwi tych ofiar. Spadło.
Popatrzmy szanowni Państwo, na to zdjęcie, które leżało wtedy na stole w kuchni.
Tutaj są te krople krwi.
To jest zdjęcie dwóch żydowskich dziewczyn
i córki jednej z nich, którym Józef i Wiktoria pomagali.
Józef zrobił to zdjęcie w lecie 43 roku na jesieni.
Niestety ich kryjówka została odkryta.
Zostały wszystkie rozstrzelane
I to zdjęcie leżało wtedy na stole w kuchni.
To jest milczący świadek tych tragicznych wydarzeń.
Następnie.
Niemcy wyprowadzili 5 pozostałych Żydów
przed dom Ulmów, rozstrzelali i wtedy wyprowadzili całą rodzinę Ulmów
Józefa, ciężarną jego małżonkę Wiktorię i szóstkę małych dzieci.
Najstarsza Stasia miała 8.
Najmłodsza Marysia miała półtora roku i siódme dziecko pod sercem Wiktorii
Na oczach dzieci rozstrzelano rodziców i woźnica Nawojski mówi, że
na miejscu egzekucji było słychać krzyk, płacz i wołanie dzieci, które wołały
swoich rodziców, a rodziców już nie było, rodziców już nie było.
Wszystko to robiło przygnębiające wrażenie.
I wtedy zaczęła się dyskusja co zrobic z dziećmi
Komendant Diken po kilku minutach kazał rozstrzelać dzieci.
Ekshumacja.
Tu przywołam chyba szczególnie przejmujący aspekt.
Kiedy pojawiły się już cienie pierwszej trumny, gdzie było pochowanych dwoje
dzieci Józefa i Wiktorii i potem kolejne trzy trumny.
Gdy lekarze wyciągali
czaszki poszczególnych członków rodziny Ulmów, pokazywali widzi ksiądz ślady po kuli.
Zginęli strzałem w tył głowy.
A jedno z dzieci otrzymało jeszcze strzał w czoło.
Tego bestialstwa nie da się pojąć i opisać.
Przybyły kilkanaście minut po egzekucji na miejsce kaźni.
Wezwany przez Niemców sołtys Markowej
Teofil Kielar zauważył drgające jeszcze opadającą prawą
dłoń, prawdopodobnie najmłodszej Marysi, półtorarocznej jeszcze w konwulsjach.
Najbardziej był przerażony widokiem rozstrzelanych dzieci.
Zapytał się komendanta, dlaczego rozstrzelali dzieci.
On z cynizmem, jakby się nic nie stało,
powiedział, żeby wioska gromada nie miała z nimi kłopotu
A Kokot dodał macie szczęście, że tutaj nikt blisko nie mieszka.
Oni byli gotowi dalej zabijać.
Przerażające zniewolenie nienawiścią.
Sołtys Kielar zorganizował 4 mężczyzn z łopatami.
Wykopali dwa groby do jednego pochowano rodzinę Ulmów, do drugiego 8 Żydów.
Niemcy urządzili libacje alkoholowe,
splądrowali dom rodziny Ulmów i wrócili na wozach do Łańcuta.
A 5 dni po egzekucji,
pomimo surowego zakazu Niemców pięciu mężczyzn Markowej,
w tym obecny wtedy po egzekucji Franciszkiem Szylarem
Przybyli na miejsce egzekucji z czterema drewnianymi trumnami.
Wszystko ekshumacja w pełni, w pełni w pełni potwierdziła.
I Franciszek Szylar zeznaje, że gdy
wyciągnęliśmy ciało Wiktorii, przekonałem się, że była w ciąży.
Twierdzenie swoje opieram na tym,
że z jej narządów rodnych wystawała główka i pierś dziecka.
Czy ten początek porodu zaczął się w
czasie egzekucji, czy już po śmierci Wiktorii w grobie, czyli początek tzw.
porodu trumienkowego
Tego nie wiem, ale to dziecko też chciało przyjść na świat.
Ktoś inny, ktoś temu dziecku tego prawa odmówił.
To milczenie, które teraz tutaj, szanowni Państwo, towarzyszy, a mnie nie kryje,
bo to szczególne wzruszenie za każdym razem, gdy o tym opowiadam.
Przywołam jeszcze na koniec,
gdy pojawiły się cienie pierwszej, drugiej trumny, Trzeciej.
Wiktoria pochowana z jednym z dzieci. Potem sam pochowany
Józef w czwartej trumnie.
Jakiś bił z tych trumien, z tych ciał,
z tych zachowanych szczątków jakiś majestat, jakiś niezwykły pokój.
To są zwycięzcy.
Oprawcom mówimy.
Historia już ich potępiła i oceniła.
Ale Ulmowie są dla nas wzorem.
Poruszają nasze sumienia, stawiają nam różne pytania.
Chciałbym, Szanowni państwo,
na końcu tego przedłożenia, kiedy pochowano to tych czterech trumien i
w to samo miejsce złożono do 11 stycznia czterdziestego piątego roku.
Tam się znajdowały.
W ogrodzie przed domem.
Następnie przewieziono je na cmentarz.
I znajdowały się ich ciała.
Do niedawno, do czasu ekshumacji.
A po beatyfikacji będą złożone w specjalnie przygotowanym
sarkofagu w kościele parafialnym i oprócz tego będą też do publicznej czci.
Będą też do dyspozycji relikwiarze
które zaczniemy w tych dniach przygotowywać.
I kończąc i dziękując Państwu za życzliwe zrozumienie i przyjęcie.
Też troszkę przepraszam, że przedłużyłem.
Na ręce Pana Przewodniczącego
chciałbym Państwu życzyć i nam wszystkim takich dwóch rzeczy.
Pierwsza to jest przekonanie, że warto być dobrym człowiekiem.
Nawet jeżeli w danym momencie to dobro jest nie do końca zrozumiałe.
Nie do końca odczytane.
Ale ono pozostanie jako szczególne dziedzictwo i dar.
I zawsze dobro zwycięży.
A po drugie życzę nam wszystkim wierności sumieniu.
Sumieniu dla osób wierzących opartego na
wierze w Pana Boga, czyli wierności tak naprawdę Panu Bogu do końca, bo od niego
tak rodzina Ulmów żyła otrzymali życie.
Jestem przekonany, że gdy stanęli przed bramami raju, święty Piotr ich przyjął.
A gdy potem umierali oprawcy, to rodzina Ulmów jako pierwsza wyszła im naprzeciw.
Im wybaczyła.
Byli ludźmi w pełni żyjącymi wiarą chrześcijańską.
I tego nam wszystkim, Szanowni Państwo życzę.
A jako znak mojej życzliwości i szacunku i
wdzięczności Państwu, chciałbym każdemu z Państwu przekazać to sprzed kilku dni.
Dosłownie.
Takie syntetyczne ujęcie życia i śmierci rodziny Ulmów.
Książka pod tytułem Ku szczytom świętości ukazująca drogę do męczeńskiej śmierci,
męczeńską śmierć i historię, o której króciutko opowiedziałem.
Proszę to przyjąć jako wyraz swojego szacunku.
To przekażę na ręce pana przewodniczącego, pana starosty i każdemu z państwu tutaj.
Proszę to przyjąć ode mnie jako wyraz szacunku i jednocześnie serdecznych
życzeń, żeby ta posługa państwa codzienna, ta troska o nasze piękne strony
była też wspierana szczególnym orędownictwem naszych już niedługo błogosławionych.
Bardzo Państwu dziękuję za uwagę.
Pierwszj rodziny w historii kościoła,
gdzie do beatyfikowani są rodzice, dzieci i dziecko nienarodzone.
Ksiądz Witold Burda,
rodak ziemi Łańcuckiej dopełnił tego dzieła napisania pozycjo
i doprowadzenia tego procesu beatyfikacyjnego tych naszych bohaterów,
gdzie będziemy 10 września cieszyć się wyniesieniem ich na ołtarze.
Bardzo serdecznie Księdzu Witoldowi Burdzie bardzo serdecznie dziękujemy.
Bóg zapłać.
Bardzo się cieszymy, że jest nami rodzina księdza i mama Księdza Witolda Burdy.
Gratulujemy mamusi oraz gratulujemy rodzeństwu.
Zarządzam 10 minutową.
Przerwę.
Proszę państwa, wznawiamy obrady.
O głos prosił radny Michał Mac.
Szanowny Panie Przewodniczący!
Księże doktorze, pozwolę sobie może na siedząco.
Jeżeli nie ma nic przeciwko, to tylko chciałbym pytania zadać.
Ksiądz doktor powiedział takie zdanie, które mnie zachęciło, aby ten głos zabrać.
Że Ulmowie stawiają pytania.
I ja te pytania też w sobie noszę.
Może jest to okazja, aby je zadać.
Jednym zdaniem może na początku, aby reszta mojej wypowiedzi była zrozumiała w
dobrym kontekście, takim, który chciałbym, żeby była zrozumiana.
Jest to oczywiście wielka rzecz dla
lokalnej społeczności, dla Kościoła w Polsce, dla naszego powiatu.
Ja również w swojej rodzinie, nie najbliższej, ale też nie jakiejś dalekiej.
Proces beatyfikacyjny rozpoczęty.
Jakby można powiedzieć moja rodzina jest uczestnikiem sąsiedniej diecezji.
Proces beatyfikacyjny Jacka Krawczyka, więc troszkę też z tej strony mam
jakiś taki pogląd na to wszystko, więc to tytułem wstępu.
Natomiast odnośnie pytań pierwsze pytanie
odnośnie tego, na co często się zwraca uwagę.
Co również ksiądz doktor w dzisiejszym wystąpieniu zwrócił na to uwagę?
Czyli to novum beatyfikacji całej rodziny,
w tym również dzieci i również dziecka nienarodzonego.
I chciałbym zapytać o taką zasadność.
Jeżeli tak, to
jakby mało mam wątpliwości co do tego, w sensie, że jakby kontestuje to
wątpliwości, aby zrozumieć dobrze, bo o tym akurat wypowiedzi księdza nie była.
Co przemawiało za tym, aby również
tą świętość dojrzeć w postawie dzieci i również dziecka nienarodzonego, które
siłą rzeczy świadomych decyzji nie podejmowały.
Więc tu bym prosił, jeżeli można o tak pewnie teologiczną bardziej,
bardziej wyjaśnienie tej kwestii i dwie może bardziej przyziemne sprawy,
również poruszone przez księdza doktora zagadnienie odpowiedzialności.
Powiedział ksiądz doktor, że
był odpowiedzialny mężem, mężczyzną, człowiekiem.
Jak powiedział tak, to było tak jak nie to nie.
I jakby to przełożyć na nasze współczesne życie.
Część z nas tutaj obecnych również jest ojcami.
Jest głową rodziny.
To jest wielka życiowa odpowiedzialność i przed tą odpowiedzialnością my stajemy.
Jak przełożyć tę decyzję, tę decyzję,
którą podjął heroiczną, taką prawdopodobnie trzeba nazwać Józef Ulma
w kontekście odpowiedzialności za własną rodzinę.
Bo patrząc tutaj z ziemskiego punktu widzenia, to ta decyzja,
której skutki, czyli podjęcie tej pomocy, ściągnięcie na własną rodzinę tego
zagrożenia, które koniec końców się zmaterializowało
mogło doprowadzić do tej wielkiej tragedii, do której doprowadziła.
I uważam, że również w tym kontekście
należy to rozpatrywać, że de facto decyzja, którą prawdopodobnie
podjął Józef, może również z małżonką Wiktorią.
Nie wiemy prawdopodobnie tego do końca, jak to było, czy to była samodzielna
decyzja głowy rodziny, czy wspólnie z małżonką, ale również w jakimś sensie w
imieniu dzieci, w tym dziecka nienarodzonego, doprowadziła do tego, że
po prostu do tej śmierci także te dzieci nie dorosły i
patrząc po datach ich narodzin, spokojnie mogłyby żyć nadal w naszych czasach.
Więc w kontekście odpowiedzialności i
prosiłbym tutaj ewentualnie też o o jak zostało to wyjaśnione, że ten heroizm
również tutaj mi troszkę kontestuje, kontrastuje z odpowiedzialnością.
Myślę, biorąc pod uwagę porządek rzeczy, odpowiedzialność za własną rodzinę jest
wydaje mi się priorytetowa również w duchu chrześcijańskim.
I ostatnie pytanie jeżeli ksiądz doktor
nie będzie chciał się do tego odnosić, to oczywiście to rozumiem, bo nie wiem jakie
tutaj jest podejście, ale dla nas jest to też sprawa istotna.
Jesteśmy na sesji Rady Powiatu Łańcuckiego na zgromadzeniu.
W jakim sensie świeckim o politykę historyczną?
Bo rodzina Ulmów stała się już jakiś czas temu.
Proszę tego zrozumieć, bo to jest rzecz normalna, naturalna, narzędziem w polityce
historycznej państwa, nawet i regionalnej, biorąc pod uwagę
ostatnie informacje, które też nam pan starosta przekazywał jakiś czas temu
tutaj na sesji Rady Powiatu, a ostatnio się okazało, że oficjalnie o tym, że
lotnisko w Rzeszowie będzie imienia rodziny Ulmów, dworzec PKP w Łańcucie, że
przymierzany jest nazwanie imieniem rodziny Ulmów.
Patrząc szerzej w stosunkach z państwem Izrael rodzina Ulmów jest
narzędziem dosyć często, jeżeli tak, to można powiedzieć, brzydko wykorzystywanym.
I jak się do tego odnosi kosciół
Czy to jest rzecz, którą Kościół patrzy
neutralnie, pochwala tego typu świeckie upamiętnienie?
Czy jest to raczej kierunek, w którym nie powinniśmy podążać?
Czyli to takie tzw.
jak to Święty Jan Paweł II stwierdził.
Stawianie pomników tych świeckich, a nie duchownych także.
Jeżeli można by w tym kontekście też jedno zdanie Dziękuję bardzo.
Bardzo dziękuję za te wszystkie pytania odnośnie do pierwszego pytania.
Jeśli chodzi o tą beatyfikację
tutaj całej rodziny i jeśli chodzi o dziecko nienarodzone
dzieci, w tym dziecka nienarodzonego, to przywołam takie trzy argumenty.
Pierwsze to jest tzw.
chrzest pragnienia.
Tu, jeśli chodzi zwłaszcza o to dziecko
nienarodzone, wszystkie dzieci były zaraz, kilka dni po urodzeniu chrzczone.
I to dziecko też nienarodzone, na pewno by
w tym duchu było wychowywane i w tradycji Kościoła.
Ten chrzest pragnienia, to pragnienie
rodziców, Jeśli dziecko nie dostąpi, jest równoznaczne z sakramentem chrztu.
Potem jest pojęcie tzw.
chrztu krwi, to znaczy ktoś, kto np.
przygotowywał się w pierwotnym
chrześcijaństwie do przyjęcia wiary w Chrystusa, do przyjęcia chrztu
i ginął śmiercią męczeńską, nie przyjąwszy wcześniej chrztu.
Ta śmierć męczeńska miała rangę sakramentu chrztu, tzw.
chrzest krwi.
I te wszystkie pojęcia możemy zupełnie
spokojnie też odnieść do tego dziecka nienarodzonego.
Druga rzecz to jest
ten przejmujący epizod z Ewangelii świętego Łukasza Nawiedzenie Świętej Elżbiety
w którym dochodzi do podwójnego spotkania dwóch kobiet Maryi i Elżbiety.
I obydwie są w stanie błogosławionym.
Dochodzi do drugiego spotkania tych dzieci, które noszą pod swoimi sercami.
I tam odpowiedź św.
Elżbiety na pozdrowienie Maryi jest bardzo przejmująca i wymowna.
Mianowicie, skoro głos Twojego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach,
poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie.
Radość w Ewangelii św. Łukasza.
To jest jeden ze znaków
zbawienia, jakiego człowiek doświadcza w spotkaniu z Panem Jezusem.
Zwróćmy uwagę, że Chrystus będący pod sercem mamy,
czyli mówiąc dzisiejszym językiem medycznym, w okresie jeszcze prenatalnym
już pełni swoją zbawczą działalność, a pierwszym, który tej działalności
doświadcza, jest inne dziecko, będące również pod sercem matki
To jest tekst, który w absolutnie klarowny sposób potwierdza
godność każdego człowieka już pod sercem matki od momentu poczęcia.
Popatrzmy, że
święty Jan Chrzciciel to dziecko pod sercem Elżbiety nie jest jeszcze przedmiotem
czynów moralnych, bo nie jest świadome tego, co się dzieje,
ale w pełni przysługuje mu status człowieka, godności człowieka.
I to był jeden z argumentów, który też
przy obradach Komisji Teologicznej bardzo konkretnie przekonał
tych wybitnych specjalistów, że to dziecko też nienarodzone.
Przy tej okazji przywołał między innymi piękno.
Na koniec medytacje jednego z najwybitniejszych teologów historii
Kościoła Święty Bernard i on to mówi o różnych rodzajach męczeństwa.
Najpierw jest święty Szczepan.
Uczeń Pana Jezusa, przyjmujący wiarę,
diakon, który jest świadomy tego, co się dokonało.
Męczeństwo świętego Jana świętego Jana apostoła
Który męczeństwa pragnął.
I wiemy, że on umarł śmiercią naturalną, ale męczeństwa pragnął do końca.
Był wierny Panu Jezusowi.
I święty Bernard mówi o innym rodzaju
męczeństwa, przywołujący dzieci zamordowane z racji decyzji króla Heroda.
Tzw. tzw.
święci młodziankowie
Znamy ten opis, prawda?
I to jest w oktawie Bożego Narodzenia.
Jest to święto 28 grudnia. Popatrzmy.
To są też dzieci małe, nieświadome i nie ochrzczone.
I Kościół czci je od początku jako męczenników.
Święty Bernard mówi, że w ich wypadku było to męczeństwo spełnione.
Chociaż nie wiedziały, że ponoszą śmierć za Chrystusa.
Ale Herod pozbawia ich życia,
kierując się nienawiścią do Pana Jezusa, do nowo narodzonego Króla.
Zobaczmy tutaj.
Elementy męczeństwa są bardzo ściśle i bardzo jaskrawo występujące.
Prawda?
Więc to, mówiąc tak najogólniej, jeśli chodzi o te racje
przemawiające za męczeństwem również dzieci, w tym dziecka nienarodzonego.
Jeśli chodzi o odpowiedzialność, też bardzo dziękuję za to pytanie.
Szanowni Państwo! Słowo odpowiedzialność kryje w sobie takie
dwa aspekty jesteśmy odpowiedzialni za coś albo za kogoś.
I po drugie jesteśmy odpowiedzialni przed kimś.
W perspektywie wiary
jesteśmy odpowiedzialni nade wszystko przed Panem Bogiem.
Jesteśmy odpowiedzialni przed tymi,
którzy, których opiece jesteśmy, powierzeni
Dziecko jest odpowiedzialne przed rodzicami, nauczycielami itd.
Itd.
I jesteśmy też odpowiedzialni za coś albo za kogoś.
I teraz, szanowni państwo, popatrzmy. Zgadza się?
Tu pan radny przywołał słuszną zasadę porządku to Ordo Caritas św.
Tomasza z Akwinu, że uporządkowana miłość zaczyna od siebie.
Ale popatrzmy na głębię postawy Józefa i
tę decyzję dodam, doprecyzuję nie byliśmy w stanie wszystkiego wyjaśnić.
Tę decyzję podjęli wspólnie Józef i
Wiktoria i to wyraźnie wynika z całej ich relacji małżeńskiej.
Józef nigdy nie wymuszał i Wiktoria też nigdy nie narzucała Józefowi.
Oni mieli niezwykłą sztukę komunikacji, opartą na wzajemnym słuchaniu.
Głębia. Naprawdę piękna postawa małżeńska piękna
cecha ich relacji małżeńskiej i odpowiedzialność Józefa i Wiktorii.
Zwróćmy uwagę.
Wyraża się w tym, że byli odpowiedzialni za siebie nawzajem.
Odpowiedzialni byli za swoje dzieci
i wszyscy świadkowie przesłuchani na etapie diecezjalnym mówią wyraźnie.
Oni męczeństwa nie szukali, oni go nie sprowokowali.
To prawo okupanta niemieckiego.
Tu leży odpowiedzialność, tu jest wina.
Co prawda nie zapominali.
Natomiast jeśli chodzi o odpowiedzialność
Józefa i Wiktorii, to oni też czuli się odpowiedzialni za tych Żydów.
To przejmujące dylematy, o których
widzieliśmy mówi ten żydowski historyk Józef.
Oni chcieli żyć historią.
Oni przez te 15 miesięcy starali się, jak
było wtedy możliwe, normalnie funkcjonować.
Mamy te zdjęcia.
Ci ludzie wychodzili przed dom, uczestniczyli w codziennym życiu rodziny
Ulmów, pomagali w utrzymaniu domów w pracach w domu, koło domu.
To była taka nowa, poszerzona rodzina.
I oni wszyscy mieli nadzieję, że wojna się skończy.
To też był
bardzo ważny argument, jeśli chodzi o tą zwłaszcza drugą komisję teologiczną.
Oni męczeństwa na siłę nie szukali.
Oni pragnęli żyć
Ale to w momencie, kiedy przyszedł.
Przyszła ta chwila łaski męczeństwa.
Oni tą łaskę rzeczywiście, bo to jest też
łaska, to nie jest dla wszystkich powołanie, to jest tylko dla niektórych.
Nie wszyscy umierają jako męczennicy.
I tu, dodam
Jeszcze jedną rzecz, która czasem umyka.
Mianowicie odpowiedzialność.
Proszę popatrzeć dzieci za rodziców to nie dzieci doniosły na swoich rodziców.
To trzeba też podkreślić.
Popatrzmy, jak dzieci były bardzo dojrzała, bo chociaż malutkie.
Wiemy, jak dziecko potrafi wszystko opowiedzieć obcym.
Jaka tam była szczególna atmosfera w tym domu.
W jakim one duchu były wychowywane?
W jakim duchu wzrastały?
Odpowiedzialność.
Tu naprawdę warto zobaczyć w bardzo szerokim kontekście.
Również odpowiedzialność dzieci za rodziców.
Oni wszyscy chcieli żyć.
Mieli nadzieję na zakończenie wojny.
Kiedy stanęli przed w godzinie próby, to stanęli po stronie życia i tych, którym
Niemcy odmówili prawa do życia, bo za nich też się czuli odpowiedzialni.
I jeśli chodzi o trzecią kwestie
państwowe, nazwalibyśmy je świeckie sposoby upamiętniania rodziny Ulmów.
Kościół jest otwarty.
Bo popatrzmy.
Chodzi o to, żeby też te wartości, które
tak naprawdę są dziedzictwem najpierw rozumu człowieka, jak szacunek,
jak troska o siebie nawzajem, jak wrażliwość, jak szlachetność.
To jest dziedzictwo rozumu ludzkiego, który ma jeszcze głębszą motywacje.
Jeśli odwołamy się do wiary
i wszystkie formy, te państwowe, świeckie, zasługuje jak najbardziej na uznanie.
I nic nie stoi na przeszkodzie, żeby te porządki nie są tu pomieszane.
Bo zwróćmy uwagę tak naprawdę wszyscy służymy tym samym ludziom.
Zanik. Jesteśmy odpowiedzialni
Państwo na swój sposób, my jako kapłani, chociażby na swój sposób.
Każdy z nas, kto tutaj przyznaje się do wiary katolickiej.
To daje nam jeszcze głębszą tak naprawdę motywację.
Tu nie ma tutaj mądrze prowadzone wszystkie te inicjatywy.
No przepiękny pomysł.
Pierwsze lotnisko w Rzeszowie.
Taki zamysł.
Czy on nie jest sensowny?
Jest uzasadniony,
że każdy, kto przyleci w nasze strony, usłyszy dlaczego imienia jakiejś rodziny?
Może się skonfrontować.
Może pochylić się nad tymi pytaniami, które Pan radny teraz
przywołał bardzo pięknym i za które raz jeszcze dziękuję.
Czy nasz dworzec kolejowy?
Dlaczego nie?
A co do polityki historycznej tutaj pan starosta też
różne kwestie, jeśli chodzi też o relacje polsko żydowskie.
Tu przede wszystkim musimy być,
zachować taką przepiękną postawę, która rzeczywiście odwołuje się do prawdy.
Ilekroć to pytanie jest mi stawiane, mówię po pierwsze.
Wszystko to jest rola historyków, badaczy.
Poznawać prawdę, ale wszyscy.
My, Polacy i strona żydowska.
Ile jest problemów, jeśli chodzi o uznanie przez Niemców odpowiedzialności.
To jest wielki apel.
Wielki apel.
I wielkie też wyzwanie i ogromna odpowiedzialność.
Natomiast jakiekolwiek formy manipulowania.
Oczywiście to jest zawsze przykre.
I ja też nie zgadzam się z tym, żeby
instrumentalnie traktować historię rodziny Ulmów.
Bo popatrzmy.
Nie, nie boimy się uznania, że wśród nas
też byli tacy, którzy nie do końca stanęli po stronie sumienia i wiary.
Oczywiście, że tak.
I to jest kwestia badań historycznych.
Ale wprowadźmy je wszyscy i wszyscy dążmy do prawdy.
A na koniec, Szanowni Państwo, powiem jedną rzecz.
Kończąc.
Pan prof. Bogdan Musiał.
Kto z Państwa się interesują historią?
To jest wybitny polski historyk, od lat
mieszkający w Niemczech, znawca czasu okupacji niemieckiej.
Jego książka, którą warto przeczytać na rok 2019 opublikowana Kto dopomoże Żydowi?
Analizuje niemieckie prawo okupacyjne jako fundament.
To jest tu jest wina po tej stronie całego potem dramatu drugiej wojny światowej.
I pan profesor przywołuje we wprowadzeniu do tej książki historię swojego dziadka.
On ją nam 5 lat temu w seminarium w Przemyślu opowiedział.
Ja siedziałem metr od pana profesora.
Na koniec jego przemówienia
zwrócił się do mnie ksiądz nazwał rodziny Ulmów samarytanami z Markowej.
Zgadzam się z tym, ale proszę popatrzeć na jedną rzecz.
Samarytanin z Ewangelii niczym nie ryzykował pomagając.
Rodzina Ulmów ryzykowała wszystkim.
Zapłaciła największą cenę.
Mój dziadek Jan Musiał znalazł się w podobnej sytuacji jak rodzina Ulmów.
Zapukał do niego kilku znajomych Żydów, w tym małe dziecko.
Prosili go o pomoc.
I mój dziadek powiedział im Tak, dam wam
jedzenie, dam wam pieniądze, dam wam ubrania.
Tyle mogę.
Ale zrozumcie, do domu was nie przyjmę, bo boję się, że mogą mi zabić rodzinę.
I dziadek pana profesora wiele razy potem
mówił, że stawiam sobie pytanie czy ja się do końca dobrze zachowałem?
A najbardziej mi się śni to dziecko małe, żydowskie.
Czuje się do końca właściwie zachowałem
I pan profesor popatrzył jeszcze raz na mnie.
Pełna aula, ponad 300 osób. Seminarium.
Pan poseł powiedział tak.
Gdyby wtedy mój dziadek
przyjął tych Żydów do domu, mnie by mogło przed państwem nie być dzisiaj.
Jestem ostatni, który ma moralne prawo
oceniać tamtych ludzi, którzy nie zawsze stanęli na wysokości zadania.
My nie możemy naszymi kategoriami tamtych ludzi oceniać.
Dlatego badania historyczne i wspólne dążenie do prawdy.
Dziękuję.
Panie Przewodniczący! Czcigodny Księże Postulatorze, Może
informuję, że już jutro, czyli 13 lipca zostanie zaprezentowana
lokomotywa PKP Intercity z okolicznościową grafiką rodziny Ulmów.
Jutro w Warszawie na Dworcu Centralnym.
Ona jutro wyruszy Wyruszy na trasie Warszawa Warszawa do Berlina.
Natomiast w następnych tygodniach już na
zawsze będzie kursować na linii Przemyśl Berlin.
Także także i lokomotywa z upamiętnieniem rodziny Ulmów.
Natomiast mam pytanie do księdza postulatora
Najtrudniejszy księdza, Najtrudniejsza sprawa moment w prowadzonym.
Proces beatyfikacyjnym rodziny Ulmów.
Może dwie pierwsze,
kiedy odbywałem kurs z postulatu oraz od stycznia do maja 2017 r.
w Watykanie z woli księdza Arcybiskupa
i dotarły do mnie materiały z etapu diecezjalnego.
Kiedy przeczytałem po raz pierwszy
te wstrząsające opisy egzekucji, szczerze nie kryję tego.
Rozpłakałem się.
Tak długo siedziałem w fotelu.
Zacząłem się modlić.
I tak do dzisiaj to pytanie.
Co trzeba mieć w sercu, w umyśle, żeby strzelać do niewinnych dzieci.
Brat Józefa powiedział, że trzeba być
diabłem z piekła rodem, żeby strzelać do małych dzieci.
Jeszcze do kobiety w ciąży.
To po pierwsze taki szczególnie trudny moment, a drugi od samych badań.
I to właśnie ten brak dokładnych analiz formacji ideologicznej
żandarmerii niemieckiej, żeby nienawiść do wiary tego brakowało, brakowało.
Dzięki zwłaszcza IPN owi te materiały się pokazywały.
Coraz lepsze publikacje.
Ale w pewnym momencie
czytam te materiały z procesu Józefa Kokota z tego procesu sądowego
i relator ojciec Zdzisław Kijas pod kierunkiem którego pisałam pozycjo
cały czas mówił musimy wykazać, że ci żandarmi, żandarmi uczestniczyli w
tych szkoleniach, które miały treści antychrześcijańskie.
I nie ma i nie ma.
I tak czułem taki jakiś wewnętrzny ciężar.
Coś przeszkadzało.
I w pewnym momencie
taka myśl czy ktoś za tych żandarmów odprawił kiedykolwiek Mszę świętą?
Historia oceniła okres przed Bogiem.
Jestem przekonany, że rodzina Ulmów wybaczyła.
I wiedziałem, że trzeba odprawić Mszę świętą.
Zaraz do drugi dzień to uczyniłem
i dokładnie tego samego dnia wracam po śniadaniu do pokoju.
Włączam komputer, czytam akta z procesu przeciwko Kokotowi, czytam.
Jest data To chyba tej daty do końca rzeczy jest około 8 maj 58 rok.
Kokot jest przesłuchiwany przez po raz pierwszy przed sądem wojewódzkim i mówi
raz w miesiącu przyjeżdżał funkcjonariusz
gestapo do Łańcuta, bo Żandarmeria Łańcut podlegała Gestapo z Jarosławia.
Mieliśmy szkolenia w duchu nazistowskim i
wpajano nam nienawiść do Żydów i do Polaków.
I tam jeszcze poszczególne.
Tak pisze do relatora.
On był wtedy w Meksyku, do ojca Zdzisława.
Ojcze redaktorze, że znalazłem odpowiedź.
Odpisał krótko Mamy to.
Naprawdę rodzina Ulmów ma tyle tych przestrzeni, aspektów.
I wtedy jakoś mnie Pan Bóg uwolnił, coś zabrał i potem tak już.
Naprawdę nie chcę powiedzieć gładko, bo to nie do tego odpowiednie słowo, ale
to już zupełnie inaczej się potem wszystko toczy.
Dobrze, że to jeszcze ostatnie.
Musiałem powoli, żebyśmy kończyli.
No ale jeszcze dwóch radnych się zgłosiło. Radny Jan Panek
Czcigodny Księże, Szanowni Państwo, Chciałem w tym wszystkim podkreślić taką
rolę, o której nie było mówione, co było podwaliną tej tragedii.
Podwaliną tej tragedii była denuncjacji Polaka na Polaka.
Nie daj Boże, oby takie rzeczy nadal się zdarzały.
Nie ma dowodów na to, że Niemcy szukali węszyli nie
otrzymali informację, że tam i tam są przechowywani
Żydzi więc musieli wykonać tą denuncjacje
Chyba denuncjacja
zdawał sobie sprawę z kim ma do czynienia,
a miał do czynienia z kimś takim jak pan powiedział, czcigodny księże diabły,
ludzkim, czyli Kokotem, który był gorszy jak komendant.
Ja tą sprawę znam, bo sprawa Kokota jest
bardzo związana z Rakszawą z okresu okupacji.
W moim domu rodzinnym był bardzo mocny ośrodek konspiracyjny.
Moja mama jako członek organizacji odpowiedzialny za
zaopatrzenie i zakwaterowanie została złapana przez
Niemców i osobiście torturowana, przez Kokota po trzech dniach została uwolniona
przez partyzantów nie wydając nikogo i sprawa Kokota jest mi bardzo bliska.
Powiem więcej gdyby kogoś to interesowało,
w Rakszawie jest figura Chrystusa Ukrzyżowanego
tuż obok stacji benzynowej, na której są ślady kul Kokota
Tak mówili mi starzy mieszkańcy.
Strzelał do Chrystusa.
Taki to był diabeł.
Łańcucki
I właśnie ten jeszcze dokończę ten denoncjator
został wyrokiem
Konspiracji.
Skasowany.
Wykonano na nim wyrok.
Chciałem na ten temat powiedzieć też proszę księdza.
Nie przekonuje mnie takie stwierdzenie, że Ulmowie zginęli za wiarę.
Brak mi argumentów do tego
Ulmowie ginęli za złamanie zakazu niemieckiego
dotyczącego ochrony i przechowywania Żydów.
I to byłem skłaniał do wypowiedzi kolegi mojego Michała, że.
Czy była odpowiedzialna decyzja Pana Ulmy o przechowywaniu tych osób w domu?
Znam te przypadki od osób starszych, które były na terenie Rakszawy, ale nie
było przypadków aby ktoś przechowywał w domu.
Udzielano bardzo znaczącej pomocy
w kryjówkach umieszczonych w innych miejscach, a nie w domu.
I takie to mam właśnie wątpliwości.
Gdyby Ksiądz zechciał
jakoś ustosunkować się do tego, aby mnie to przekonało bądź nie przekonało.
Dla jasności sprawy powiem księdzu, że ja
nie byłem nigdy posiadaczem czerwonej książeczki.
Dziękuję. Bardzo dziękuję za to pytanie.
Doprecyzuję tu.
Wybitny też w Polsce znawca, jeśli chodzi o archiwa.
Historię.
Wiceprezes IPN u, pan Mateusz Szpytma
zawsze w opracowaniach mówi o tym denuncjatorze jako prawdopodobnym.
Nie mamy stuprocentowej pewności, że na pewno był to policjant granatowy
grekokatolik Włodzimierz Les, bo o niego chodzi.
To jest prawdopodobna linia i nie mamy tutaj stuprocentowej pewności.
To jest po pierwsze trzeba to wyraźnie
podkreślić, a po drugie to nie jest tak, że on jest, za to musi być odpowiedzialny.
Bo o ile komendant, dowiedziawszy się, że
Ulmów są Żydzi, wcale nie miał obowiązku ich ukarania.
To była jego osobista decyzja.
Tym bardziej jest to przejmujące i wymowne.
Jak mówiłem, brakowało cztery miesiące do
wyzwolenia naszych stron spod okupacji niemieckiej.
Nikt go do tego nie przymuszał
Im komendantem były pozostawione im decyzje.
On mógł z tą wiedzą zrobić to, co uważał za słuszne i postąpił tak, jak postąpił.
Nie denuncjacjator
jest odpowiedzialny, nie on ponosi winę.
Ale powiem jeszcze raz prawdopodobne.
denenucjator
I to jest to powiedzenie, myślę, że niezwykle ważne.
Naprawdę o tym nie zapominajmy
Druga rzecz, że Ulmowie ponieśli śmierć za wiarę
i takie elementy, że złamali prawo okupanta niemieckiego.
Ale jakie to prawo było?
Ono było jawnie sobie antychrześcijańskie.
Myślenie rasowe jest sprzeczne z wizją Pana Boga.
Każdy człowiek jest stworzony, jak mówi
Biblia na początku już na obraz i podobieństwo Pana Boga.
I Polacy, i Żydzi, i Cyganie, i Niemcy, wszyscy Niemcy to odrzucili.
Tu jest punkt wyjścia.
To prawo jest, było okupanta antychrześcijańskie samo w sobie
i karało jakiekolwiek formy sprzeciwiania się właśnie w ten sposób.
Druga rzecz w postawie i Dikena mamy tu to analizować i Kokota są wyraźne znaki.
Sam pan radny przywołał Kokot strzelał do Chrystusa.
Postawa anty chrześcijańska.
Bo co jest niezwykle wymowne w wielu procesach beatyfikacyjnych
Ta nienawiść do wiary nie jest zawsze taka bardzo klarowna.
Ale ona jest zmieszana z jeszcze innymi motywacjami, chociażby jak rodziny Ulmów.
Też nienawiść rasowa.
Ale to wszystko jest ze sobą bardzo ściśle powiązane.
Benedykt XVI w przemówieniu 2006 roku do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych
wyraźnie podkreślił, że nienawiść do wiary wśród dzisiejszych
prześladowców Kościoła jest coraz bardziej perfidnie ukrywana.
I wypadku żandarmerii niemieckiej
widać właśnie taką postawę, jakkolwiek ona przybiera też inne zewnętrzne formy.
I dodam jeszcze, że komendant Diken
Był wierzącym, był ochrzczony, był ewangelikiem
W roku 41 występuje z kościoła.
W tym samym roku odbywa długie szkolenie ideologiczne.
Wyrzeka się wiary w Chrystusa Od tego momentu.
Ideologia anty chrześcijańska, narodowo
socjalistyczna stanowi dla niego sposób działania i kryterium jego postępowania.
To jest jeden z wielu.
Mówię Nie ma tutaj miejsca, żeby wszystkiego, ale naprawdę.
Myśleniu Dikena, Kota, ich postawie widać jawnie antychrześcijańskie nastawienie.
I oni wiedzieli, bo Ulmowie cieszyli się
powszechną opinią ludzi głęboko wierzących.
I właśnie dlatego ich ukarali, że wyżej
postawili przykazanie miłości bliźniego niż prawo okupanta niemieckiego.
W tym też jest nienawiść do wiary.
To nie jest tylko złamanie prawa okupacyjnego.
Musimy naprawdę czytać to w bardzo szerokim kontekście.
Dobrze.
Jeszcze jeden radny proszę księdza i będziemy kończyć.
Radny Jan Kilian. Proszę.
Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo!
Ja już bardzo króciutko, ale chciałem zwrócić uwagę na rzecz następującą.
Z wielką uwagą wysłuchaliśmy tutaj
pięknej, pięknej i trudno to nazwać opowieści, ale historii.
I ja tą historię przeżywałem dzisiaj tutaj jakby drugi raz, ponieważ miałem możliwość
spotkania się z Panem, z Panem Szylarem, który był właśnie przy
z Franciszkiem przy grzebaniu już ciał Ulmów, ponieważ on chodził po
usługi do Spółdzielni Kółek Rolniczych, a ja tam dysponowałem właśnie wtedy tym
sprzętem, więc on był człowiekiem bardzo rozmownym
Oprócz tego przyjaźniliśmy się, bo on był
muzykiem, ja też, więc mieliśmy wspólne tematy.
I on opowiadał właśnie o tej sytuacji, kiedy, kiedy był przy grzebaniu rodziny
Ulmów, to wtedy, kiedy zaraz po tym wydarzeniu tragicznym, a te kilka
dni później był znowu przy przenoszeniu ciał na cmentarz.
Markowski.
Także miałem tu mam taki obraz rzeczywisty z tamtego okresu i dzisiejszy piękny.
Piękny wykład historyczny.
Również znałem się z panem z panem
Władysławem, który też był muzykiem, grał w słynnej kapeli Ulmanów z Markowej, więc też
mieliśmy wspólne zainteresowania, ale też bardzo sympatyczny, uczciwy, starszy dla
mnie człowiek, ojciec Jurka, tego, który tutaj był na zdjęciu.
Antoniego znałem mniej,
był starszym człowiekiem, też grał na akordeonie, także tematy dla mnie znane.
Więc w imieniu swoim własnym i naszych Markowian serdecznie dziękuję księdzu
Postulatorowi za to, co dzisiaj mieliśmy okazję wysłuchać.
Dziękuję serdecznie.
Dziękuję.
Ostatnie zdanie, bo państwo ma już kolejne punkty.
Przepraszam, że też troszkę tutaj przedłużam.
Powtórzę stawiają nam pytania.
My, ludzie XXI wieku.
Czy nie gubi nas myślenie?
Konsumpcyjne
ciągle posiadać, bardziej mieć niż być, jak uczy nas święty Jan Paweł drugiej.
Jak wychowujemy dzieci.
Czy znają jeszcze sens słowa ofiara, poświęcenie?
Tyle, tyle innych pytań.
A święci są, jak powiedział. I tym zakończę.
Jan Paweł drugi po to, żeby zawstydzać.
Tak, są po to, żeby zawstydzać.
Ale tak mi chodzi o Boże wstyd, Czyli żeby nas inspirowali.
To szukanie tego, co jest najważniejsze.
I tego nam wszystkim życzę.
Dziękuję.
Dużo. Tak.
Dziękuję, Życzę dobrego.
Przepraszam, że wracam do następnego.
Mówiąc po świętach.
Jak najbardziej dobrze. Bardzo dziękuję.
Wszystkiego dobrego i zapraszam na beatyfikację.
Wszelkiego dobra.
Proszę Państwa przejdziemy do punktu 3.
4.
5.
Sprawozdanie z działań podejmowanych w roku 2022 na terenie powiatu Łańcuckiego
przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.
Nadzór wodny w Łańcucie.
Leżajsku, Rzeszowie i Przeworsku.
Proszę pana kierownika Tadeusza Piętę.
Może.
Program.
Panie przewodniczący!
Panie Starosto, nie ma w tej chwili
Szanowni Państwo Radni i zaproszeni goście.
Słychać.
Nie słychać.
Bardzo dziękuję Panie Przewodniczący na
zaproszenie za zaproszenie na dzisiejszą sesję.
Nie wiem jak to zacząć, bo po prostu no
jestem bardzo, bardzo zafascynowany tym wszystkim i będę.
10 września na beatyfikacji i miałem
taki zaszczyt, że spotkałem księdza doktora, że mogłem tutaj uczestniczyć.
Jeszcze raz bardzo dziękuję.
Przystępując do sprawozdania, które złożyłem 26 czerwca
z wykonania działań na terenie Nadzoru Wodnego w Łańcucie, które.
Obowiązek ten wynika z ustawy Prawo wodne i do końca drugiego kwartału kierownik
nadzoru wodnego składa takie sprawozdanie na ręce Pana Przewodniczącego.
Chciałem Państwu powiedzieć tak, że w 2020 roku wody na terenie powiatu Łańcuckiego
płynęły bezpiecznie w porównaniu z tym, co było trzy lata temu.
W całym 2020 roku naprawiliśmy wszystkie
szkody, które wyrządziła przede wszystkim Sawa od Handzlówki po Albigową
Naprawiliśmy 5 wyrw, które najbardziej zagrażały budynkom i
drogom powiatowym czy lokalnym i utrzymywaliśmy resztę pozostałych
urządzeń wodnych, a więc pozostałe potoki na terenie powiatu Łańcuckiego
w gminach Żołynia, Rakszawa, Białobrzegi w Łańcucie i oczywiście jeszcze
utrzymywaliśmy 5 zbiorników wodnych, które mamy na terenie powiatu Łańcuckiego
czyli to jest dwa zbiorniki w Rkszawie w Głuchowie i w Żołyni
Rajszula i Tama 2020 roku wydatkowalismy
1 milion 230 tys.
złotych na utrzymanie wszystkich urządzeń.
To jest w porównaniu z rokiem 2021, gdzie mieliśmy 913 tysięcy.
To jest ponad 300 tysięcy więcej.
Czyli jest postęp.
Jeżeli mielibyśmy środki i to moglibyśmy jeszcze wykonać więcej.
Ale uważam, że jest postęp, bo z każdym
rokiem coraz więcej tych środków na utrzymanie przeznaczamy i widać to, jeżeli
jedziemy przez nasze gminy, powiatu Łańcuckiego, widać w
każdej miejscowości, że są robione konserwacje, utrzymanie tych zbiorników.
Powiem tak, że
na 611 kilometrów kwadratowych, które składają się nie tylko powiat
Łańcut, ale również i powiat Leżajsk i Przeworsk i Rzeszowski,
bo tak wynika z naszego, z naszego utrzymania.
To jest wszystko uwarunkowane rzeką Wisłok, który do którego wpadają
rzeki, cieki, które są w naszej jurysdykcji z tego tytułu.
Tak, tak to się wszystko przedstawia.
Jeśli chodzi o inne sprawy, które oprócz tych robót, które prowadzimy i utrzymaniu
owych prowadzimy również i działalność w biurze, gdzie
wydajemy uzgodnienia różnych robót, które są prowadzone w
terenach zmeliorowanych na terenie powiatu.
Przyjmujemy zgłoszenia wodno prawne na wykonanie różnych inwestycji, które
kierownik nadzoru wodnego może wydać decyzję.
Chodzi tu przede wszystkim o budowę
przepustów do 10 metrów, które do tej pory były.
Musiały być na to prawo wodne, pozwolenie wodno prawne.
Teraz jest szybsza legislacja tych tych
działań, jak również może państwo wiecie, że w tej chwili ze
względu na okres suszy, który mimo wszystko nas dotyka,
coraz większe zainteresowanie jest wśród rolników na budowę zbiorników
retencyjnych, które będą służyły czy dla rolnictwa, czy dla innych celów.
I w tej chwili można wybudować zbiornik do pół hektara, 5 tysięcy metrów
kwadratowych i głębokości nie większej jak 3 metry na zgłoszenie wodno prawne.
Czyli prosta procedura dokumentacja, która uproszczona jest potrzebna.
Wniosek opisanie.
Jeżeli wszystko jest tak jak trzeba.
Kierownik nadzoru wydaje do 30 dni
oświadczeń zaświadczenie, że można taką inwestycję wykonać.
Czyli jest to duże usprawnienie dla inwestorów, którzy są takie rzeczy robić.
Przyjęliśmy w tamtym roku zgłoszeń na
różnego rodzaju inwestycje 19 i wpłynęło 44 pisma, które żeśmy odpowiedzieli.
Ustosunkowanie się do różnych różnych
spraw, jeśli chodzi o pracowników nadzoru, w dalszym ciągu skład się nie zmienił.
Jest 3 osobowy.
Myślę, że na tyle obowiązków, które coraz więcej na nas spadają, jest to dość.
Jest nas mało po prostu.
Ale myślę, że każdy który się zgłosi czy przyjdzie petent do nadzoru.
Nikt nie odejdzie ze sprawą nie
załatwioną, albo że nie wie jak dalej począć.
Mamy w tej chwili takie zabezpieczenie, że staramy się, żeby.
My jesteśmy po prostu tutaj dla ludzi.
Jeżeli Państwo będziecie mieć pytania, to bardzo proszę.
Natomiast chciałam podkreślić, panie przewodniczący, taką rzecz, bardzo dobrą
współpracę na terenie powiatu Łańcuckiego z burmistrzem, z wójtami
i z wszystkimi dyrektorami jednostek powiatu także bardzo dobrze mi się tu
współpracuje i dlatego staramy się, żeby żebyśmy tu nie zawiedli i wody
na terenie powiatu Łańcuckiego płynęły bezpiecznie
Bardzo dziękuję.
Jeżeli macie Państwo pytania, to.
Radny.
Pytanie.
Szanowni Państwo, Panie Przewodniczący!
Myślę, że tak można.
Chodzi mi o.
Zlawisko Wisłoka, które jest głównym problemem, a dokładnie to
dwa dopływy Sawy, z czego jeden na pewno nie jest na ewidencji.
Dotyczy tych dopływów, które od strony Wysokiej w miejscowości Wysoka.
Na obydwóch tych dopływami są mosty, które
moim skromnym zdaniem zresztą konsultowałem to kiedyś z panem od dróg.
Można zastąpić spokojnie przepustem
ale chodzi o to, że ich nie ma na ewidencji, przynajmniej tej na tym moście od
Soniny, więc ja bym to złożył wniosek formalny, żeby to jednak ująć na
ewidencję, bo jest to strumyk, który bez przerwy płynie z pól.
Ale
z tego co ja pamiętam, były tam dwa razy groźne sytuacje jeden zbiornik retencyjny.
Tam można gdzieś ewentualnie wybudować, może nawet wykorzystać istniejący zbiornik
strażacki, ale chodzi o to, że nie ma tego na ewidencji formalnej.
I dlatego składam to jako wniosek, żeby to ująć na ewidencję,
bo należy to do chyba do wód Polskich
Dziękuję.
Odpowiadając odpowiadając na to pytanie chciałem powiedzieć, że sprawa jeśli
chodzi o przepusty i mosty ma się tak, że one należą do drogi, w której ciągu
drogi się znajdują, czyli należą te mosty, przepusty do potoków czy do cieków, tylko
są to przepusty, które są w utrzymaniu albo dróg powiatowych, albo dróg gminnych.
I dlatego
jeżeli mamy sytuację, że są jakieś przepusty, mosty niedrożne, to my
odróżniamy potok, odróżniamy ciek, ale sprawę związaną z od,uleniem czy
konserwacją czy przebudową to należy do właściciela drogi.
Tak wynika z ustawy o prawie drogowym.
Także ja bym jak najbardziej mógł
podjąć działania, ale w tej chwili kompetencje moje jako Wód Polskich, no nie
mam takiej podstawy, żebym ja remontował przepusty, tylko.
Reklamacje.
Tak, ma Pan rację na Wysokiej.
Dwa takie cieki próbowaliśmy przy szeregować
Czy można by je zakwalifikować do wód Płynących Wód Polskich?
Nie jest to taka sprawa prosta, bo trzeba
po prostu udowodnić, bo te ćieki nie mają swoich numerów.
To jest to, że one przepływają i nie mają swoich numerów.
To jest raz.
Po drugie trzeba podjąć dużo działań, żeby doprowadzić, bo
to sprawa zakwalifikowania dowód płynących.
To jest sprawa nie nasza, To już jest sprawa ministerstwa
i przedłożyć trzeba dużo dokumentów, udowodnić, że są źródła tego cieku.
Myśmy to próbowali robić na Wysokiej nawet dwa takie cieki i w tej chwili sprawa na razie
jest z RZGW, gdzie tam jest dział majątkowy naszych wszystkich urządzeń, a
ja jako kierownik nadzoru w swoim posiadaniu tych wszystkich cieków, nie mam
tych cieków na ewidencji ani nie mam ich nazwanych, ani jak jest to proces.
Być może, jeżeli się rozpocznie. Ale mówię.
Dwa lata temu żeśmy takie dwa cieki przedstawili.
Do tego na razie decyzji odnośnie kwalifikacji nie mamy.
Taką samą sytuację mamy ze starym Wisłoczyskiem tutaj, który biegnie
przez przez Łańcut, on praktycznie od Krzemieńicy prawie 9 kilometrów i.
No i też nie ma na razie decyzji co jest,
że to jest woda stojąca na niektórych fragmentach.
Ja
jeżeli będzie decyzja ten potok bym przyjął i konserwował bez bo on 4 kilometry się
nadają do konserwacji tak jak było robione przed Wodami Polskimi, gdzie
chyba ze trzy kilometry właściciele wylotów z kanalizacji, którzy odprowadzali
na tym odcinku partycypować w kosztach utrzymania.
I to była decyzja Pana Starosty i co roku rejonowy związek.
Konserwował to stare Wisłoczysko.
Także nie są to proste sprawy jeśli chodzi
o przekwalifikowanie tych, tych cieków, No.
Czy gmina może Pan złożyć taki wniosek?
Oczywiście poprzez wójta.
Urząd Gminy Można?
Można prowadzić.
Będziemy do tego tematu podchodzić i
będziemy wyjaśniać, informować, co w tej kwestii możemy zrobić.
Czy możemy przyjąć ten ciek na swoje stan, czy nie możemy.
Mieliśmy taki teraz na Smolarzynach na Starej Młynów temat 4 kilometry dużego potoku.
No i w końcu wyszło, że tam starania
samorządu doszły, że zbadali w księgach wieczystych, że Wody Polskie
mogą przejąć ten potok i konserwować, utrzymywać.
No i tak się chyba składa, że na drugi rok cztery kilometry przybędzie nowego urządzenia,
które będę musiał, bo wnioski mieszkańców samorządu są jednoznaczne.
Wymaga to udrożnienia konserwacji, ponieważ braku odpływu z pozostałych
urządzeń w razie powodzi czy wysokich stanów tereny są bez odpływu.
Także myślę tu nie odżegnujemy
absolutnie od tych tematów, ale jeżeli wpłynie wniosek, jak najbardziej będziemy
go procedować i będziemy informować, jak się sprawy z tymi ciekami mają.
Może oczywiście.
Pan Starosta chciałbym w imieniu Zarządu Własnym i Samorządu Powiatu Łańcuckiego
podziękować Kierownikowi Polskich Wód w Łańcucie Panu Tadeuszowi
Pięcie za to, że się z nim bardzo dobrze współpracuje.
Mamy tu różnych spraw ludzkich wiele i nigdy nie zostajemy odsyłani.
Sprawa jest prowadzona i w różnych sprawach, takich, gdzie
polskie wody muszą zareagować na nasze projekty czy w Krośnie, czy w Rzeszowie.
Też Pan Tadeusz tutaj nam dzielnie pomaga.
Także panie Tadeuszu, bardzo się cieszymy,
że z takim profesjonalistą mamy do czynienia.
Dziękuję.
Dziękuję bardzo, Panie Starosto.
Ja też potwierdzam
wspaniałą współpracę i jak to w nocy o północy jestem do dyspozycji.
Proszę. Radny.
Panie Przewodniczący!
Panie inspektorze, ja tylko chciałem
króciutko zwrócić uwagę na sytuację, jaka jest przy domu społecznym, tzw.
domu w Husowie.
Tam jest osuwisko bardzo blisko budynku.
Nie wiem, czy pan do końca się tam orientuje.
Nie wiem, czy to jest pora na zgłaszanie takich sytuacji, ale bardzo proszę o
zwrócenie uwagi, ponieważ ona się już ciągnie parę lat, że tak powiem i
Potem po tej powodzi
tak jak bym chciał tutaj zgłosić tą sytuację proszę łaskawie o przyjęcie ją do
wiadomości i może gdzieś tam coś zadziałać w tym temacie.
Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję.
Przyjmuję sprawę, ale przekażę
kierownikowi Nadzoru Wodnego w Przeworsku, bo to jest temat już nadzoru.
W Przeworsku Husów nie należy
Ja nie mam tutaj.
Swoim tym
No ale to przekażę kierownikowi jutro, jak zadzwonię, że była sprawa właśnie tej
Jan Panek jeszcze.
Szanowni Państwo, Panie kierowniku takie krótkie
pyta czy znana jest panu sprawa przejęcia cieku wodnego
Młynówka w Rakszawie od właściciela prywatnego.
Dziękuję bardzo.
Tak Panie radny.
Znana jest mi sprawa.
Rozmawiałem z panem wójtem
i w końcu po wielu, wielu latach, gdzie po prostu nie mogliśmy około 400 metrów
przeprowadzić konserwacji mówimy o Potoku Fabrycznym.
W końcu pan Wójt nie wiem jakich użył tym
odkupił te 400 metrów i przekaże to na wody Polskie.
Będziemy mieć ciągłość potoku Fabrycznego i koło szkoły koło urzędu gminy.
W końcu możemy konserwować, zrobić porządny bo tam się stwarza problem.
Powyżej jak jest duże wody są zalewane i ten sklep i tego także.
Bardzo się cieszę, że Pan Wójt
stanął na wysokości zadania i w końcu po wielu latach nam się to udało.
Przekażę, przekażę wodom Polskim i myślę, że
w przyszłym roku już będziemy fabrycznie konserwować już na całej długości.
Ale panie kierowniku, to nie jest taka charytatywna decyzja.
Właściciel musiał otrzymać sowitą zapłatę i otrzymał
Wiem, my to docenimy tę zapłatę, którą pan wójt zapłacił.
Myślę, że my mamy tyle tematu z panem wójtem, że my to odrobimy w jakiś sposób,
że po prostu wykonamy jakieś roboty, które po prostu.
No jest i zbiornik drugi do remontu.
Myślę, że nasza współpraca z panem Wójtem też się bardzo dobrze układa.
To słyszę, co pan teraz mówił? Bardzo mi miło.
Dziękuję jeszcze raz.
Dziękuję bardzo.
Bardzo dziękuję.
Uczestniczyłem w historycznej sesji, która
jest dla mnie rekolekcjami drugimi już, bo pierwsze miałem w sanatorium, gdzie z
biskupem Białogłowskim trzy tygodnie miałem rekolekcji.
A tutaj jak będzie beatyfikacja, to powiem, że miałem okazję i zaszczyt być
jak ksiądz postulator opowiadał o tych sprawach.
Także bardzo, bardzo serdecznie.
Panie przewodniczący, Panie Starosto, dziękuję, ja pójdę.
Życzę miłych i dobrych obrad.
Przechodzimy do punktu szóstego.
Informacja Komendanta Powiatowego
Państwowej Straży Pożarnej w Łańcucie o stanie bezpieczeństwa powiatu
Łańcuckiego w zakresie ochrony przeciwpożarowej za rok 2022.
Proszę pana Komendanta.
Panie Przewodniczący!
Panie Starosto, Pani Starosto, Szanowni Państwo Radni, zaproszeni goście,
bo mi również było bardzo miło uczestniczyć w dzisiejszej sesji.
Sprawa beatyfikacji rodziny Ulmów była mi znana, ale
przedstawiona historia przez księdza doktora też bardzo mnie poruszyła.
Osobiście też jestem zaangażowany w organizację beatyfikacji
właśnie rodziny Ulmów, które ma się odbyć 10 września w Markowej.
Dzisiaj nawet było spotkanie, byliśmy,
uczestniczyliśmy z panem starostą w tym spotkaniu, żeby no dobrze i bezpiecznie
to beatyfikacja się odbyła i rodzina Ulmów została uświęcona.
A wracając do sprawozdania z działalności Komendy Powiatowej
Państwowej Straży Pożarnej za rok 2022 postaram się pokrótce przedstawić
wszystkie działania, które które W tym roku 22.
Komenda Powiatowa Państwowej Straży
Pożarnej na rzecz Poprawy Ochrony Przeciwpożarowej na
terenie powiatu została wykonana w roku 2020.
Drugim.
Gotowość bojową Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej,
Jednostki Ratowniczo Gaśniczej Państwowej Straży Pożarnej w Łańcucie,
jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych zapewnia 58 strażaków Komendy Powiatowej.
458 druhów Ochotniczych Straży Pożarnych.
W krajowym Systemie ratowniczo Gaśniczych i 275 strażaków druhów
ochotniczych Straży pożarnych z pozostałych jednostkach nie włączonych
do krajowego Systemu Ratowniczo Gaśniczego.
Łącznie to jest 791 strażaków, którzy posiadają wszystkie wymagane szkolenia
i badania lekarskie, które uprawniają do prowadzenia działań ratowniczo gaśniczych.
Tutaj Na tym wykresie mamy przedstawione zestawienie zdarzeń na terenie powiatu
Łańcuckiego w latach 2018 2022
i wyłączając lata 2020 21, kiedy to
mieliśmy okres pandemii i też liczba zdarzeń była wyjątkowo wysoka.
Związane to było z tym, że utrzymywaliśmy polowy punkt przyjęcia
pacjentów podejrzanych z podejrzeniem korona wirusa.
W Centrum Medycznym w Łańcucie, a także
związane było to z powodzią błyskawiczną właśnie na terenie gmin Łańcut i Markowa.
I te zdarzenia podniosły nam dosyć znacznie te statystyki.
Natomiast mimo wszystko w roku 2022 ilość zdarzeń jest ciągle wysoka.
Jak to się przedstawiało w rozbiciu na poszczególne gminy.
Więc tutaj.
Mamy charakterystykę zdarzeń, ilość zdarzeń w rozbiciu na gminy.
Łącznie było 972 zdarzenia w roku 2022.
Najwięcej tych zdarzeń było jak zwykle w mieście Łańcucie i gminie Łańcut.
Tu też są przedstawione te na tych wykresach z roku 2020
ilości zdarzeń związanych właśnie z tym, o czym wcześniej powiedziałem.
Udział jednostek jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych z
Krajowego systemu działań w działaniach ratowniczo gaśniczych.
Najwięcej wyjazdów
w roku 2022 zanotowały jednostki OSP Rakszawa 87
OSP Markowa 78 i OSP Żołynia 62.
Łącznie było tych zdarzeń 699, w których brały udział te jednostki.
Jednostki spoza
Krajowego Systemu Ratowniczo gaśniczego brały udział 287 razy w działaniach.
Najwięcej zanotowały wyjazdów OSP Zalesie 38, Głuchóe 32 i Wola dalsza.
Charakterystyczne zdarzenia na terenie powiatu Łańcuckiego
W ogólnej liczbie interwencji pożary stanowiły 247 zdarzeń
i nastąpił wzrost w tej grupie pożarów o 93 zdarzenia w stosunku do roku 2021,
a charakterystycznymi takimi pożarami były w dniu 19 czerwca pożar duży
budynku mieszkalnego i gospodarczo garażowego.
Pożary duże to są pożary
od 300 metrów kwadratowych do tysiąca metrów kwadratowych, pożary średnie.
16 lipca pożar średnim magazynu farb i elektronarzędzi w Brzuzie Stadnickiej
i W styczniu czwartego stycznia pożary średnie budynku gospodarczego w
miejscowości Wysoka zmniejszyła się o 264 zdarzenia.
Ilość miejscowych zagrożeń w porównaniu do 2021 roku i w roku 2020 był 2022.
Było ich 700.
Również rok 2022 był
uwarunkowany rozpoczęciem wojny u naszego sąsiada w Ukrainie.
I też Komenda Powiatowa
i jednostki Ochrony przeciwpożarowej z terenu powiatu brały
udział w tych działaniach związanych z pomocą uchodźcom z Ukrainy.
W miesiącu marcu samochód kwatermistrzowski
oraz oficerowie naszej komendy uczestniczyli w działaniach
koordynacji transportu uchodźców na punkcie przyjęcia MOP
W miesiącach marzec kwiecień strażacy
brali udział w działaniach na punkcie pomocy humanitarnej w hali Tesco.
W Przemyślu.
A także w miesiącach od marca
do praktycznie do końca sierpnia braliśmy udział w pomocy mieszkańcom
w pomocy uchodźcom na terenie dworca PKP w Przemyślu, gdzie razem z jednostkami
Ochotniczych Straży Pożarnych uczestniczyliśmy.
Takiej całościowej pomocy tym uchodźcom z Ukrainy.
Ja również miałem tutaj okazję uczestniczyć w tych działaniach,
ponieważ też byłem koordynatorem działań z ramienia Wojewody podkarpackiego.
Na dworcu w Przemyślu koordynowałem
działalność wszystkich służb na terenie dworca, a także pomagaliśmy.
Przy przeładunku darów, które spływały na teren naszego powiatu.
M.in. przez Fundację Semper Fidelis i
przybył na obiektach Zespołu Szkół Mechanicznych.
Pomagaliśmy te dary przeładowywać.
Jeżeli były tylko takie potrzeby.
Również w roku ubiegłym od.
Października 2020 roku.
Do jeszcze tego roku była przeprowadzona inwentaryzacja miejsc.
Miejsc doraźnego schronienia, a także budowli ochronnych i schronów.
I tutaj głównie Państwowa Straż Pożarna prowadziła
działania w rozpoznaniu operacyjnym budowli ochronnych.
No i tu do tych budowli zaliczane były garaże wielo stanowiskowe, piwnice
w budynkach zabudowanych w technologii żelbetowe, monolityczne czy
też wykonanych w teorii w technologii wielkiej płyty.
Na terenie naszego powiatu
były wytypowane wszystkie obiekty, które wymagały takiej kontroli.
I tutaj udało nam się te obiekty zinwentaryzować
Również zostały wyznaczone obiekty przez
Podkarpacki Urząd Wojewódzki rekomendowane przez Komendę Główną
Państwowej Straży Pożarnej do kontroli i też zostały te kontrole przeprowadzone.
Oczywiście naniesione na tą aplikację,
która była i jest dostępna w internecie dla
mieszkańców i można tam sobie takie obiekty odszukać.
Również tutaj.
W tym momencie należy podkreślić
współpracę pomiędzy zarządzaniem kryzysowym tutaj powiat,
służby powiatu, a także nadzorem budowlanym spółdzielnią
mieszkaniową przy inwentaryzacji tych obiektów.
Ta współpraca układała się bardzo dobrze.
Natomiast również przy tej okazji
chciałbym podziękować Radzie Powiatu i Panu Staroście, bo
do tej inwentaryzacji został przez powiat Łańcucki sfinansowane.
Zakup narzędzia do inwentaryzacji to był
tablet, który te zespoły kontrolne
używały do naniesienia tych obiektów na w tej aplikacji.
No i koszt zakupu tego narzędzia to było około tysiąca złotych.
Także też dziękujemy bardzo.
Również pomimo tego, że to był jeszcze ciągle rok,
w którym była ogłoszona pandemia, to staraliśmy się działać
w takim zakresie, aby jak najmniej kolidowało to z wykonywaniem
obowiązków, które planów pracy, które mieliśmy na rok 2022
I również przeprowadziliśmy kilka
ćwiczeń, które w takich terminach, kiedy nie kolidowało,
to z właśnie z działalnością w tych punktach
humanitarnych i innej pracy, dało się zrealizować.
I były to ćwiczenia z zakresu zarządzania kryzysowego
na obiektach Centrum Medycznego w Łańcucie.
Tematem było realizacja zadań z
zarządzania kryzysowego, kryzysowego na wypadek wystąpienia nadzwyczajnych
nadzwyczajnych zagrożeń na terenie powiatu Łańcuckiego
Tutaj przeprowadziliśmy ćwiczenia na
Oddziale Psychiatrii dla Dzieci i Młodzieży Centrum Medycznego w Łańcucie.
Były to ćwiczenia wspólne z Powiatowym
Zespołem Zarządzania Kryzysowego, Komendą Policji w Łańcucie,
personelem Centrum Medycznego Oddziału Psychiatrii, przede wszystkim
Oddziału Psychiatrii dla Dzieci i Młodzieży.
Były to bardzo potrzebne ćwiczenia.
Było wiele wniosków, które zostały wdrożone.
Odbyły się również ćwiczenia między gminne TransSystem 2022.
W tych ćwiczeniach brały udział.
Jednostki z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Łańcucie oraz zastępy
Ochotniczych Straży Pożarnych z Gminy Łańcut i Miasta Łańcuta.
W lutym 2022 roku odbyły się również
ćwiczenia w miejscu na zbiorniku wodnym w miejscowości Husów i tutaj.
Celem tych ćwiczeń było doskonalenie współdziałania jednostek ochrony
przeciwpożarowej i służb w zakresie prowadzenia działań
ratowniczych na lodzie i ratownictwo wodne.
To o działaniach humanitarnych tutaj mówiłem jeszcze.
Jeden slajd.
Również prowadziliśmy szkolenia dla jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych.
Odbyło się jedno szkolenie podstawowe strażaków ratowników, które
ukończyło 40 druhów z praktycznie wszystkich jednostek, które
zgłosiły zapotrzebowanie na takie szkolenie.
Nie wszystkim tym druchom udało się je zakończyć.
Również koordynowalismy szkolenie w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy.
Tutaj też ze względu na stan pandemii, te wszystkie szkolenia zostały jakby
podtrzymane tym osobom, które minął czas, okres tych uprawnień.
No, do czasu zakończenia epidemii mogły te uprawnienia zachować.
Natomiast
udało nam się tutaj przeszkolić chętnych chętnych druhów z jednostek
ochotniczych straży pożarnych, którzy pomimo tego chcieli
taki kurs sobie odnowić, żeby przypomnieć sobie te
zasady kwalifikowanej pierwszej pomocy i utrzymać te uprawnienia w roku 2022
też otrzymaliśmy dotację dla jednostek z krajowego systemu
ratowniczo gaśniczego i tutaj zostały podzielone te środki
na zakup sprzętu, techniki specjalnego wyposażenia
osobistego 66 tysięcy 681 zł, a także na sprzęt transportowy.
I tu chodziło o zakup średniego samochodu
ratowniczo gaśniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej w Kraczkowej
który kosztował ponad 900 tysięcy, a tutaj z krajowego systemu ratowniczo gaśniczego
te 425 tysięcy zostało również przekazane na zakup tego samochodu.
Również była dotacja dla jednostek spoza Krajowego Systemu Gaśniczego została
podzielona i rozliczona również w podobnym zakresie.
I tutaj udało się zakupić lekki samochód ratowniczo gaśniczy dla OSP Węgliska
I te 198 tysięcy
na sprzęt transportowy właśnie zostało przekazane na zakup tego samochodu.
Pozostałe pozostałe.
Środki na ten cel przeznaczyła gmina.
Ponad 200 tysięcy i fundusz Orlenu 50 tysięcy.
Również zdobyły dodatkowe dotacje dla jednostek OSP.
Na przygotowanie młodzieżowych drużyn
ratowniczo gaśniczych, które zostały podzielone na dwie jednostki.
Otrzymały mniejsze środki, ponieważ
w roku 2021 już część tych środków została przekazana.
Za te pieniądze zostały zakupione właśnie
umundurowanie dla Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych, elementy
torów, ćwiczeń i tym podobne rzeczy, które są podobne do,
które są potrzebne do szkolenia dzieci młodzieży.
Co to jest? Bo dzięki tym środkom
podczas zawodów, które się odbyły w tym roku, będą mogli mogły się te drużyny
odpowiednio prezentować na zawodach powiatowych czy wojewódzkich.
7 czerwca 2002 roku zostały również podpisane umowy programu
Małe Strażak i to też chodziło o dofinansowanie.
Tych jednostek na zakup sprzętu i
wyposażenia z udziałem środków Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Rzeszowie.
I tutaj widzimy.
Jednostki, które otrzymały te dofinansowania, zakupy pojazdów i sprzętu.
Staramy się odnawiać ten tabor, który jest pojazdów, który mamy
w komendzie, ale też tutaj ciągle są jakieś braki w tym zakresie.
Natomiast w roku 2022 udało nam się
pozyskać dzięki temu w zasadzie Komendzie Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej,
które i budżetowi państwa, który z których to środków zostało.
Zakupiony samochód ciężki Scania 370
za kwotę, którą tu widać ponad milion trzysta tysięcy.
I to był właśnie
milion 194 tysiące z budżetu państwa i 165 tysięcy ponad 160 tysięcy
z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Dzięki temu też udało się
nam zwiększyć potencjał ratowniczy na terenie powiatu, ponieważ stary samochód
Scania, który był dotychczas użytkowany w komendzie, został przekazany
na OSP Markowa i tam został włączony do do oddziału bojowego.
Oprócz tego również
uzyskaliśmy środki finansowe na drobniejsze remonty i przeglądy.
Sprzętu, który po prostu już jest.
W znacznym stopniu zużycia z Funduszu Pomocy Ukrainie.
To jest jakby występowaliśmy o środki, które które
zostały przekazane w związku z tą akcją, które prowadzili właśnie
na granicy czy na tych punktach recepcyjnych, czy punktach pomocy uchodźcom.
I za to udało się też zrealizować
czy naprawy samochodów tutaj, czy remonty sprzętu.
Tu na tej tabeli przedstawiliśmy wiek naszych samochodów, które są
aktualnie na wyposażeniu komendy powiatowej.
No i z tej analizy
wynika i z normatywne wyposażenia, że w zasadzie już 5 samochodów
jest w wieku takim, który albo kwalifikuje ich już do do wymiany.
I też pewnie będziemy się starać o ich wymianę.
I tutaj też prośba do.
Panów państwa, radnych czy Pana starosty.
Jeżeli będzie możliwość, to chcielibyśmy.
Być może, że jeszcze w tym roku jakieś.
Tutaj dokonać zakupu przynajmniej
samochodu lekkiego bus czy przynajmniej jednego samochodu operacyjnego.
Również
w jednostkach Ochotniczych Straży Pożarnej nastąpił duży
postęp w wymianie sprzętu, który jest na wyposażeniu tych jednostek i samochodów.
Natomiast jeszcze są takie leciwe samochody, które tutaj widać na
tej tabeli i wiek tych samochodów bezwzględnie kwalifikuje ich do wymiany.
Również zakupiliśmy w roku ubiegłym.
Czy pozyskaliśmy namiot pneumatyczny
I to właśnie
w związku z tym, że też był wykorzystywany na tych punktach i uległ zużyciu.
To była taka.
Z tych środków udało nam się odtworzyć ten potencjał sprzętowy, który który mamy.
Ponadto jeszcze też
zostało zakupione za te środki, czyli agregat czy ubrania specjalne,
a także inne inne potrzebne rzeczy, które zużyły się podczas tych działań.
Dzięki pozyskaniu środków z tego funduszu
i z wykorzystaniem własnych środków przeprowadziliśmy.
Remont pomieszczeń odpoczynku dla
strażaków pełniących służbę w systemie zmianowym.
Udało nam się wyremontować
sześć pokoi, w których zostały wymienione szafki i łóżka.
Zrobiony taki dosyć poważny remont za kwotę właśnie około 35 tys.
Została również.
W związku z cyberbezpieczeństwem, wprowadzeniem tych stanów podwyższonej
Podwyższonego zabezpieczenia obiektów ze
względu na możliwość dostępu jakichś osób niepowołanych.
Wykonaliśmy
system kontroli dostępu z monitoringiem i montaż automatyki do bram wjazdowych.
Tutaj środki były przeznaczone z rezerwy wojewody, a także środki własne komendy.
Również ciągle prowadzimy działalność
kontrolno rozpoznawczą, która wiąże się z kontrolą zabezpieczenia.
Obiektów pod względem bezpieczeństwa pożarowego.
I w roku 2022 przeprowadzone zostało 53 kontrole podstawowe 8 sprawdzających.
I tutaj kontrolowano właśnie takie obiekty
jak przede wszystkim obiekty użyteczności publicznej zamieszkania zbiorowego,
budynki mieszkalne, wielorodzinne, a także obiekty produkcyjne, magazynowe.
W wyniku tych działań zostały wykryte jakieś nieprawidłowości.
Na szczęście tutaj też
jakoś ich nie było wiele, ale wszystkie, które były stwierdzone, zostały
wydane decyzje administracyjne na ich usunięcie.
Jak?
W sposób ciągły też prowadzimy kampanie informacyjne i na rzecz bezpieczeństwa.
Tutaj czujka na straży Twojego bezpieczeństwa.
Kręcimy bezpieczeństwo.
Czy inne akcje zostały Tak, np.
bezpieczne lodowiska, czy
Czy kręci mnie bezpieczeństwo nad wodą?
Myślę, że jak Państwo też gdzieś.
Tutaj na różnych spotkaniach w szkołach czy na piknikach.
Tę naszą działalność było, było widać,
bo staramy się na każde zaproszenie odpowiadać.
I
tutaj jak naj więcej wyedukować, czy to dzieci młodzieży, czy też
osób dorosłych na temat bezpiecznych zachowań, czy to
nad wodą, czy czy w szkole, czy w życiu takim prywatnym.
No i również prowadzimy ciągle zajęcia na naszej sali edukacyjnej Ognik.
W 2022 roku odwiedziło ją 31 grup dzieci z terenu powiatu Łańcuckiego ale
też nie tylko i ponad 700 dzieci brało udział w tych zajęciach.
Od początku istnienia tej sali prowadzimy statystyki.
Odwiedziło już naszą salę ponad 11 tysięcy dzieci.
Prawdopodobnie tych
osób dzieci byłoby jeszcze więcej, ale też stan pandemii.
W roku 2020 to było jedynie 146 osób.
No tak, średnio rocznie to mamy od
1200 do 1500 osób przeszkolonych na tej naszej sali.
W tym roku już było.
Praktycznie.
Trzy razy w tygodniu mamy tę salę czynną przez trzy dni.
I tych zajęć już było bardzo dużo.
Została również przeprowadzona ambulansowa zbiórka krwi służb mundurowych.
Zgłosiło się do poboru krwi ponad 80 osób i zebrano prawie 29 litrów krwi.
Akcja była zorganizowana z trzecią Podkarpacka
Brygadą Obrony Terytorialnej, Komendą Powiatowej Straży Pożarnej w Łańcucie,
Komendą Policji w Łańcucie, Regionalne Centrum Krwiodawstwa, a takze
przez Zarząd Powiatowy Związku Straży Pożarnych.
To pokrótce, żeby nie przedłużać wszystko.
Na koniec również chciałbym jeszcze raz
podziękować Państwu Radnym, Zarządowi, Radzie Powiatu,
bo szczególnie Panu Staroście, Pani Starościnie za
pomoc w realizacji tych wszystkich działań, zamierzeń bardzo dużo.
Tutaj też otrzymaliśmy wsparcia od pana
Starosty, przy tych przy tych wszystkich
działaniach, za co serdecznie dziękujemy i oczywiście mamy nadzieję, że
dalej ta współpraca będzie się układała bardzo dobrze i dalej będziemy
działać na terenie powiatu, Łańcuckiego aby również to bezpieczeństwo pożarowe
było jak najlepsze, żeby nasi mieszkańcy czuli się bezpiecznie.
Dziękuję bardzo.
Chyba, że jeszcze jakieś pytania to proszę.
Pan Starosta.
Wysoka Rado, Panie Komendancie, chciałbym podkreślić, że
sytuacja od lat w naszej Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej
jest dobra, stabilna i zawsze jest dobra współpraca.
W tym roku były zmiany personalne.
Odszedł na emeryturę z dniem 1 marca Pan Jacek Rejman zastępca komendanta
Jesteśmy bardzo wdzięczni za tytaniczną pracę.
Natomiast od kwietnia Pan Piotr Glac
Cieszę się z tego, że
mamy swoich wychowanków, swoich oficerów a nie z zewnątrz.
Zawsze to osoby tutaj, które funkcjonują,
pracują, znają lepsze, lepiej, lepiej teren, ludzi i lepiej służą.
Tak uważam.
Natomiast na ręce pana Komendanta dla wszystkich strażaków, od nas,
wszystkich samorządowców, wszystkich strażaków, czyli Państwowej Straży
Pożarnej i Ochotniczych Straży Pożarnej, a szczególnie tych w JRG,
To jest bardzo duże poświęcenie w obecnym czasie, aby być strażakiem ochotnikiem
Jesteśmy wam bardzo za to wdzięczni.
Dziękujemy bardzo.
Ja też.
Jeżeli nie ma innych pytań, pożegnam się, bo tu jeszcze jest jakiś program.
Obradów dalszych także.
Dziękuję ślicznie, Do zobaczenia.
Przychodziłem do punktu siódmego.
Podejście.
Uchwały w sprawie przystąpienia do realizacji projektu pod nazwą Zwiększenie
dostępu do usług wspierających funkcjonowanie dzieci, młodzieży.
Rodzin biologicznych i pieczy
zastępczej zgłoszonego do wyboru przez
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Rzeszowie w trybie
nie konkurencyjne w ramach programu Fundusze Europejskie dla Podkarpacia 2021
2027 Priorytet 7 Kapitał Ludzki gotowy do zmian Działanie 7.19
Integracja społeczna.
Pani Dyrektor! Panie Przewodniczący!
Szanowni Państwo!
Przedstawiony projekt uchwały to tzw.
uchwała intencyjne.
W związku z tym, że pojawiła się propozycja z
Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej co do możliwości współuczestniczenia w
przystąpieniu do projektu wspierającego podopiecznych, którymi są
rodziny zastępcze na terenie naszego powiatu, podjęliśmy decyzję
oczywiście jak najbardziej, bo wszelkie te
działania są potrzebne, żeby szczególnie tutaj rozwijać rodzicielstwo zastępcze na
terenie naszego powiatu, bo cały czas te potrzeby się zwiększają niestety.
Podjęcie tej uchwały jest niezbędne do złożenia wniosku, bo na
takim etapie dopiero jest realizacja czy chęć przystąpienia do tego projektu.
Prosimy o zatwierdzenie.
Tylko tak pokrótce powiem, że zadeklarowaliśmy swój udział i
chcemy realizować projekt w sześciu podstawowych obszarach.
Jest to doradztwo zawodowe, szkolenie, kursy, przede wszystkim kurs
prawa jazdy dla wychowanków, pieczy zastępczej,
wsparcie psychologiczne, bo tutaj jest jak najbardziej ono potrzebne.
Wyjazd terapeutyczne dla rodzin zastępczych,
konferencja dotycząca rodzicielstwa zastępczego, rozwijanie
rodzicielstwa zastępczego i rozpowszechnianie.
Bo też chcemy, żeby
coraz więcej o tym mówić, żeby pozyskiwać rodziny, bo jest to coraz trudniejsze.
Spotkania, szkolenia kadr PCPR u, Udział w realizacji projektu nie rodzisz
żadnych zobowiązań finansowych dla Powiatu Łańcuckiego
będzie wsparciem dodatkowym dla naszych
rodzin, dlatego prosimy o akceptację uchwały i zatwierdzenie.
Dziękuję.
Nie ma pytań
Przedstawienie
opinii przez przewodniczącego Komisji Zdrowia, Rodziny i Pomocy Społecznej.
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado! Nasza komisja.
Pozytywnie zaopiniowała
powyższy projekt uchwały.
Dziękuję.
Będziemy głosować uchwałę numer 46/348/2023
Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 12 lipca 2023 roku
w sprawie przystąpienia do realizacji projektu pod
tytułem Zwiększenie dostępu do usług wspierających funkcjonowanie dzieci,
młodzieży, rodzin biologicznych i pieczy zastępczej zgłoszonego do wyboru przez
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Rzeszowie w trybie
Konkurencyjny w ramach Programu Funduszy Europejskich dla Podkarpacia 2021 2027,
Priorytet 7 Kapitał ludzki gotowy do zmian Działanie 7.19
Integracja społeczna.
Treść uchwały w załączonych materiałach. Zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych.
Stwierdzam, że Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Dojdziemy do punktu 8. Podjęcie uchwały.
W sprawie wyrażenia zgody na przyjęcie darowizny.
Nieruchomości.
Proszę pana naczelnika.
Krzysztofa Ozgę
Panie Przewodniczący, Wysoka Rado!
Działka o powierzchni dwóch arów położona w Korniaktowie Północnym jest.
Przylega bezpośrednio do drogi powiatowej numer 15 17.
Relacji Korniaktów Rogóżno
Gmina Białobrzegi.
W związku z przygotowywaniem przez Zarząd
Dróg Powiatowych Inwestycji modernizacji tej drogi zadeklarowała nieodpłatne
przekazanie tej działki na rzecz powiatu Łańcuckiego
Przyjęcie tej działki pozwoli na poprawę bezpieczeństwa.
Na poprawę profilu drogi w tym miejscu.
W związku z czym podjęcie uchwały jest jak najbardziej uzasadnione.
Po stronie powiatu powstanie tylko.
Konieczność poniesienia kosztów aktu notarialnego oraz.
Wpisów w księgach wieczystych.
Także dziękuję.
Nie ma pytań. Proszę o przedstawienie opinii przez
Komisję Rozwoju Gospodarczego i Finansów Pana Przewodniczącego.
Panie Przewodniczący.
Wysoka Rada Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję.
będziemy głosować uchwałę numer
46/349/2023
Rady Powiatu Łańcuckiego z dnia 12 lipca 2023 roku
w sprawie wyrażenia zgody na przyjęcie darowizny nieruchomości.
Treść uchwały jak w załączonych w materiałach Zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych.
Stwierdzam że Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Przechodzimy do punktu 9.
Podjęcie uchwały w sprawie zmiany budżetu powiatu.
Rok 2023.
Proszę Panią Skarbnik.
Przewodniczący. Wysoka Rado, Szanowni Państwo!
Zmiany w budżecie dotyczą zwiększenia planu dochodów i wydatków.
Kwota zarówno dochodów, jak i wydatków to 189 tysięcy 602 złote.
Przeważająca część z tego stanu stanowią
środki z Narodowego Funduszu Gospodarki Wodnej.
Jest to niespełna 150 tysięcy.
Środki te zostały otrzymane i przeznaczone na dwie eko pracownie w Zespole Szkół nr 2
i w Pierwszym Liceum Ogólnokształcącym, druga również dochody Zespołu Szkół numer 3
z przeznaczeniem na bieżące utrzymanie jednostki oraz wpływy z rozliczeń z lat
ubiegłych, które podlegają przekazaniu do budżetu państwa.
Zostały zwiększone również dochody z zakresu administracji rządowej.
Na wniosek Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego.
Który starał się o otrzymanie
dotacji na zakup dla Ośrodka
materiałów i podręczników edukacyjnych.
Kwota to 11 tysięcy.
Zostały też.
Została też dokonana zmiana w związku z rozliczeniem z Gminy Łańcut.
Środków, które otrzymane zostały z
PFRON u na zadanie, które dotyczy wyrównywania różnic między regionami.
Jest to kwota 3414 złotych, która również podlega do zwrotu do PFRONu
Dziękuję.
Dziękuję Pani Skarbnik.
W związku z tym proszę o przedstawienie
opinii przez przewodniczącego Komisji Rozwoju Gospodarczego.
Panie Przewodniczący Wysoka Rado, Komisja pozytywnie zaopiniowała projekt uchwały.
Dziękuję.
Będziemy głosować uchwałą numer 46/350/2023
Rady Powiatu Łańcuckiego
Dnia 12 lipca 2023 roku w sprawie zmiany budżetu powiatu na rok 2023
Treść uchwały jak załączonych materiałach.
Zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych.
Stwierdzam, że Rada Powiatu podjęła uchwałę jednogłośnie.
Przechodzimy do punktu 10
Informacja Starosty Łańcuckiego odnosnie prac
Zarządu Powiatu Łańcuckiego w okresie miedzy sesyjnych oraz sprawozdanie
z realizacji uchwał Rady Powiatu z poprzedniej sesji.
Panie Przewodniczący!
Wysoka Rado Współpracownicy,
Panie Przewodniczący Młodzieżowej Rady Powiatu, który uczestniczy
Pan Adam Majcher od początku dzisiejszej naszej sesji.
Sprawozdanie obejmuje okres od 15 czerwca do dnia dzisiejszego.
Zostało przedstawione Radzie Powiatu.
Natomiast na co chciałbym zwrócić uwagę, że Zarząd wyraził zgodę na wystąpienie do
Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg na 2023 rok na złożenie wniosków na następujące
drogi powiatowe Krzemienica przez wieś od drogi krajowej do drogi
wojewódzkiej oraz przebudowa drogi 15 18 w Budach Łańcuckich prawych
W okresie między sesyjnych członkowie Zarządu uczestniczyli
Było podsumowanie przedsięwzięcia Jedna Europa wiele
talentów w ramach projektu Ponadnarodowa mobilność uczniów.
Działo się to w Centrum Kształcenia
Zawodowego w Powiatowym Centrum Kształcenia Zawodowego w Łańcucie.
Była tutaj u nas młodzież nie tylko
powiatu Łańcut skiego, ale i Lubaczowskiego Jarosławskiego miasta Rzeszowa.
Także tak jak obserwujemy w mediach społecznościowych.
Nasi uczniowie praktycznie wszystkich
naszych szkół biorą udział w różnych wyjazdach studyjnych Erasmusa.
Ta współpraca bardzo mocno się rozwija i
poszerza, poszerza horyzonty, z czego jesteśmy bardzo zadowoleni.
W tym okresie też odbyło się zakończenie
roku szkolnego we wszystkich naszych szkołach.
Również w szkole przy Szpitalnej w Łańcucie.
Odbyło się ogólnopolskie spotkanie
prezydentów, starostów, członków zarządów powiatów, dyrektorów i prezesów szpitali w
Warszawie odnośnie sytuacji w służbie zdrowia.
Stronę rządową reprezentował pan wiceminister zdrowia.
W tym okresie odbyło się też 24 czerwca
Dzień Rodzicielstwa Zastępczego w naszym Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie.
Bardzo, bardzo miły, sympatyczny.
Bardzo miłe, sympatyczne spotkanie z rodzinami zastępczymi,
którym jesteśmy po prostu wdzięczni za to, że wzięły pod swój dach.
Czy to dzieci z własnych rodzin, z bliskich rodzin, czy dzieci obce.
Odbyło się w Wojewódzkim
Urzędzie Wojewódzkim podpisanie umów z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska.
W naszym przypadku dwie szkoły pozyskały eko pracownie.
Pierwsze Liceum Ogólnokształcące oraz Zespół Szkół Mechanicznych.
O czym pani skarbnik przed chwilą mówiła,
bo tam parę złotych trzeba było na wkład własny. W Markowej
odbyło się posiedzenie Komisji do Spraw
kultury wymiaru parlamentarnego Inicjatywy
Środkowoeuropejskiej uczestniczyli parlamentarzyści nie tylko z
Polski, ale z Włoch, Albanii oraz jeszcze innych europejskich krajów.
Także też mieli możliwość zapoznać się z Muzeum Polaków Ratujących Żydów jak i
skansenem, gdzie jest pokazane w jakich warunkach żydzi byli ukrywani
Odbył się Konwent Powiatów Województwa Podkarpackiego w Powiecie Strzyżowskim
w Cieszanowie odbyła się konferencja naukowa w 80 rocznicę zbrodni Wołyńskiej.
Organizatorem był IPN Rzeszowski.
W Cieszanowie zginęło z rąk nacjonalistów
ukraińskich więcej ludzi aniżeli z rąk niemieckich czy rosyjskich.
Uzasadnione miejsce tej konferencji.
Jeśli chodzi o sprawozdanie z wykonania uchwał podjętych na ostatniej sesji.
Udzielenie wotum zaufania Zarządowi
Powiatu rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego powiatu za 2022 rok
udzielenia absolutorium dla Zarządu.
Określenie zasad zagospodarowania mienia
powiatu Przyjęcie Programu Rozwoju Powiatu Łańcuckiego do roku 2030
Zatwierdzenie skonsolidowanego bilansu Powiatu na.
31 grudnia 2022.
Zmiany uchwały Rady Powiatu w sprawie
udzielenia pomocy finansowej Województwu Podkarpackiemu i zaciągnięcia zobowiązania
finansowego wykraczającego poza rok budżetowy 2021
Zmiany budżetu powiatu na rok 2023 i zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej.
Wszystkie uchwały weszły w życie z dniem podjęcia.
Dziękuję bardzo.
Gdyby były pytania, będę starał się odpowiedzieć.
Dziękuję panu Staroście, nie ma pytań.
W związku z tym przechodzimy do.
Punktu 11.
Wnioski, oświadczenia i zapytania radnych. Proszę.
Radny Michał Mac.
Szanowny Panie Przewodniczący!
Wysoka Rado, Chciałbym się z jednym z wniosków wnioskiem zgłosić.
Złożyłem go dzisiaj na piśmie
Argumentacja Tutaj tylko powiem o co chodzi.
Taki mój wniosek, aby rozważyć
stworzenie przejścia dla pieszych na skrzyżowaniu czterech dróg powiatowych.
Nie wiem czy jest taka dwa miejsca w
Łańcucie, gdzie skrzyżowanie czterech dróg powiatowych to jest ulica Bohaterów
Konopnickiej, Kraszewskiego i Dominikańska.
Także 4 drogi powiatowe i na tym skrzyżowaniu aby.
Przejścia dla pieszych. Storzyć
Taka moja prośba jeżeli jest taka możliwość prawna
to aby się to stało to proszę o szerszą argumentację.
Przedstawiłem na piśmie, które dzisiaj złożyłem.
Dziękuję.
Dziękuję, proszę.
Radny Janusz Bester
Chciałem zapytać
jak wyglądają postępy prac przy naszych inwestycjach powiatowych.
Szczególności mam tu na myśli halę sportową, a także inwestycje drogowe.
Ale proszę pan Starosta
Panie radny.
We wszystkich tych przypadkach czy budowa
hali, czy budowa dróg Węgliska Trzeboś czy to z Polskiego Ładu?
Gmina Żołynia Rakszawa
Nie mamy żadnych uwag.
Jesteśmy po prostu naprawdę
Można powiedzieć
W przypadku budowy hali jesteśmy z firmy bardzo, bardzo zadowoleni.
Można powiedzieć, że już możemy spać spokojnie.
Wszystkie odwierty, można powiedzieć, zostały wykonane.
Sąsiedzi zabezpieczeni.
Także ta budowa będzie naprawdę plombą dla sąsiednich budynków, jak szkoły, kościoła,
dwóch naszych szkół czy nawet sądu, bo to wszystko ku temu rowowi się usuwało.
Natomiast w tej chwili jest to
zabezpieczone ponad 200 ma studniami, które mają głębokość prawie 12 metrów.
W związku z tym to wszystko powinno w tej chwili być tam stabilne.
Dziękuję.
Proszę wiceprzewodniczący Paweł Skoczowski
Szanowny Panie. Przewodniczący!
Szanowny Panie Starosto, Szanowni Państwo!
Może też w temacie dotyczącym inwestycji.
W ślad za dyskusją, która miała miejsce.
Pytaniami roboczymi, bardziej rozmowami na
Komisji Rozwoju Gospodarczego Finansów, chciałem prosić po prostu, żeby
Prostu zgodnie z tymi
planowanymi inwestycjami
i z planowanymi wnioskami do złożenia, jak tylko będzie możliwość
I pojawi się możliwość, żeby po prostu
wnioskować i uwzględnić tą inwestycję, o której też powracają mieszkańcy
mieszkańców, czyli droga powiatowa Kraczkowa Cierpisz i tam jest potrzeba i
tego mostku na cieku wodnym i też wykonania nawierzchni.
Mostu wraz z
Później na odcinku drogi z chodnikami.
Oświetleniem. No to po prostu bardzo proszę o też
tutaj informację, jeżeli by w ogóle była możliwość żeby
Wiem. Że na tym etapie nie było
możliwości ze względu na to, że się zmieniły zasady.
Tam po prostu kwestie też
nie można było po prostu aplikować nie mając jeszcze projektu.
Zatem po prostu prośba o uwzględnienie
tego przy priorytetach i ustaleniach też może z samorządem gminy.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Nikt się nie zgłosił do dyskusji.
W związku z tym przechodzimy do punktu 12.
Przyjęcie protokołu z poprzedniej sesji.
Ponieważ nie wpłynęły żadne uwagi do treści protokołu, zarządzam głosowanie.
Zagłosowało 19 radnych.
Rada Powiatu
przyjęła jednogłośnie protokół z poprzedniej sesji, przechodzimy do punktu 13.
Sprawy różne.
Proszę. Radna Monika Roman.
Szanowny Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo!
Chciałam ponowić wniosek złożony podczas
poprzedniej sesji Rady Powiatu o przekazanie
informacji dotyczącej budowy przebudowy ulicy Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Otóż chodzi o terminy w jakich został złożony wniosek o dofinansowanie.
Terminy, w których
zostało przekazane dofinansowanie i kiedy przystąpiono do przebudowy tej drogi.
I jeszcze druga prośba mieszkańcy poawiają wniosek o
budowę sygnalizacji świetlnej na przejściu dla pieszych przy Poczcie Polskiej.
I takie pytanie czy wobec planów
Urzędu Miasta Łańcuta polegających na przeorganizowaniu
rynku, czy przy organizowaniu w ogóle ruchu w mieście Łańcucie.
Czy brane są pod uwagę właśnie takie
wnioski dotyczące budowy oświetlenia w tym miejscu?
Dziękuję bardzo.
Dziękuję Pani radnej. Proszę.
Radny Jakub Reizer
Panie Starosto, Wysoka Rado
Ja mam pytanie odnośnie tej komisji, którą ostatnio zorganizowaliśmy.
Ochrony środowiska, bo dostaję mnóstwo telefonów i do tej pory
nikt się tam jeszcze nie pojawił na terenie tej budowy.
I bardzo bym prosił pana starostę i pana przewodniczącego komisji
o monitorowanie tej sprawy, bo z tego co wiem, to wszystkie
uwagi wpłynęły już do Zarządu Dróg Powiatowych i do tej pory nikt
od wykonawcy czy nawet Zarządu Dróg Powiatowych nie skontaktował się z tymi
osobami, które które wnioskował tam o pewne poprawki.
Dziękuję bardzo.
Proszę. Radny Jan Panek.
Dziękuję bardzo.
Szanowni Państwo.
Takie dwie sprawy.
Dygresja do Pana Starosty.
Panie Starosto, bazując na informacjach jakie złożył nam
zastępca Komendanta Straży, uważam, że bardzo ciekawą i istotną sprawą jest
rozpropagowanie aplikacji w obecnym okresie.
Są turyści, ludzie wychodzą na spacery, wyjeżdżają na wycieczki.
Przy pomocy tej aplikacji można w każdym momencie skorzystać z
miejsca właściwego schronienia, która jest prawdziwa i poleca straż.
To bym proponował rozpropagować.
Bardzo proszę.
Druga sprawa
Szanowni Państwo, potwierdzam to co Pan Starosta powiedział odnośnie inwestycji.
Naprawdę inwestycje, które idą w tej
chwili drogowe robione są z ogromnym rozmachem i są na wskroś nowoczesne.
Ja objechałem sobie wczoraj drogę, która jest prawie na ukończeniu.
Drogę powiatową z Węglisk do Trzebosi
Jestem tak mile zaskoczony, że nie wiem co powiedzieć.
Proszę Państwa, Szeroka, poszerzona droga, pięknie wykonana, wspaniałe chodniki,
szerokie, wspaniałe obrazowanie, obrazowanie zabezpieczone przpustami
Tego nie było.
No coś wspaniałego.
Jestem mile zaskoczony i bardzo się cieszę.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Proszę radny Jan Magoń
Przewodniczący już jest.
Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo!
Ja mam takie pytanie związane z wypowiedzią tutaj kolegi Skoczowskiego
Dowiedziałem się te rzeczy na spotkaniu gminnym z okazji Dnia Strażaka
Czy jest możliwość właśnie tej drogi, o której mowa?
Czyli Kraczkowa Cierpisz z programu Polski Ład PGR zdążyłem sobie sprawdzić w tzw.
międzyczasie? Termin jest bardzo krótki od
26 czerwca do 31 lipca składania wniosków.
Podobno Gmina Łańcut
z tego programu zrobiła stację uzdatniania wód, a to zdążyłem przeglądnąć.
Można było uzyskać dofinansowanie 2 albo 5 mln.
To wydaje się mało prawdopodobne, ale
choćby choćby te 2 i kawałek tej drogi zrobić.
Dziękuję.
Pan Starosta.
Panie Przewodniczący, Szanowny Radny!
Ta droga Kraczkowa Cierpisz wraz z mostem wymaga większych pieniędzy.
W związku z tym z i polskiego ładu, z polskiego ładu nie jesteśmy w stanie.
Natomiast oczywiście.
Będziemy chcieli skorzystać z tych
pieniędzy, z polskiego ładu, tego dedykowanego do tzw.
PGR Natomiast tutaj będziemy chcieli
duży remont w szkole przeprowadzić w jednych ze szkół naszych, bo
Bo też jest taka konieczność.
Ze względu na to, że ciągle są awarie, ciągle się coś psuje
i w związku z tym, żeby zrobić raz a porządnie i również sprawy, które
sanepid nam wykazuje i też trzeba by było znaleźć jakieś własne pieniądze w związku
z tym tutaj w tym kierunku, w tym kierunku chcemy przeznaczyć te pieniądze.
Dziękuję.
Ponieważ wyczerpała się lista mówców, przechodzimy do punktu.
14 go.
Zakończenie.
W związku z wyczerpaniem
porządku obrad zamykam obrady XLVI Rady Powiatu Łańcuckiego
Dziękuję Państwu.